ตอนที่ 1001
บทที่ 1003 บทความสุดบ้าคลั่ง
October 22, 2026
แพลงโดปส์และเออร์สเต็ดเป็นเพื่อนรักกันมาหลายปี มุมมองทางวิชาการของทั้งสองยังคล้ายคลึงกันมากด้วย ที่ สำ คัญคือ แพลงโดปส์เคยร่วมโครงการวิจัยกับเออร์สเต็ดมาก่อน แม้ว่าภายหลังจะจบลงด้วยความล้มเหลว แต่ทั้งสองก็ได้สร้าง สายสัมพันธ์ที่ตัดไม่ขาด แพลงโดปส์เป็นนักวิทยาศาสตร์แนวหน้าด้านศาสตร์ วิศวกรรมเซลล์ ภายหลังถูกเฮดฮันเตอร์[1]ของแอ็ลเซอเฟียร์กรุ๊ป [2]ดึงตัวไปเป็นหัวหน้าบรรณาธิการวารสาร ‘เดอะแลนซิต’ ซึ่งทำมานานหลายปี เออร์สเต็ดบอกกับแพลงโดปส์ว่า “คราวนี้หมอเฉินจะต้องเป็น ประธานสมาคมศัลยกรรมทางเดินอาหารระดับโลกแน่ เชื่อฉันได้ เลย!” แน่นอนว่าแพลงโดปส์ไม่เชื่อคำพูดที่แทบจะสติหลุดของ เออร์สเต็ดในการสนทนาต่อมาของทั้งคู่ เออร์สเต็ดเล่าเรื่องของเฉิน ชางเท่าที่เขารู้ให้ตนฟัง พร้อมกับพูดด้วยความมั่นใจว่า “เชื่อฉันสิ ช่วยฉันหน่อย!” แพลงโดปส์ไม่ได้ปฏิเสธความคิดหลุดโลกของเออร์สเต็ด แต่อย่างใด แต่เขาค้นหาบทความเรื่องเทคนิคการใช้กล้องส่องที่เฉิน ชางตีพิมพ์ในวารสารศัลยกรรมประเทศอังกฤษเมื่อตอนนั้นมาอ่าน หลังจากอ่านจบ แพลงโดปส์ถึงกับต้องตะลึงไปชั่วขณะ! จากนั้นเขาก็รีบค้นหาชื่อเฉินชางและพบว่าเฉินชางเป็น ที่ปรึกษาของบทความส่วนใหญ่ที่ปรากฏ บทความในตอนนี้ก็เช่นกัน นี่ทำให้เขาตกใจไม่น้อย นอกจากนี้ เมื่อไม่นานมานี้ วารสาร ‘เดอะแลนซิต’ ก็เพิ่ง ตีพิมพ์บทความบทหนึ่งของเฉินชาง นั่นคือบทความวิพากษ์วิจารณ์ ยาน้ำแก้ไอที่ผ่านการทดสอบของ FDA จากหลักฐานกรณี พบว่า ยาน้ำแก้ไอของบริษัท VOLB เป็นสินค้าที่ไม่ได้มาตรฐาน สรรพคุณ ไม่ชัดเจนและพฤติกรรมอื่นๆเรื่องนี้ทำให้วารสาร ‘เดอะแลนซิต’ ได้รับเสียงวิจารณ์เชิงบวก ไม่น้อย! ทำให้แพลงโดปส์สงสัยขึ้นมาว่าเฉินชางคนนี้เชี่ยวชาญเรื่อง อะไรกันแน่ …วารสาร ‘เดอะแลนซิต’ มีผู้อ่านจำ นวนมาก และมีคุณภาพเชิงวิชาการค่อนข้างสูงวันรุ่งขึ้น หลังจากวารสารเผยแพร่ออกไปแล้ว ก็เริ่มมีคนจำ นวนมากตรวจสอบและศึกษาเนื้อหาบางเรื่องในวารสารนี่จึงเป็นสาเหตุที่วารสาร ‘เดอะแลนซิต’ ได้รับความนิยมเพราะนี่คือวารสารที่เชื่อถือได้ด้านวิชาการ ทุกคนจึงเชื่อถือในวารสารณ ศูนย์การแพทย์มาโย รอเชสเตอร์ รัฐมินนิโซตา โคเวลล์กำลังกินพิซซ่าพลางอ่านวารสาร ‘เดอะแลนซิต’ ฉบับใหม่เดือนมีนาคมไปด้วยในฐานะหมอหนุ่มประจำ ศูนย์การแพทย์มาโย โคเวลล์พยายามพัฒนาตัวเองอย่างขยันขันแข็งหลังจากได้เห็นบทความเกี่ยวกับความผิดพลาดทั่วไปและวิธีการปรับปรุงการผ่าตัดทางเดินน้ำดีแล้ว โคเวลล์ก็รู้สึกยินดีอย่างยิ่งเขาไม่คิดว่าวารสารอย่าง ‘เดอะแลนซิต’ จะผลักดันบทความสรุปเทคนิคแบบนี้ด้วยหายากสุดๆ!วารสาร ‘เดอะแลนซิต’ ถือเป็นวารสารที่มีความเป็นวิชาการสูงในดวงใจของทุกคนมาโดยตลอด สำ หรับแพทย์หนุ่มแล้ว เขารู้สึกเหมือนอยู่คนละโลกด้วยซ้ำคิดไม่ถึงว่าครั้งนี้จะผลักดันบทความแบบนี้ เรื่องนี้ทำให้เขามีความสุขมากโคเวลล์อ่านโดยละเอียด ยิ่งอ่านยิ่งตื่นเต้น เพราะข้อผิดพลาดที่เขียนในบทความฉบับนี้เหมือนพูดแทนความรู้สึกที่อยู่ในใจของเขา!มันเป็นบทความที่เยี่ยมยอดอย่างยิ่ง!อีกทั้งยังมีวิธีแก้ไขปัญหาและปรับปรุงโคเวลล์อ่านซ้ำ ๆ สี่ถึงห้ารอบ ตลอดช่วงเที่ยงนี้ และเพื่อความรอบคอบ เขาหยิบกระดาษ ปากกาออกมาจดเนื้อหาเหล่านี้ลงไปหลังจากจดเสร็จ โคเวลล์ก็อ่านชื่อผู้เขียน และต้องตกตะลึงทันที ที่แท้เป็นศาสตราจารย์เออร์สเต็ดกับหม่าเยว่ฮุยแต่สิ่งที่ทำให้เขาตกใจกว่าเดิมก็คือ ทำไมบทความของศาสตราจารย์เออร์สเต็ดถึงมีที่ปรึกษาด้วยในทันใดนั้นโคเวลล์ก็ค้นหาชื่อของเฉินชางด้วยความอยากรู้อยากเห็นการค้นหาครั้งนี้ทำให้เขาเจอบทความหลายบทความ