บทที่538 ยื่นมือเข้าไปช่วยในเวลาคับขัน

"ใช่ครับ" หัวหน้าโครงการกล่าวว่า "อุปกรณ์ที่ซื้อมาจะสามารถเข้าไซต์ได้ในวันพรุ่งนี้ตอนเที่ยง และการแก้จุดบกพร่องจะเสร็จสิ้นโดยเร็วที่สุด และจะรายงานผลให้คุณทราบครับ"

"โอเค คุณภีมและผมรู้สึกโล่งใจมากที่ได้ฝากเรื่องนี้ไว้กับคุณ" วริศเก็บภาพวาดและหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาเพื่อถ่ายภาพสถานที่จริง

ผลลัพธ์ดีมาก แม้แต่ประตูทุกบานก็เท่ เดินนำหน้าแฟชั่นแน่นอน

ก่อนออกเดินทาง คุณภีมสั่งไว้เป็นพิเศษว่า ให้เขาหาเวลามาดูงานในตอนบ่าย

ตามความคืบหน้านี้ จะสามารถสร้างความประหลาดใจให้กับไวศิษฎ์ได้ในไม่ช้า

ตอนที่ภีมพลได้รับรูปถ่าย เขายังคงอยู่บนเครื่องบิน เขาเลื่อนดูทีละรูป ไวศิษฎ์จะต้องชอบสไตล์ของคลับนี้อย่างแน่นอน

อำเภอแตงโมที่อยู่ในเมืองไนร์ก้า เป็นเพียงเมืองเล็ก ๆ ธรรมดา ไม่มีอาคารสูง ไม่มีการจราจร และไม่มีสถานบันเทิงแสงสีเสียง

รถของญาณีจอดอยู่ที่ชั้นล่างของโรงพยาบาลประชาชนระดับเขต และผู้คนส่วนใหญ่ที่เข้ามาและออกจากที่นี่คือผู้สูงอายุ

เธอเดินออกจากลิฟต์บนชั้นสามของแผนกผู้ป่วยในพร้อมกระเช้าผลไม้และดอกไม้ และมุ่งตรงไปยังห้องที่สอบถามมา

ห้องผู้ป่วยทั่วไป

หญิงวัยกลางคนผอมบาง ผิวเหลือง นั่งอยู่บนเตียงในโรงพยาบาล ผมสีดำขลับมีสีเงินปะปนอยู่

ชายวัยกลางคนนั่งอยู่บนเก้าอี้หน้าเตียง กำลังป้อนโจ๊กให้เธอด้วยช้อน

ห้องพักนั้นเรียบง่ายมาก ไม่มีแม้แต่เตียงสำหรับคนมาเฝ้า

ญาณียืนนิ่งอยู่ที่ประตู เห็นภาพนี้ผ่านหน้าต่างกระจกบานเล็ก เธอรู้สึกเศร้าอย่างอธิบายไม่ถูก

เธอรู้สถานการณ์ครอบครัวของนุชวราดี

ญาณีเคาะประตู ผลักประตูเบา ๆ แล้วเข้าไป

คนในห้องมองมาที่เธอ และอดไม่ได้ที่จะงง คิดว่าเธอมาผิดห้อง

สวมเสื้อผ้าหรูหรามีออร่าเป็นพิเศษ แถมยังถือตะกร้าผลไม้และดอกไม้ไว้ด้วย