ตอนที่ 1142
บทที่ 1244 สุดยอดตัวประกอบชาย!
October 22, 2026
หลังเฉินชางได้ยินจึงค่อยนึกขึ้นมาได้
การอวดนี้ยังแสดงไม่จบ
นึกถึงตรงนี้ เฉินชางก็หันตัวกลับมายิ้มบอก “อ้อ คุณหมอจวง ความจริง…นี่ไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไรครับ”
จวงซินได้ยินดังนั้นก็อดชะงักไม่ได้ เขาพูดอย่างหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก “ไม่ใช่ปัญหาใหญ่ ดูเหมือนว่า…ก็เป็นปัญหานะ!”
เฉินชางพยักหน้า “อืม ปัญหาเล็กน้อย ไม่สำคัญครับ”
หลังจวงซินได้ยินคำพูดของเฉินชาง เขาเสมือนได้ยินข่าวดีอย่างไรอย่างนั้น!
แต่นี่ไม่ใช่ปัญหาเล็ก แต่เป็นปัญหาของไอ้ตัวเล็ก!
มิหนำซ้ำไม่เพียงไม่สำคัญ แต่เป็นเรื่องสำคัญมาก!
เขารู้สึกว่าตัวเองถ้าไม่ได้หลั่งเร็วก็นกเขาเสื่อม!
เขาแค่…อืม มีปัญหานิดหน่อย
แต่ปัญหานี้จำเป็นต้องแก้ไข!
“ศาสตราจารย์เฉิน คุณต้องช่วยผมนะ!”
เฉินชางมองจวงซินจริงจังเช่นนี้ก็อดพยักหน้าไม่ได้
จวงซินคนนี้ไม่เลว นี่ถึงจะเป็นเนื้อแท้ที่หมอควรมี เมื่อเกิดเรื่องก็ต้องแก้ไขให้ถึงราก
ดังนั้นเฉินชางจึงบอก “ความจริงมันไม่ใช่อาการป่วย แต่เป็นอาการของหลอดเลือดคร่อมเส้นประสาท”
ได้ยินคำพูดของเฉินชาง จวงซินขมวดคิ้วทันที “หลอดเลือดคร่อมเส้นประสาท?”
เฉินชางหันไปมองทุกคน “พวกคุณรู้จักหลอดเลือดคร่อมเส้นประสาทไหมครับ”
ครั้งนี้คนโดยรอบต่างเงียบ
ไม่มีใครกล้าอวดเก่งอีก
อวดเก่งต่อหน้าเฉินคนขี้อวดตัวพ่อน่ะหรือ
บทเรียนโหดร้ายเมื่อครู่ยังไม่ชัดเจนพอหรือ
แต่ยังคงมีนักเรียนพูด “ศาสตราจารย์เฉิน ฉันรู้จักหลอดเลือดคร่อมเส้นประสาทค่ะ คือการที่เส้นทางของหลอดเลือดคร่อมผ่านเส้นประสาท ส่งผลให้เมื่อหลอดเลือดแดงเล็กเต้นจะกระตุ้นเส้นประส สาททำให้เกิดอาการของปฏิกิริยาที่เส้นประสาทถูกกระตุ้นค่ะ
อาการหลักๆ คือกล้ามเนื้อกระตุก บางครั้งจะปวดเส้นประสาทค่ะ!
นี่…ฉันกล้าเดาว่า เส้นทางของหลอดเลือดกับเส้นประสาทที่ระหว่างซี่โครงของคุณหมอจวงเกิดการคร่อมกันหรือเปล่า ทำให้ตอนที่ตื่นเต้น ฮึกเหิม อารมณ์พลุ่งพล่าน การเต้นของหลอดเลือดแ แดงของเขาจะเพิ่มขึ้น จนกระตุ้นเส้นประสาทให้เกิดอาการ”
เฉินชางพยักหน้าด้วยความพอใจ “ถูกต้อง เป็นแบบนั้นแหละครับ”
เฉินชางหันตัวไปมองจวงซิน “เพราะงั้น คุณหมอจวงไม่ต้องกังวลไป ถ้ากระทบต่อชีวิตบางเรื่องของตัวเอง ก็ผ่าตัดแก้ไขได้แน่นอน!”
การผ่าตัดนี้ก็ง่ายมาก แยกหลอดเลือดแดงออกจากเส้นประสาทก็ได้แล้ว
จวงซินโล่งใจในที่สุด
อย่างนี้นี่เอง เข้าใจแล้ว!
นึกถึงชีวิตอันสวยงามในอนาคตของตัวเอง จวงซินพลันรู้สึกเหมือนว่าการได้เจอเฉินชางเป็นเรื่องที่โชคดีที่สุดในชีวิตของตัวเองแล้ว
ตอนเฉินชางเดินออกไปข้างนอก จวงซินรีบพูด “ศาสตราจารย์เฉิน ขอบคุณมากเลยครับ!”
เฉินชางโบกมือ เดินออกมา
ถึงในเฉลียง เฉินชางพลันพบว่ามีค่าช่างกล้องชราที่ตามตัวเองออกมา พวกหลี่ข่ายยังไม่ได้ออกมา
เฉินชางงุนงงทันที “แผนกถัดไป พวกเราจะไปที่ไหนเหรอครับ”
พี่ช่างกล้องก็มึนงงทันควัน “ศาสตราจารย์เฉิน…คุณอยากไปที่ไหนล่ะ”
เฉินชางกลอกตา ช่างเถอะ ถามเปล่าแล้ว
นึกถึงตรงนี้ เฉินชางก็พูดเสียเลย “ผู้อำนวยการหลี่ยังไม่ออกมา งั้น…ถ่ายภาพโคลสอัปให้ผมหลายๆ ใบแล้วกัน!”
พี่ช่างกล้องได้ยินดังนั้นก็กระตือรือร้นขึ้นมา “ได้เลย! เรื่องนี้ผมถนัดมาก!”
…
และในเวลานี้ ภายในแผนกศัลยกรรมทรวงอก หลี่ข่ายมองกลุ่มนักเรียนกับกลุ่มแพทย์ทั้งหมดที่โดยรอบ เขาพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “ใช้ได้ ไม่เลว ไม่เลวจริงๆ
ฉันได้เรียนสำนวนนักดนตรีเก๊เนียนเป่าขลุ่ยแล้ว!”
ประโยคนั้นทำให้ทุกคนหน้าแดงก่ำ
ฟั่นโจวฉวนอับอายยิ่งกว่า นี่คือแผนกของเขา แล้วก็เป็นนักเรียนของเขา เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น ฟั่นโจวฉวนไม่มีหน้าเผชิญกับผู้อำนวยการหลี่แล้ว
หลี่ข่ายโกรธแล้วจริงๆ ถึงขั้นที่พูดจาไม่ปรานีแม้แต่น้อย ถากถางหมอที่ทำตัวเป็นนักดนตรีเก๊เนียนเป่าขลุ่ยเหล่านี้อย่างไม่บันยะบันยังหนึ่งยก!
“โดยเฉพาะคุณ เลขาการฝึกอบรมของพวกเรา หัวหน้าฝ่ายการเรียนรู้ของแผนกพวกเรา นี่คือท่าทีในการเรียนรู้ของคุณเหรอ มิน่าพวกนักเรียนถึงได้เป็นแบบนี้ ผู้นำไม่ดีผู้ตามก็ย่อมไม่ดี! !”
หลี่ข่ายอารมณ์ไม่ดีจริงๆ
ตอนแรกเขาดีใจมาก เพราะงานฝึกอบรมประสบความสำเร็จอย่างสูง
เคสประหลาดต่างๆ ผนวกกับความแม่นยำในการคลำและการแสดงออกของเฉินชาง นี่ทำให้การฝึกอบรมครั้งนี้มีผลลัพธ์ที่ยอดเยี่ยม!