บทที่327 ไม่อยากจะพลาดเป็นครั้งที่สอง

คะนึงนิตย์อ่านอะไรบางอย่างได้จากสีหน้าของผ้าไหม ลูกชายไปแล้ว…….

จิตใจเธอเศร้าหมอง “ลูกภีมเปลี่ยนไปแล้ว……..หลังจากที่ความจำเสื่อมก็เปลี่ยนไปเป็นคนละคนเลย ถูกยัยนภาลัยจุงจมูก”

มันเป็นลางบอกเหตุที่อันตรายมาก

ยัยนภาลัยคนนี้ไม่ใช่กระต่ายน้อย

ผู้หญิงที่มีความคิดเป็นของตัวเองหากอยู่ข้างกายลูกชายเธอ ไม่ช้าหรือเร็วก็จะเกิดหายนะ

ตอนนี้ไม่มีใครรู้จุดประสงค์ของเธอ เป็นไปได้มากว่าจะเป็น ทีเอ็ม กรุ๊ป

ประวัติที่ใสสะอาดของนภาลัย ทำให้คะนึงนิตย์รู้สึกไม่สบายใจ

หลังจากที่ญาณีปรับสภาพจิตใจแล้ว ก็ผลักประตูเข้ามา

อยู่ด้านนอกเห็นภีมพลจากไปโดยไม่หันกลับมามอง ทำเหมือนเธอเป็นอากาศธาตุ เธอเจ็บปวดจนหายใจไม่ออก

“คุณแม่คะ…….” หลังจากเข้ามาแล้ว ญาณีก็พยายามรวบรวมสติเพื่อทักทายเธอ “แม่ดีขึ้นหรือยังคะ?”

“วางใจเถอะ ญาณี” คะนึงนิตย์ปลอบใจเธอ “’งานแต่งจะถูกจัดขึ้นตามกำหนดในสามวันข้างหน้า หนูก็เตรียมตัวให้ดี เป็นเจ้าสาวแสนสวย!”

“……”ในใจญาณีไม่ได้คาดหวังแล้ว แม้ว่ามันจะเป็นความฝันของเธอมาโดยตลอด

คิดถึงภาพที่เขาขอนภาลัยแต่งงานในโรงเรียน ญาณีไม่มีหน้ากลับไปที่บริษัทเลย กลัวพนักงานนินทา

โทรศัพท์ก็ไม่กล้าถือ ไม่กล้าดูคอมเมนต์ของชาวเน็ต

“ญาณี หนูห้ามถอดใจนะ” คะนึงนิตย์เห็นสภาพของเธอแล้ว อดไม่ได้ที่จะเป็นห่วง “เราต้องทำเพื่อภีมพล!”

“ยัยนภาลัยคนนี้แม่ยิ่งดูก็ยิ่งรู้สึกว่ามันไม่ธรรมดา”

“คนแบบนี้มาอยู่ข้างกายภีมพล ใครจะไปรู้ว่าเธอมีจุดประสงค์อะไร?”

คำพูดนี้ทำให้คนฟังอย่างผ้าไหมถึงกับตกใจ มันซับซ้อนขนาดนั้นเลยเหรอ?

“ประวัติของเธอขาวสะอาดเกินไป” คะนึงนิตย์พูด “ชนรพสืบไปตั้งสามเดือนไม่พบอะไรเลย มันไม่ปกติอย่างมาก เธออาจจะเป็นสายลับ”

ในใจของญาณีเต็มไปด้วยความขัดแย้ง เธอเหนื่อยกับความรัก เกิดเรื่องตั้งมากมาย เธอเหนื่อยแล้วจริงๆ………

โดยเฉพาะวันนี้ ที่ภีมพลขอแต่งงานกับนภาลัยในโรงเรียนอนุบาล ต่อหน้าผู้ปกครองและเด็กๆตั้งมากมาย โดยไม่คำนึงถึงสถานที่เลย

ตอนที่ลัมโบร์กินีออกจากโรงพยาบาล ท้องฟ้าก็มืดครึ้ม และเม็ดฝนสีเงินก็ลอยลงมาในไม่ช้า

ภีมพลขับรถไปที่วิลล่าที่อยู่ชายทะเล ในใจเขาคิดถึงแต่นภา

มือกำพวงมาลัยแน่น ใบหน้าที่หล่อเหลาของเขามีความเย็นชาและสง่างามมาโดยกำเนิด