บทที่ 113 ผู้ที่โสดมายี่สิบปี

การผ่าตัดต่อจากนั้น หลี่เฮ่อไม่กังวลแล้วว่าเฉินชางจะทำได้หรือไม่! เนื่องจากเขารู้ดีว่าฝีมือของชายคนนี้ยอดเยี่ยมมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การจัดการกับรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ทำให้รู้สึกตื่นเต้นเสมอ และการกระทำบางอย่างยังทำให้เขาได้ความรู้เพิ่มเติมอีกด้วย

ยิ่งไปกว่านั้น…สิ่งที่ทำให้หลี่เฮ่อต้องตกใจก็คือ การทำงานของเฉินชางมีระบบมาก ทำให้หลี่เฮ่อหาข้อบกพร่องและปัญหาไม่พบเลยแม้แต่น้อย หากให้หลี่เฮ่อประเมิน เคสผ่าตัดนี้เป็นเคสตัวอย่างที่นำไปใส่ในหนังสือเรียนได้เลยทีเดียว

จะไม่เป็นระบบได้หรือ?

มี [คำชี้แนะจากอาจารย์ผู้มีชื่อเสียง] อยู่ ต่อให้เฉินชางไม่อยากทำงานเป็นระบบก็คงยาก

ส่วนเรื่องเทคนิคสูง หลี่เฮ่อยังพอเข้าใจได้ เพราะจะอย่างไรนี่ก็เป็นงานของแพทย์ ฝึกฝนบ่อยๆ ก็ทำให้เชี่ยวชาญได้แล้ว

แต่ว่า…

เขารู้สึกแปลกใจเรื่องหนึ่ง!

หมอเล็กๆ คนนี้ฝึกความมั่นคงและพละกำลังของมือออกมาได้อย่างไร ที่สำคัญก็คือเขาคล่องแคล่วมากด้วย

นี่ทำได้อย่างไรกัน?

การผ่าตัดนี้ดำเนินไปถึงสามชั่วโมง ยิ่งไปกว่านั้นยังเป็นการผ่าตัดระดับสูงอีกด้วย แต่มือของเฉินชางไม่สั่นเลยสักนิด มั่นคงมาก

นี่ต้องใช้เรี่ยวแรงและความอดทนมากขนาดไหนกัน?

เป็นมือของเทพหรืออย่างไร?

ในที่สุดการผ่าตัดก็เสร็จสิ้น! หลี่เฮ่อปรบมืออย่างอดไม่อยู่!

จะอย่างไรความยอดเยี่ยมและความปราณีตของการผ่าตัดในวันนี้ก็เทียบได้กับการสอบในระดับปริญญาโทแล้ว เป็นการใช้ฝีมือล้วนๆ ถ้าไม่ใช่ผู้มีความสามารถคงทำไม่ได้เป็นอันขาด

หมอหนุ่มคนนี้ไม่ได้พักตลอดขั้นตอน ยิ่งไปกว่านั้นยังจัดการทุกการผ่าตัดได้อย่างปราณีตมากด้วย โดยเฉพาะอย่างยิ่งการเย็บซ่อมแซมลำไส้เล็กและลำไส้ใหญ่เขาก็ทำได้อย่างหนาแน่น เมื่อเห็นแล้วจึงอดชมไม่ได้

แม้ระดับฝีมือของกัวเฉิงจะไม่ได้เรื่อง แต่ยังมีสายตาดีอยู่ เขาเริ่มตบมือร่วมไปกับหลี่เฮ่อ

เฉินชางปลดหน้ากากอนามัยออก มองคนทั้งสอง พยักหน้าพลางยิ้มเล็กน้อยก่อนจะหันไปมองกัวเฉิง “ดีนะครับที่ไม่มีอันตรายอะไร!”

ใบหน้าของกัวเฉิงเต็มไปด้วยความชื่นชม “สุดยอดไปเลย! คุณทำได้ดีไปเลยครับ”

“ใช่แล้ว ผมขอแนะนำให้คุณรู้จักสักหน่อย ท่านนี้คือผู้เชี่ยวชาญจากแผนกศัลยกรรมเกี่ยวกับระบบถุงน้ำดีและตับจากโรงพยาบาล 301 ที่มาจากเมืองหลวง คุณหลี่เฮ่อ!”

ความจริงหลี่เฮ่อยังไม่แก่ เพิ่งจะสี่สิบต้นๆ เท่านั้น

หลี่เฮ่อรีบจับมือทักทาย “สวัสดีครับหมอเฉิน ผมหลี่เฮ่อ การผ่าตัดวันนี้ทำให้ผมได้ประโยชน์มากเลยครับ!”

เฉินชางรีบยิ้มตอบ เขาเผลอออกแรงโดยไม่รู้ตัว ทำให้หลี่เฮ่อรู้สึกได้ถึงเรี่ยวแรงที่ส่งผ่านมายังมือ ในใจรู้สึกสั่นสะท้าน หมอเฉินคนนี้มีเรี่ยวแรงมากจริงๆ

“คุณหลี่ สวัสดีครับ ผมคือเฉินชาง เป็นหมอจากแผนกฉุกเฉินของโรงพยาบาลอันดับสอง”

เมื่อเฉินชางปลดหน้ากากอนามัยออก หลี่เฮ่อจึงค่อยพบว่าเขายังหนุ่มมาก!

“หมอเฉินหนุ่มจังเลยนะครับ! เป็นคนหนุ่มที่มีความสามารถสูงจริงๆ!” หลี่เฮ่อกล่าวชม

ฝ่ายศัลยกรรมไม่เหมือนกับฝ่ายอายุรกรรม ทุกสิ่งขึ้นอยู่กับความหนุ่มสาว ยิ่งเข้าสู่อาชีพมาตั้งแต่อายุน้อยๆ ก็ยิ่งดี แน่นอนว่าเงื่อนไขแรกก็คือคุณต้องเข้าสู่อาชีพให้ได้ก่อน

หากคุณเป็นหมอตัวเล็กๆ ธรรมดาทั่วไป เมื่อเข้ามายังโรงพยาบาลระดับเขตก็จะได้เป็นศัลยแพทย์ แต่คุณอาจเข้าสู่วงการไม่ได้เป็นเวลานาน

อาชีพนี้ก็คือวงการอย่างหนึ่ง

ในสายตาของหลี่เฮ่อ เฉินชางเป็นคนเช่นนี้ เป็นคนหนุ่มเลือดใหม่ไฟแรงในวงการ แม้วันนี้ยังไม่เคยได้ยินชื่อ แต่อนาคตจะต้องเป็นใหญ่เป็นโตแน่นอน

ทุกคนถอดชุดผ่าตัดออกแล้วไปล้างมือ ทั้งยังแลกเปลี่ยนข้อมูลการติดต่อกันไว้ด้วย ทั้งสองเข้ากันได้ดีทีเดียว

เมื่อเข็นเตียงผู้ป่วยออกไปจากห้องผ่าตัดแล้ว เฉินชาง หลี่เฮ่อ และกัวเฉิงก็เดินตามออกมา

ตอนนี้ซุนเจิ้งเหว่ย จิ้นชิงจื้อ และญาติผู้ป่วยรออยู่ข้างนอกนานแล้ว เมื่อเห็นทุกคนออกมา หยางยานีก็รีบเดินเข้าไป

“หมอคะ เป็นอย่างไรบ้างคะ?”

กัวเฉิงกล่าวอย่างเรียบเฉย “การผ่าตัดประสบความสำเร็จดีครับ แต่ว่า…สภาพร่างกายของคุณลุงไม่ค่อยดี หลังการผ่าเปิดท้องพบว่ามีอาการแทรกซ้อนที่รุนแรง โชคดีที่วันนี้มีผู้เชี่ยวชาญอยู่ด้วย การผ่าตัดจึงเป็นไปอย่างราบรื่น ประสบความสำเร็จอย่างเหนือคาด พวกคุณวางใจเถอะครับ!”

ตอนที่ทุกคนได้ยินคำพูดครึ่งแรกของกัวเฉิงก็ตกใจจนหน้าซีด แต่เมื่อเขาพูดประโยคหลังออกมา ทุกคนจึงวางใจได้