บทที่531 ยอมจำนนต่อศัตรู

หวังว่าจะพบบางสิ่งในไม่นาน เขาต้องช่วยนภาตามหาพ่อแม่ของเธอให้เจอ และทำให้ชีวิตของเธอเติมเต็มมากขึ้น

เวลาเที่ยงคืน

ชัยเดชอยู่ในวิลล่าหลังใหญ่ของตัวเอง เพิ่งอาบน้ำและสวมชุดคลุมผ้าไหม ตอนนี้เขาไม่รู้สึกง่วงเลย

พ่อบ้านชงชาบำรุงสุขภาพให้เขา เขาขมวดคิ้ว เดินเตร็ดเตร่อยู่คนเดียวในห้องนั่งเล่น

ภีมพลบริจาคเงินจริง 1.5 พันล้าน ผู้ชายคนนี้ ยิ่งอยู่ยิ่งไม่สนใจเรื่องเงินแล้ว

ข่าววันนี้ทำให้ความเอื้ออาทรและความรักของภีมพลอยู่ในอันดับที่สองในการค้นหาที่ร้อนแรง ทุกคนยกย่องและชื่นชมเขา

สิ่งนี้ทำให้ชัยเดชรู้สึกไม่สบายใจอย่างยิ่ง ยังหนุ่มยังแน่น เป็นผู้นำพาบริษัทขึ้นเป็นอันดับ 1 ใน เมืองไนร์ก้า

ในเวลานี้โทรศัพท์มือถือของเขาดังขึ้น

เขาหยิบมันออกมาและชำเลืองดู เพราะมันเป็นเบอร์ที่ไม่คุ้นเคย ดังนั้นเขาจึงกดตัดสายไป

สักพักโทรศัพท์ก็ดังขึ้นอีกครั้ง

มันดึกขนาดนี้แล้ว ดูเหมือนอีกฝ่ายจะมีเรื่องและต้องการคุยกับเขา

เสียงเรียกเข้าดังกระหึ่มเป็นพิเศษในคืนที่เงียบงัน มันลึกลับและมีความเร่งรีบอยู่

เขาเลื่อนปุ่มรับสาย "ฮัลโหล" เขาพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา "คุณไม่ดูเวลาเลยเหรอ? ดึกขนาดนี้ยังโทรมาอีก?"

“คุณชัย นี่ฉันเองค่ะ” เสียงของผู้หญิงดังขึ้น

“คุณเป็นใคร?” ชัยเดชฟังไม่ออกว่าเสียงใคร เขายังคงมีใบหน้าที่เย็นชา “มีอะไรก็รีบพูดมา”

“ฉันคือญาณีค่ะ”

"......" ชายวัยกลางคนอึ้งไปครู่หนึ่ง แล้วทางโทรศัพท์ล่ะ? มีความเงียบเป็นเวลานาน

ประมาณ 30 วินาทีต่อมา เขายังไม่ได้สติกลับมาทั้งหมด ญาณีก็พูดด้วยน้ำเสียงที่สงบว่า "ฉันขอโทษถ้ารบกวนเวลาพักผ่อนของคุณชัย ค่อยคุยกันพรุ่งนี้ก็ได้ค่ะ"

“ไม่ ไม่ ไม่!” ชัยเดชได้สติกลับมาครบถ้วนทันที!

เขามีลางสังหรณ์ที่แข็งแกร่งว่า ญาณีกำลังจะยอมจำนนต่อเขา!

“คุณอยู่ที่ไหน?” ชัยเดชถามอย่างตื่นเต้น

"ไม่สำคัญว่าตอนนี้ฉันจะอยู่ที่ไหน" ญาณีหยุดพูดไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็พูดเสริมว่า "แต่พรุ่งนี้แปดโมงเช้า ฉันจะไปอยู่ที่ประตูบริษัทของคุณแน่นอน"