บทที่ 748 ผู้หญิงที่ไม่ยอมปล่อยมือ

“คุณจารวี ในฐานะคู่กรณี ในเมื่อคุณมาแล้วก็พูดอะไรหน่อยเถอะครับ” มีไมโครโฟนยื่นเข้ามาหาจารวี นักข่าวก็เป็นแบบนี้ พวกเขาไม่อยากพลาดข่าว

จารวีเห็นสายตาพวกเขามองมาที่ตัวเอง เธอสงบสติลงแล้วยืนตัวตรง

“เมื่อกี้คุณคงได้ยินที่คุณวริศพูดแล้ว เราจะฟังความข้างเดียวไม่ได้ ความจริงต้องอธิบายร่วมกันทั้งสองฝ่าย ตอนนี้เราให้โอกาสคุณ สิ่งที่คุณวริศพูดเมื่อกี้เป็นความจริงไหมครับ”

“ใช่ค่ะ คุณจารวี เป็นความจริงไหมคะ”

จารวีมองดูพวกเขาสองคนที่อยู่ไม่ไกล เธอยิ้มอย่างสวยงาม “พูดตรงนี้คงไม่ดี จะพูดก็ไปพูดต่อหน้าดีกว่าคะ!”

พูดจบ เธอก็เดินเข้าไปในลานบ้าน

บรรดานักข่าวเดินตามไปด้วยความตื่นเต้น

“คุณหนู!” ป้าจำปีได้สติกลับมา เธอตื่นตระหนกและรีบตามไป

เห็นจารวีใส่กระโปรงยาวสีเหลือง นั่นเป็นสีโปรดของวริศ ใส่ชุดสีเดียวกับเบญญาที่เป็นนางเอกของวันนี้ แต่กลับมีเสน่ห์คนละแบบ

จารวีมองวริศด้วยสายตาที่ลึกซึ้ง เธอเดินไปหาเขาแล้วยิ้มอย่างอ่อนโยน ในสายตาของเธอมีแต่เขา

วริศขมวดคิ้ว เขาจับมือกับเบญญา แสดงจุดยืนของตัวเองอย่างชัดเจน

เห็นจารวีเดินเข้ามาในลาน เดินเข้ามายืนอยู่ข้างวริศ และยิ้มอย่างมีความมั่นใจ

วริศขยับเข้าใกล้เบญญาและรักษาระยะห่างจากจารวี

แต่จารวีกลับไม่สนใจ เธอขยับเข้ามาใกล้เขา

บรรดานักข่าวเดินมาหาพวกเขา จากนั้นบรรยากาศก็เต็มไปด้วยเสียงกล้อง

แสงแฟลร์ส่องมาที่ใบหน้า ถ่ายวิดีโอที่มีความละเอียดสูง