บทที่ 759 ลาก่อน ทีเอ็ม กรุ๊ป

คำกล่าวเปิดงานของภีมพลสั้นๆได้ใจความ ประเด็นสำคัญคือแสดงผลงานดแรกกับทุกคน

เมื่อเปิดกล่องสีเงิน วริศหยิบผลงานสี่ชิ้นของคอลเลคชั่นรักแท้ออกมา แสงที่เปล่งประกายระยิบระยับทำให้ทุกคนตกใจ

ในตอนนี้เอง นักออกแบบก็อธิบายให้ทุกคนฟัง “เราได้แรงบันดาลใจมาจากละครคลาสสิกเรื่อง “หญ้าสี่ใบของผึ้ง” เดิมที่ฉันไม่เคยดูละครเรื่องนี้ แต่ตอนที่อยู่ที่น้ำตกลอซีรา ฉันได้เห็นลักษณะที่แท้จริงของหญ้าสี่ใบเป็นครั้งแรก ฉันถูกพวกมันดึงดูดขฌ ก็เลยไปหาข้อมูล...”

“ต่อมาได้ดูละครเรื่องนี้ ในละครบอกว่าทุกคนเป็นเหมือนใบไม้ เจอกันเพราะความโชคดี ถ้ารู้สึกมีความสุข อย่างนั้นก็คือการเจอกันที่ถูกต้อง”

“ดังนั้นเราจึงใช้แรงบันดาลใจนี้ นำความรักและคำอวยพรมาทำเป็นเครื่องประดับ”

หลังจากฟังคำอธิบาย ในห้องประชุมก็เต็มไปด้วยเสียงปรบมือ

นุชวรามองเครื่องประดับสี่ชิ้นนั้นอย่างไม่ละสายตา เธอจินตนาการว่ามีแค่เจ้าหญิงเท่านั้นที่คู่ควรกับเครื่องประดับที่มีราคาแพงและงดงามแบบนี้ใช่ไหม?

ถ้าวันหนึ่งเธอได้ใส่เครื่องประดับพวกนี้ นุชวราคิดในใจว่า ด้วยหน้าตาของตัวเอง เธอต้องสวยมากแน่นอน

คิดแบบนี้... เธอก็อยากได้มาครอบครอง

ในใจของเธอมีความโลภมาก

แต่เงินในบัตรเครดิตกลับซื้อไม่ได้...

เธอกำลังถูกครอบงำ จากนั้นเธอก็นึกขึ้นได้ว่ารหัสของกล่องนี้ตั้งกับวันเกิดของเธอ วันนั้นตอนบรรจุเพชร เธอบังเอิญเห็นมัน

แค่หาโอกาสเปิดกล่องให้ได้ เธอก็เอามันออกมาได้...

ความคิดมากมายนับไม่ถ้วนโผล่ขึ้นมาในหัวของเธอ

หลังจากประชุมเสร็จ นุชวราแอบมองว่ากล่องวางอยู่ที่ไหน

เธอเห็นว่ามันอยู่ในห้องเก็บเครื่องประดับ เป็นที่ที่ค่อนข้างลับทีเอ็ม กรุ๊ป จะเข้าไปต้องมีใบอนุญาติเข้าออก

แล้วยังมีด่านหลายชั้น ข้างในเต็มไปด้วยกล้อวงจรปิดและเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย... อยากไปขโมยมันยากกว่าขึ้นสวรรค์ซะอีก

รู้รหัสผ่านแล้วทำอะไรได้?

นุชวรากลับมาห้องทำงาน เธอเขียนจดหมายลาออก และยื่นให้ภีมพลต่อหน้าวริศ

หน้าโต๊ะทำงาน ภีมพลเงยหน้าขึ้นมองเธอฝภ

“ประธานภีมคะ โปรดอนุมัติด้วยค่ะ” นุชวราพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่สะทกสะท้าน “พรุ่งนี้ฉันคงไม่มาแล้ว ที่บ้านมีธุระค่ะ” เธออยากมีศักดิ์ศรีของตัวเอง

นุชวราไม่ได้โดนไล่ออก

！