บทที่ 712 จุดจบ

มีเสียงฝีเท้าดังลอยมาจากด้านหลัง ญาณีเดาว่าเป็นชัยเดช เธอพยุงตัวขึ้นก้าวเดินไปข้างหน้า ยังเดินไม่ถึงสามก้าว ชายคนนั้นก็คว้าข้อมือเธอเอาไว้ แล้วหันหลังพาเธอเข้าไปในห้อง!

“ปล่อย!” ญาณีดิ้นให้หลุด ทั้งร่างไร้เรี่ยวแรง “ปล่อยฉัน นายทำผิดกฎหมายอยู่ รู้ตัวไหม?”

ลักษณะท่าทางของชัยเดชเบลอซ้อนกันตรงหน้าเธอ ไฟในห้องสว่าง

ญาณีถูกเขาดึงไป เห็นหน้าเขายิ้มชั่วร้าย “ฉันกลัวผิดกฎหมายเหรอ? ฉันฆ่าแม้แต่คน”

คำพูดนี้ทำให้เธอกลัวจนตัวสั่นระริก

เขาคว้าเอวเธอเอาไว้ “ถ้าภีมพลไม่ช่วยเธอ ในเขตควบคุมของมัน จะมีใครช่วยเธอได้อีก?”

“……นายเห็นเหรอ?”

“ฉะนั้นเธอก็อย่าต่อต้าน” ชัยเดชยื่นมือไปสางผมเธอ สายตามองลงไป “ที่จริงร่างกายเธอก็ซื่อสัตย์มากอยู่แล้ว……”

ออกแรงผลัก เขาผลักญาณีลงไปบนเตียง!

ความรู้สึกสิ้นหวังถาโถมเข้าใส่เธอ!

ที่ด้านนอกประตูใหญ่รอยัล NO.1 ม่านราตรีเยื้องกรายเข้ามา

พนักงานเปิดประตูรถเปิดประตูรถลัมโบร์กีนี ภีมพลนั่งเบาคนขับ ประตูรถปิดเบาๆ “คุณภีมขับรถระวังนะครับ”

เขาคาดเข็มขัดนิรภัยแล้วสตาร์ทรถ ดวงตาลุ่มลึกจ้องมองไปข้างหน้า

รถขับออกไปไม่กี่ร้อยเมตร ภีมพลก็หยิบโทรศัพท์ออกมาโทรหาเบอร์หนึ่ง เขาพูดด้วยเสียงเข้ม “ข้างนอกห้องส่วนตัว 305 ที่ชั้นสามมีผู้หญิงโดนคนจงใจมอมเหล้า อาจจะโดนคนล่วงละเมิดได้ พวกนายไปช่วยหน่อย เธอเป็นเพื่อนฉัน”

“ครับ คุณภีม”

คนของเขาได้รับคำสั่งแล้ว ก็รีบไปทันที ด้านนอกห้องส่วนตัว 305 ไม่มีคนแล้ว

ไม่มีใครกล้าเมินเฉยคำสั่งคุณภีม พวกเขารีบไปที่ห้องควบคุม พบว่ามีชายวัยกลางคนคนหนึ่งดึงหญิงสาวเข้าไปในห้อง 304……

เมื่อพวกเขาบุกเข้าไป ญาณีก็โดนล่วงละเมิดแล้ว

พวกเขาพรวดเข้าไปลากชัยเดชลงจากเตียง ตบเขาสองสามครั้ง แล้วเหวี่ยงหมัดใส่หน้าเขาอย่างแรง! ทำร้ายเขาจนนอนฟุบกับพื้นอย่างรวดเร็ว

ญาณีหยิบผ้าปูที่นอนมาคลุมร่างกาย พลังงานบางอย่างในร่างกายได้รับการปล่อยออกมาแล้ว เธอจึงมีสติขึ้นบ้าง