บทที่545 ยอมจำนนต่อศัตรูอย่างเป็นทางการ

เวลากลางคืน ในอพาร์ตเมนต์ของวริศ

เบญญาเพิ่งอาบน้ำเสร็จและออกมาจากห้องอาบน้ำ เธออุ่นนมสองแก้ว แล้วเอาหนึ่งแก้วไปที่ห้องทำงาน

วางนมไว้ที่ขวามือของวริศ"คุณพักผ่อนเช้า ๆ หน่อย การนอนดึกก็เหมือนกับเป็นการฆ่าตัวตายช้า ๆ บริษัทก็ไม่ใช่ของคุณ ทำไมคุณถึงทุ่มเทขนาดนี้"

วริศซึ่งกำลังตรวจสอบความคืบหน้าของการขุดเจาะในแอฟริกาใต้ เงยหน้าขึ้นก็เห็นหญิงสาวหันหลังแล้วจากไป

คนอะไร?

ไม่มีความรู้สึกรับผิดชอบเลย

เขาจิบนมเล็กน้อย ออกจากแบบฟอร์ม ปิดคอมพิวเตอร์ ลุกขึ้นและไปที่ห้องนั่งเล่น

ในเวลานี้เธอได้เข้าไปในห้องนอนและล็อกประตูตามปกติแล้ว

วริศวางแก้วเปล่าลงและบังเอิญเห็นผมยาวสีดำข้างโต๊ะกาแฟ

หลังจากเฝ้าดูอยู่สองวินาที เขาก็ก้มลงเอื้อมมือไปหยิบมันและทิ้งลงในถังขยะ

จากนั้นก็ล้างมือและนอนลงบนโซฟาตามปกติ

เวลาตีห้า

ในห้องนอนเดี่ยวในอพาร์ตเมนต์—

เบญญาที่กำลังกอดหมอนข้างและหลับสนิท ทันใดนั้นมือของเธอก็กำผ้านวมแน่น แล้วเธอก็ลืมตาขึ้น!

ลมหายใจติดขัด!

ฝันเกี่ยวกับวริศจริง ๆ!

เธอฝันว่า ตัวเองกำลังจะแต่งงานกับเขา!! OMG!

เบญญาลุกขึ้นนั่ง แสงอุ่น ๆ ในห้องส่องเข้ามา เธอมองไปรอบ ๆ และจำได้ว่านี่คือห้องนอนของวริศความหนาวเย็นปกคลุมเธอโดยไม่รู้ตัว

ภาพในความฝันนั้นชัดเจนจนกลับมาฉายซ้ำในใจ——

เธอสวมชุดแต่งงานอันศักดิ์สิทธิ์และพ่อของเธอวางมือของเธอไว้ที่ฝ่ามือของวริศท่ามกลางเสียงปรบมืออวยพรจากแขก เธอและวริศก็เดินไปบนพรมแดง!!

เสียงเพลงแต่งงานดังขึ้นในหูของ และทุก ๆ ใบหน้ารอบตัวก็ยิ้มแย้มพร้อมคำอวยพร

ความฝันชัดเจนมาก!!

เหมือนเป็นฉากที่เพิ่งเกิดขึ้นจริง!

เธอตกตะลึง! มองห้องว่างอย่างเหม่อลอยอยู่นาน!

นี่มันอะไรกันเนี่ย? !