ตอนที่ 1090
บทที่ 1192 เหล่าพยาบาลที่อบอุ่นและน่ารัก
October 22, 2026
ผู้ป่วยฉุกเฉินไม่มีทางลดน้อยลงเพราะการสอบประเมินที่ใกล้เข้ามา
และผู้ป่วยยิ่งไม่มีทางชะลอการป่วยลงเพราะการสอบประเมินของคุณ
สองวันมานี้ แพทย์ประจำบ้านเฉินยุ่งมากจริงๆ เขาทำแบบทดสอบและอ่านหนังสือทุกวัน!
การสอบประเมินไม่เหมือนการผ่าตัด!
ตอนนี้เฉินชางค่อนข้างจนใจ ทำไมเวลาอ่านข้อสอบปรนัยพวกนี้ คำตอบที่ผิดถึงไม่ขึ้นสีแดงกันนะ
ทำแบบทดสอบเป็นเรื่องสนุก
ต้องเป็นแบบนี้แน่นอน!
เขาบอกตัวเองในใจแบบนี้ร้อยกว่าครั้งแล้ว แต่ว่าทำไมสมองถึงไม่ยอมรับรู้ว่าการทำแบบทดสอบเป็นเรื่องสนุกล่ะ
แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีข้อเสียเลย
อย่างน้อยทุกคนในแผนกฉุกเฉินก็เป็นครูให้ได้
บางครั้ง คุณครูบางท่านจะเข้ามาให้คำชี้แนะอย่างวางมาดโอหัง
“ศาสตราจารย์เฉิน ปัญหาแบบนี้คุณก็ตอบไม่ได้เหรอ!”
“ศาสตราจารย์เฉิน คำถามนี้ง่ายจะตาย”
“ศาสตราจารย์เฉิน เอ๋…สมัยก่อนตอนผมสอบประเมินแพทย์เจ้าของไข้…โอ้! ขอโทษด้วย ผมลืมไปว่าผมอยู่ระดับปริญญาเอกแล้ว ไม่ต้องสอบประเมินกลาง! อิจฉาคุณจริงๆ ได้ใช้ชีวิตมีสีสันม มากขนาดนี้! คนเราจำเป็นต้องเก็บเกี่ยวประสบการณ์นะ!”
“อาจารย์เฉิน ตอนผมสอบแพทย์เจ้าของไข้ไม่ได้ทบทวนเลย จริงๆ นะ ผมอ่านแค่คืนเดียว วันต่อมาไปสอบคะแนนรวมสี่หัวข้อของผมก็แค่ 360 คะแนนเท่านั้น เฮ้อ ได้ยินว่าปีนั้นมีคนได้เต ต็มด้วย”
เฉินชางกัดฟันกรอด สำหรับคนพวกนี้ เฉินชางตัดสินใจแล้วว่ารอหลังจากตนสอบเสร็จ พอกลับมาผ่าตัดอีกครั้ง จะให้คนพวกนี้ต้องเขียนเคสทั้งเดือน!
เขาจะถ่ายโอนผู้ป่วยเฝ้าระวังพิเศษทั้งหมดให้ เอาแบบที่ต้องจดบันทึกอาการวันละห้ารอบ!
ผู้ป่วยที่รับแอดมิตจะแบ่งอาการออกเป็น เฝ้าระวังพิเศษ เฝ้าระวังขั้นที่หนึ่ง เฝ้าระวังขั้นที่สอง
ผู้ป่วยเฝ้าระวังขั้นที่สองอาการคงที่อย่างยิ่ง ปกติจะจดบันทึกอาการทุกสามวัน
ส่วนผู้ป่วยเฝ้าระวังขั้นที่หนึ่งจะต้องคอยสังเกตและปรับเปลี่ยนคำสั่งและแผนรักษาอย่างแม่นยำ ดังนั้นจะจดบันทึกวันละครั้ง!
แต่ผู้ป่วยเฝ้าระวังพิเศษต่างออกไป!
นี่คือเคสที่มีการปรับเปลี่ยนแผนรักษาได้ตลอดเวลา อาการของผู้ป่วยไม่มั่นคงอย่างยิ่ง ส่วนใหญ่แล้วไปราวน์วอร์ดหนึ่งครั้งก็ต้องเปลี่ยนคำสั่งแพทย์ ต้องจดบันทึกอาการใหม่!
จังหวะนี้เอง เหล่าหม่าเดินถอนหายใจเข้ามาในวอร์ด นั่งลงข้างๆ เฉินชาง ถอนหายใส่เฉินชาง!
“เฮ้อ…”
เฉินชางไม่แยแส!
เฉินชางเคยชินกับกลยุทธ์ตบหัวแล้วลูบหลังของเหล่าหม่าจอมเสแสร้งมานานแล้ว วิธีจัดการที่เหมาะสมที่สุดคือเมินไปซะ!
เหล่าหม่าเห็นสถานการณ์ก็หงุดหงิดในใจ
ทำไมถึงเป็นแบบนี้ล่ะ
ไม่สนุกเลยสักนิด
พอคิดมาถึงตรงนี้ เหล่าหม่าก็ถอนหายใจต่อไป ครั้งนี้เสียงดังกว่าเดิม ถอนหายใจหนักกว่าเดิม ท่าทางหม่นหมองมากกว่าเดิม และเรียกร้องความสนใจจากคนอื่นได้มากกว่าเดิม
เสียงถอนหายใจนี้คล้ายอาการหม่นหมองหดหู่ที่ตนถูกเทพธิดาหมางเมินดูแคลนเมื่อคราวก่อน อีกทั้งเจือความสิ้นหวังเหมือนตอนที่ตนทำพลาดครั้งแรกในสมัยยังเป็นหนุ่มน้อยไว้
แต่กลับดึงดูดความสนใจจากเฉินชางไม่ได้เลย!
อย่างไรก็ตาม ในที่สุดก็มีคนตอบสนองแล้ว!
หัวหน้าโหวของทีมสองเดินเข้ามาหา “เฮ้ออะไร หัวหน้าหม่า คุณเป็นอะไร ไม่สบายใจขนาดนี้เลยเหรอ”
หม่าเยว่ฮุยเห็นว่ามีคนตบมุกก็คึกคักขึ้นมาทันที!
“เฮ้อ ตอนแรกคิดว่าสุดสัปดาห์นี้จะได้พักผ่อนดีๆ ไม่คิดเลยว่ามีงานเข้าอีกแล้ว!”
หัวหน้าโหวได้ยินก็ส่ายหน้า “เฮ้อ ก็แน่ล่ะสิ คนเราเก่งเกินไปก็ไม่ดีหรอก
ผมว่าสุดสัปดาห์นี้จะอยู่กับครอบครัวให้ดีๆ ผลคือได้รับแจ้งกะทันหันว่าผมจะต้องไปร่วมทำงานในกองสอบประเมินแพทย์เจ้าของไข้ ผมบอกแล้วว่าผมไม่อยากไป พวกเขาก็ดึงดันจะให้ผมไปใ ให้ได้!
จะให้ผมไปเป็นกรรมการหลักประเมินแพทย์เจ้าของไข้ที่เหอเป่ย น่าเบื่อจริงๆ เลย!”
ขณะที่พูด ถึงแม้หัวหน้าโหวจะคุยกับหม่าเยว่ฮุย แต่สายตากลับจ้องไปที่เฉินชาง เรื่องนี้ทำให้ลมหายใจของเฉินชางถี่กระชั้นขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด ความดันโลหิตพุ่งสูง อะดรีนาลีนไม่เส สถียร สารโดปามีนในร่างแปรปรวนไปหลายครั้ง แม้แต่เซลล์ประสาทบริเวณข้อต่อประสาทก็ค่อนข้างชา บนลำคอ…มีเส้นเลือดปูดนูนขึ้นอย่างชัดเจน เลือดดำไหลย้อนกลับอย่างน่าประหลาด!