ตอนที่ 76
บทที่ 76 วิธีการของคุณภีม
October 22, 2026
“คุณอา……” เสียงเขาสั่น ความหวาดกลัวที่มาจากใจ “ผมไม่ได้ตั้งใจขโมยแท็บเล็ตนะ ผมแค่สงสัย เพราะเขาเล่นเกมทุกวัน……ผมอิจฉามาก ผมแค่อยากดูว่าเกมอะไรที่น่าสนใจขนาดนี้”
ชายคนนั้นขมวดคิ้ว “แท็บเล็ตนี่ไม่ใช่ของนายเหรอ?”
“ไม่ใช่ของผม ของแชมป์!” เขาร้องไห้อ้อนวอน “คุณอาปล่อยผมไปได้ไหม? ผมเป็นเด็กดี ผมสัญญาว่าจะไม่ขโมยของอีก ไม่ขโมยอีกแล้ว ผมเขียนหนังสือรับรองได้”
“แชมป์คือใคร?”
“แชมป์คือแชมป์”
ชายคนนั้นร้อนใจ เปลี่ยนวิธีการถาม “แชมป์คือลูกใคร?”
“เป็นคุณชายทีเอ็ม กรุ๊ป เขามีแฝดน้องสาวชื่อขวัญข้าว ผมแค่ได้ยินครูแอบคุยกัน ผมไม่แน่ใจ แต่บ้านเขารวยมากจริงๆ ตอนไปเรียนและเลิกเรียนมีรถรับส่งโดยเฉพาะ”
ผู้ชายคนนั้นสบถด่าเบาๆ เอากำปั้นทุบต้นขาตัวเองอย่างแรง!
ในเวลานี้ จู่ๆ แท็บเล็ตในมือก็จอดับ
ไม่ว่าชายคนนั้นจะรีสตาร์ทเครื่องยังไง ไม่ว่าจะดำเนินการยังไง หน้าจอมันก็มืดสนิทตลอด
“จบแล้ว……” เขาจิตใจหนักอึ้ง รู้สึกกระวนกระวายแล้ว
จับมาผิดคน ข้อมูลในแท็บเล็ตก็ทำลายอัตโนมัติ และเห็นได้ชัดว่าตำแหน่งนี้ก็จะถูกเปิดเผย ไม่แน่ว่าอาจมีคนตามมา
“เอี๊ยด——”
เสียงรถเบรกแสบแก้วหูดังก้องไปทั่วฟ้า!
เกือบชนรถคันตรงหน้าที่จงใจมาขวาง!
จากนั้นก็มีชายชุดดำหลายคนลงมาจากรถ พวกเขาล้อมรอบรถไว้!
พิชยะคือโปรแกรมเมอร์R-Alan กรุ๊ป เขาไม่ได้ต่อสู้มืออาชีพ ไม่เคยเรียนวิชาต่อสู้ด้วยซ้ำ เจอกับเหตุการณ์นี้ครั้งแรก ในใจเขาก็กระวนกระวาย!
คนขับรถเปิดประตูยกสองมือขึ้นเหนือศีรษะ แล้วมอบตัวทันที “ไม่ไม่ไม่เกี่ยวกับผม ผมแค่คนขับรถอูเบอร์เฉยๆ! ผมแค่รับงานปกติ!”
สายตาชายชุดดำโฟกัสไปที่เบาะหลัง
นะโมตกใจจนหน้าซีด ในเวลานี้เขาคิดถึงพ่อแม่มากเป็นพิเศษ เพราะเขาไม่รู้ว่าคนพวกนี้จะทำอะไรเขา
“ผมจะไม่ขโมยของอีกแล้ว ไม่ทำอีกแล้ว” เขาเริ่มร้องไห้เสียงดังอย่างสิ้นหวัง “พ่อ ผมต้องการพ่อ แม่ แม่อยู่ไหน?”
ครึ่งชั่วโมงต่อมา——
ณ ห้องรับรอง VIP ห้องประชุมแห่งหนึ่งข้างโรงเรียนอนุบาล
ภีมพลพาแชมป์มานั่งโซฟาด้านหน้าหน้าต่าง เอามือแตะไหล่ลูกชาย นั่งไขว่ห้างดูสงบนิ่งเหมือนน้ำ ออร่าเย็นยะเยือกไม่สามารถเพิกเฉยได้