บทที่ 706 ต้องไปเจอลูกค้าคนหนึ่ง

“ใกล้แล้วค่ะ” นุชวราเงยหน้าขึ้นมายิ้ม

นภาลัยก็ยิ้มอย่างแผ่วเบา “ลำบากเธอแล้ว”

“มันเป็นหน้าที่ของฉันค่ะ”

เธอเพิ่งนั่งลงที่โต๊ะทำงาน ภีมพลก็เดินเข้ามาหน้าประตู

นุชวราได้ยินเสียงฝีเท้า เธอเงยหน้าขึ้นมอง “ประธานภีมสวัสดีค่ะ” เธอรีบลุกขึ้นทำความเคารพ

ภีมพลพยักหน้าและเดินตรงไปหานภาลัย เดินไปนั่งลงตรงมุมโต๊ะทำงาน และจับมือเธอด้วยความรักและเอ็นดู “ทำไมมือคุณเย็นแบบนี้”

“ไม่เป็นไรค่ะ เมื่อกี้โดนลม” นภาลัยมองเขา “ข้างนอกหนาวนิดหน่อย”

ภีมพลรีบถอดเสื้อโค้ตออกมาคลุมให้เธอ “ช่วงนี้ลำบากคุณแล้ว ต้องดูงานเองแบบนี้”

“ฉันไม่อยากให้เกิดข้อผิดพลาดแม้แต่นิดเดียวค่ะ” นภาลัยพูดกับเขา “ตั้งแต่ฉันเลื่อนตำแหน่งนี่เป็นงานชิ้นแรกของฉัน ฉันต้องทำมันให้ดี”

ความกดดันของเธอ เขาเห็นมาตลอด

ภีมพลนั่งขอบโต๊ะทำงาน ใส่เสื้อเชิ้ตสีดำหล่อเหลาเหมือนเดิม มือข้างหนึ่งจับมือเธอ มืออีกข้างหนึ่งจับไหล่เธอ และมองเธอด้วยสายตาที่ลึกซึ้ง

“มีอะไรเหรอคะ คุณอยากพูดอะไรรึเปล่า”

“ไม่รู้ว่าทำไม มองยังไงก็รู้สึกมองไม่พอ”

ความรักแบบนี้ ทำให้นุชวราอิจฉา เธอมองดูพวกเขาอย่างเหม่อลอย...

“เอ่อใช่ วันนี้เบญญากับวริศเป็นข่าว” นภาลัยเริ่มพูดก่อน “คุณเห็นรูปพวกนั้นรึยังคะ”

“อืม” ภีมพลพยักหน้า “เห็นแล้ว”

“คิดไม่ถึงว่าพวกเขาจะถูกช่างภาพถ่ายภาพ แล้วยังถ่ายได้สวยขนาดนั้น” นภาลัยยิ้มหน้าบาน “เหมาะสมกันดีนะคะ”

“อืม ผมก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน” ภีมพลยื่นมือออกไปจับผมข้างหูเธอ แล้วถามเธอเบาๆว่า “คุณยุ่งเสร็จรึยัง ผมส่งคุณกลับบ้านก่อนดีไหม”

นภาลัยได้สติกลับมาและถามด้วยความสงสัย “ส่งฉันกลับบ้านก่อน คุณจะไปไหนคะ”

“ต้องไปเจอลูกค้าคนหนึ่งที่รอยัล NO.1” ภีมพลพูดกับเธอ “ซีอีโอของบริษัทแห่งหนึ่งในอเมริกามาพักร้อน คงใช้เวลาประมาณสองชั่วโมง”