บทที่ 91 คุณภีมสุดเพอร์เฟคผู้หลงรักภรรยา

เดิมทีงานเลี้ยงสำหรับเธอไม่น่าไปมากนะ ความสำเร็จที่ได้ไม่เกี่ยวกับเธอเลยสักนิด

แต่ภีมพลมาเชิญเธอด้วยตัวเขาเอง ญาณีจึงไม่กล้าปฏิเสธ เธอรู้สึกมันเป็นเกียรติ

เธออยากคุยกับเขาอีกสักหน่อย “ภีม……….” เขากลับหมุนตัวเดินกลับไป

ความรู้สึกห่างไกล ส่งผลให้ใจของเธอเหน็บหนาวอีกครั้ง

ภีมพลไม่เพียงเชิญญาณี แต่ยังเชิญพนักงานทุกคนในแผนกออกแบบรวมถึงผู้บริหารระดับสูง

งานเลี้ยงนี้ค่อนข้างใหญ่ เป็นเพราะราชินีก็เข้าร่วมด้วย

ความรู้สึกภาคภูมิใจของพนักงานทีเอ็ม กรุ๊ปมีเต็มเปี่ยม แม้งานจะไม่ใช่พวกเขาออกแบบ แต่การร่วมกันผ่านช่วงเวลาวิกฤติไปได้ถือเป็นเรื่องดี นักออกแบบส่วนใหญ่ที่เข้าร่วมงานเลี้ยงต่างรื่นเริง

“ราชินีถูกใจงานออกแบบของใครเข้า? พวกเธอรู้ไหม?”

“มีคนพูดว่าเป็นผลงานเมื่อก่อนของคุณภีม คุณนายนภานำไปให้ราชินีดู”

“เธอไม่กลัวเลยหรอ?”

“ไม่รู้สิ แต่ดูแล้วราชินีดูพอใจมากนะ”

ค่ำคืนนี้นภาลัยกลายเป็นจุดสนใจโดยไม่รู้ตัว ผมที่ยาวถึงเอวให้ความรู้สึกสุขุมและงดงาม ผมดำราวกับถ่านทำให้ใบหน้าดูขาวเหมือนหยก

ราชินีจูงมือเธอ เธอสุขุมน่านับถือดูไม่แข็งกร้าวจนดูเย่อหยิ่งและไม่ถ่อมตัวจนดูต่ำต้อย

แค่โอกาสได้ใกล้ชิดราชินีญาณียังไม่มี เธอช่างน่าอิจฉา!

มีเพียงนุชวราที่อยู่เขียงข้างเธอ เข้าใจความรู้สึกทุกข์ของเธอ

ญาณีดื่มรวดเดียวสามแก้ว

“คุณญาณี คุณอย่าดื่มอีกเลย คืนนี้ไม่ค่อยเหมาะนัก”

แต่เธอกลับดื่มเพิ่มอีกสองแก้ว “ฉันรู้ขอบเขต” เธอก้าวเดินไปหาชายที่อยู่ไม่ไกลนัก

“เฮ้……” นุชวราหมดหนทาง

แสงจันทร์ที่สาดส่องลงมา น้ำริมสระที่ใสสะอาด ใบหน้าด้านข้างที่นิ่งสงบของภีมพล รูปร่างที่สูงใหญ่

ญาณียื่นแก้วเบียร์ต่อหน้าเขา “กำลังคิดอะไรอยู่หรอ?” ริมฝีปากที่เผยรอยยิ้ม

ภีมพลเรียกสติกลับมา เขายื่นมือไปรับ