บทที่ 732 นุชวราหวาดกลัว

ได้ยินแบบนี้ วริศก็ดีใจ “ดังนั้น... คุณตกลงเป็นแฟนผมแล้วเหรอ?”

“ยังค่ะ” เธอยิ้มแล้วปฏิเสธ “เรื่องสำคัญแบบนี้ จะตัดสินใจง่ายๆได้ยังไง”

วริศตกใจ เขาพยักหน้า “ผมเข้าใจแล้ว”

“เข้าใจอะไรคะ” เบญญากะพริบตาโต

วริศอุ้มเธอ และพูดด้วยความรักและหวงแหนเธอ “ผมจะพิสูจน์ด้วยการกระทำ”

จริงๆแล้ว ผู้หญิงล้วนแต่ชอบความโรแมนติก

เหมือนกับความรักที่ไม่เหมือนใครในละคร ชีวิตต้องเต็มไปด้วยความพิเศษ

ถึงแม้วริศจะไม่เคยมีแฟน แต่เขารู้ว่าตัวเองรักเธอ และอยากดูแลเธอ

ส่งเบญญาถึงกลับบ้าน แน่นอนว่าเธอไม่เล่าเรื่องที่ตัวเองถูกลักพาตัวให้ผู้ใหญ่ฟัง เพราะไม่อยากให้พวกเขาเป็นห่วง

“พักผ่อนให้ดี ถ้ามีเวลาผมจะมาเยี่ยมคุณ”

“โอเคค่ะ บ๊ายบาย”

วริศกลับไปที่ลัมโบกินี เขารถสตาร์ทและมุ่งหน้าไปทีเอ็ม กรุ๊ป

วริศเปิดกล้องวงจรปิดในคอนโด เห็นจารวียังอยู่ที่นั่น เขาจึงพูดว่า ““กันต์ธี รบกวนไปส่งผมที่หมู่บ้านฟ้าสาง”

“ได้ครับผู้ช่วยวริศย”

สตาร์ทรถลัมโบร์กินี จากนั้นก็มุ่งหน้าไปหมู่บ้านฟ้าสาง

บนใบหน้าของวริศไม่มีความอ่อนโยน สายตาของเขามืดมนและเย็นชา

อาคารทีเอ็ม กรุ๊ป ในห้องทำงานรองประธาน

แชมป์นั่งอยู่บนโต๊ะทำงานของคุณแม่ แกว่งเท้าเล็กๆ และมองผู้หญิงนั่งอยู่ไม่ไกลตลอดเวลา

นุชวราถูกเขามองจนรู้สึกกลัว “คุณชายแชมป์คะ เรื่องนี้จะโทษฉันไม่ได้นะคะ”

“ญาณียอมจำนนต่อศัตรูแล้ว คุณไม่รู้จักที่จะหลบหน้าเธอเหรอ” แชมป์สั่งสอนเธออย่างกับผู้ใหญ่ “ไม่อย่างนั้นคุณก็ลาออกไปอยู่กับเธอสิ!”

“...” นุชวราไม่กล้าพูดอะไร

ชนรพยืนเฝ้าอยู่หน้าประตู