บทที่ 707 รอฟังข่าวดีจากนาย

“นี่ พวกเธอคิดว่าคุณชัยชอบคุณญาณีไหม” เมื่อเดินออกมาจากลิฟต์ ก็มีคนอดเม้าไม่ได้

คนอื่นได้ยินก็ไม่กล้าพูดอะไร พวกเธอหันมองซ้ายมองขวา

คนที่ถามมีสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก “...”

“เรื่องบางเรื่อง แค่รู้ก็พอแล้ว” ในที่สุดก็มีคนพูด “ชอบไหมไม่รู้ แต่อยากได้แน่นอน”

ดูเหมือนว่าพวกเธอจะรู้จักนิสัยของท่านประธานตัวเองดี

หลังจากขึ้นรถ ทุกคนก็พูดคุยกันเรื่องของท่านประธานและรองประธาน เพราะออกมาจากบริษัทแล้ว คงไม่มีใครได้ยิน

ตอนเย็น ในคอนโดที่หรูหราแห่งหนึ่ง ชายคาและตัวอาคารส่องแสงสีทอง

ญาณีกลับมาอาบน้ำที่บ้าน เปลี่ยนใส่กระโปรงยาวสีเบจ ทำให้เธอไม่มีความเป็นผู้หญิงวัยทำงาน แต่กลับมีเสน่ห์มากขึ้น

เธอตั้งใจแต่งตัวแบบนี้ เพราะคิดว่าอาจจะบังเอิญเจอภีมพล

เธอม้วนผมยาว นั่งลงบนโซฟา และจุดบุหรี่ที่ชัยเดชเอามาให้อย่างไม่รีบร้อน

สูบบุหรี่เข้าไปและหยิบซองบุหรี่ขึ้นมาอ่าน พ่นควันออกมา ไม่รู้ว่ายี่ห้ออะไร แต่รสชาติดีขนาดนี้ มันทำให้คนยากที่ลืม

นั่งไขว่ห้างพิงโซฟา เธอสูบบุหรี่พร้อมกับหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาหาดูยี่ห้อบุหรี่

ไม่หาคงไม่รู้ แต่พอหาเจอราคาทำให้เธอแทบซ็อค

กล่องละเกือบหมื่น! แพงขนาดนี้?

แต่เธอแค่ตกใจ จากนั้นก็กลับมาเป็นปกติอย่างรวดเร็ว และโยนซองบุหรี่ลงบนโต๊ะอย่างไม่สนใจ

ในตอนนี้เอง เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นมา เธอเหลือบมอง ก็เห็นว่าเป็นเบอร์ของชัยเดช

เธอสูบบุหรี่ในมือและกดรับสาย “...” แต่กลับจงใจเงียบ

“คุณอยู่ที่ไหน?”เขาถามอย่างตรงไปตรงมา “ให้ผมไปรับคุณไหม” เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความอดทน เพราะหวังว่าเธอจะไป