บทที่ 758 เก็บไว้คงมีแต่หายนะ

รายละเอียดเล็กๆน้อยๆนี้ ทำให้เบญญาอุ่นใจ

ผู้หญิงที่กำลังมีความรัก มักจะพอใจอะไรง่ายๆแบบนี้

เพราะวริศมีประชุม เบญญาจึงไม่ได้รั้งเขาไว้ หลังจากกอดกันแล้ว เธอก็มองเขาเดินลงบันไดไป

ยืนมองดูเขาขับรถออกไปหน้าหน้าต่าง

เบญญากลับมาที่เตียง เธอนั่งขัดสมาธิ และชื่นชมภาพของแฟนตัวเองอย่างตั้งใจ นั่นมันคือดวงตาที่เต็มไปด้วยความรัก

เมื่อเธอมองดวงตาตาคู่นั้น ราวกับเธอกำลังสบตาเขา

ความรู้สึกนี้ช่างพิเศษจริงๆ

วริศกลับไปถึงบริษัท เมื่อเดินออกมาจากลิฟต์ นุชวราที่ถือเอกสารเดินเข้ามาก็หยุดเดิน เธอกลืนไม่เข้าคายไม่ออก

แก้มของเธอยังบวมแดง เบญญาตบเธอไม่เบา

วริศมองหน้าเธอ จากนั้นก็เดินผ่านเธอไปที่ห้องทำงานท่านประธาน

นุชวราตกใจจนลืมทักทายเขา ได้ยินเสียงฝีเท้าเดินออกไปไกล เธอก็หันกลับมามอง วริศไม่หันหน้ากลับมามองเธอเลยแม้แต่น้อย

มองดูเขาเดินเข้าไปในห้องทำงานท่านประธาน

และนุชวรารู้ว่าประธานภีมอยู่ในห้อง

ดังนั้นเธอจึงไม่สบายใจ และรีบเดินกลับเบาๆ... เธอมาถึงนอกห้องทำงานท่านประธาน จากนั้นก็เอียงหูฟัง

“ผลงานชุดแรกทำเสร็จแล้ว สวยมาก เดี๋ยวจะประชุมแสดงผลงาน” ภีมพลพูดอย่างอารมณ์ดี “มันเกินความคาดหมายของฉัน”

วริศก็ดีใจ “เรื่องนี้มีความดีความชอบของคุณนภาครับ”

“ใช่ เธอมีความดีความชอบ ออกแบบดี เพชดี ทีมของเราทำงานร่วมกันได้ดี จังหวะเวลา ทำเลที่ตั้ง และพลังสมัครสมานของผู้คน ช่างดีไปหมด”

“ประธานภีมครับ” วริศเตรียมเอกสารที่ต้องใช้ในการประชุม เขาพูด “ไล่นุชวราออกเถอะครับ”

นอกประตู นุชวราหัวใจเต้นแรง

“เกิดอะไรขึ้น?” ภีมพลถาม “เธอทำอะไรผิด?”

วริศพูดอย่างตรงไปตรงมา “ก่อนหน้านี้ที่เบญญาถูกใส่ร้ายว่าเป็นมือที่สาม คำวิพากษ์วิจารณ์พวกนั้นเป็นฝีมือของเธอครับ”

“ดังนั้นมันไม่ใช่ความผิดพลาดในการทำงาน?” ภีมพลไม่ได้แสดงท่าทีอะไร เขาแค่พูดว่า “เธอชอบนาย”