บทที่ 757 ผู้ชายที่กำลังมีความรัก

“แผลที่ขาของคุณเป็นยังไงบ้าง” วริศวางโปสเตอร์ไว้ข้างๆ เขาประคองเธอมานั่งบนเตียง จากนั้นก็นั่งยองๆดูแผลของเธออย่างระมัดระวัง

“ยาล่ะ วางไว้ตรงไหน?” เขาเงยหน้าขึ้นแล้วพูดอย่างอ่อยโยน “ผมทายาให้คุณดีกว่า”

เบญญาชี้ไปที่ลิ้นชักที่อยู่ไม่ไกล

มองตามนิ้วที่เธอชี้ไป วริศไปหยิบยามา เขาสงสารเธอ และทายาให้เธออย่างนุ่มนวล

“ไม่เจ็บแล้ว ยานี้ดีมาก แผลหายเร็วมากเลย” เบญญาปลอบใจเขาแล้วถามว่า “เดี๋ยวคุณจะไปบริษัทใช่ไหมคะ?”

“ผลงานชุดแรกของคอลเลคชั่นรักแท้เปิดตัววันนี้” วริศรอคอย “ผมต้องกลับไปจัดการเรื่องบางเรื่อง”

เขาทายาให้เธอพร้อมกับพูดว่า “ดังนั้น สองสามวันนี้คุณพักผ่อนอยู่ที่บ้าน แขนของคุณหายดีแล้ว ผมจะมารับคุณไปทำงาน”

“เพิ่งจะคบกัน ก็จะไม่ได้เจอกันหลายวันเลยเหรอ?” เธอมองเขา

วริศเงยหน้าขึ้นด้วยความตกใจ เขายิ้ม “ไม่ใช่ คืนนี้ผมจะเอาของมาให้คุณ”

“ของอะไรคะ?”

“เดี๋ยวคุณก็รู้”

ทายาให้เธอเรียบร้อยแล้ว วริศไม่ได้อยู่ต่อ เขาเอาโปสเตอร์ของไวศิษฎ์ไปด้วย

“อะไรกัน” เบญญายืนอยู่หน้าหน้าต่าง เธอบ่นวริศที่อยู่ชั้นล่าง “ใจแคบขนาดนี้? เอาโปสเตอร์ไปด้วยจริงๆ”

โปสเตอร์นี้เป็นรุ่นลิมิเต็ดอิดิชั่น กว่าเธอจะได้มาเธอใช้ความพยายามไปไม่น้อย

ถ้าถูกคนอื่นเอาไป เธอคงสู้สุดชีวิตแน่นอน

แต่ถ้าเป็นวริศ ก็ช่างมันเถอะ

ตอนเขาหึงเขาน่ารักมากเลย

รถมายบัคสีขาวแล่นออกไปจากลานบ้าน วริศรับสายจากภีมพล แต่เขาไม่ได้กลับบริษัททันที เขาคิดว่าตัวเองมีเรื่องที่สำคัญกว่าต้องทำ

สิบกว่านาทีต่อมา รถก็มาหยุดอยู่นอกโรงภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียงในเมืองไนร์ก้า

วริศถอดเข็มขัดนิรภัยลงมาจากรถ จากนั้นก็เดินที่โรงภาพยนตร์