บทที่ 726 พยายามหาทางช่วย

“ทำไมไม่ตามแล้วครับ?” แชมป์ที่กำลังเขี่ยแท็บเล็ตอยู่หันไปมองทันที แล้วถามอย่างร้อนใจ “พี่เบญยังอยู่ในมือคนชั่วอยู่เลยนะ!”

“คุณภีมโทรมา” ชนรถขับรถกลับ แล้วพูดอธิบายกับเขาว่า “คนของเขาหาวิธีช่วยเหลือได้แล้ว ตอนนี้ผมต้องรับประกันความปลอดภัยของคุณ”

แชมป์เห็นรถและรถของโจรวิ่งสวนทางกัน เขาก็ถอนหายใจ เอนหลังพิงเบาะ “งั้นไปบริษัทพ่อผม ไม่ไปรีพัลส์เบย์ วิลล่า”

ชนรพไม่ปฏิเสธ ตราบใดที่รับประกันความปลอดภัยของเขาได้ก็พอ

รถของโจรขับไปที่ริมทะเลสาบอย่างรวดเร็ว……บ้านเรือนผู้คนที่นี่น้อยมาก มีเรือข้ามฟากชำรุดลำหนึ่งจอดริมทะเลสาบ

คนของภีมพลเดาได้อย่างแม่นยำมาก เดาว่าเรือข้ามฟากเป็นไปได้สูงว่าคือที่กบดานของโจร

ฉะนั้นพวกเขาจึงรีบไปล่วงหน้า จอดรถท่ามกลางต้นกก มีสองคนขึ้นเรือข้ามฟากไปก่อน อีกสองคนสังเกตการณ์ภายในรถ……เผื่อมีการเปลี่ยนแปลง

“คุณภีม เรามาถึงแล้ว เห็นรถคันนั้นขับมาที่ริมทะเลสาบ” มีคนรายงาน

“จำไว้นะ ต้องรับประกันความปลอดภัยของเด็กผู้หญิงคนนั้น” ภีมพลสั่งอีกครั้ง

ลูกน้องพูดขึ้น “วางใจได้ครับ เราเอาปืนมาด้วย”

เตรียมพร้อมอย่างดี ดีมาก ทักษะยิงปืนของพวกเขาแม่นมาก ภีมพลไว้วางใจพวกเขาร้อยเปอร์เซ็นต์ ภารกิจครั้งนี้เสร็จสมบูรณ์อย่างแน่นอน

สิ้นบทสนทนาทางโทรศัพท์ ภีมพลก็เห็นรถคันหน้า จึงพูดกับคนขับว่า “ชะลอความเร็วหน่อย อย่าตามติดเกิน”

“คุณภีม พวกมันเร่งความเร็ว เหมือนจะสังเกตเห็นพวกเราแล้ว”

ในเขตทุรกันดารแบบนี้ มีรถตามมาก็สังเกตเห็นได้ง่ายมาก

วริศตึงเครียดอย่างอดไม่ได้ “พวกมันคงไม่ทำอะไรน่ากลัวหรอกนะ?”

“ลดความเร็ว” ภีมพลสั่ง “จอดรถ”

คนขับกันต์ธีเหยียดเบรก จอดรถไว้ริมถนน

ภายในรถที่ขับตรงไปยังริมทะเลสาบ พัฒน์สำรวจสภาพถนนด้านหน้า ดูกระจกมองหลังอยู่ตลอด แปลกจัง ทำไมไม่ตามมาแล้ว?

“พี่พัฒน์ รถคันนั้นจอดแล้ว?” ลูกน้องที่นั่งเบาะโดยสารก็ไม่เข้าใจเช่นกัน “เกิดอะไรขึ้น?”

เบญญาหันศีรษะไปมองด้านหลังอย่างยากลำบาก กระจกด้านหลังมีฝุ่นเกาะเยอะเกิน มองไม่ชัดเลย แค่รู้ว่าตัวอะไรดำๆ ไม่ขยับแล้ว