ตอนที่ 1162
บทที่ 1264 ขายไม่ได้เด็ดขาด
October 22, 2026
จิตใจของเหล่าหม่าพังทลายแล้ว!
จริงๆ นะ!
อุตส่าห์เจอคนไข้กระดูกที่ตัวเองค่อนข้างชำนาญ เขาคิดว่าตัวเองตกเป็นรองเฉินชางมาเป็นเวลานาน จะต้องแซงหน้ามาเป็นผู้นำได้แน่นอน
ตามเทคนิคปกติของเฉินชางที่เขาได้เรียนรู้มา ขั้นแรกก็ควรอธิบายระดับความยากก่อน
แต่…แต่ว่า!
เขาพบว่าตัวเองยังพูดไม่ทันจบ เฉินชางกร๊อบแกร๊บสองทีก็รักษาให้หายได้แล้ว!
นี่จะทำให้จิตใจของเหล่าหม่าปลอดโปร่งโล่งสบายได้อย่างไร
เจ้าหมอนี่ เลี้ยงเสียข้าวสุก!
นึกถึงตรงนี้ เหล่าหม่าก็ตัดสินใจว่าอีกครึ่งปีหลังจากนี้จะให้เฉินชางกินแต่อาหารหมู
อวดเบ่งล้มเหลว ความจริงเหล่าหม่าไม่ได้โกรธขนาดนั้น
ถึงยังไงก็ชินนานแล้ว
ภูมิต้านทานก็สูงขึ้นแล้ว
แต่ว่า…
เฉินชางจัดกระดูกให้เข้าตำแหน่งเดิมได้ยังไง
ทักษะทางออร์โทพีดิกส์แบบนี้ ไม่มีประสบการณ์การวินิจฉัยโรคมากพอ ไม่มีการปฏิบัติจริงที่เจนจัด ไม่มีอาจารย์ที่คอยชักจูงคุณเข้าแผนก เป็นอะไรที่เก่งขึ้นยากมาก!
ทักษะจัดกระดูกให้เข้าตำแหน่งเดิมแต่ไหนแต่ไรมาเป็นความสามารถที่ส่งต่อรุ่นต่อรุ่น
คนไข้เมื่อตะกี้ เหล่าหม่าไม่ได้พูดให้ร้ายแรงเกินจริง ตัวคนไข้ก็รู้ถึงความสาหัสนี้ดี
หลังเขาข้อต่อหลุดเขาก็ไปที่แผนกฉุกเฉินของโรงพยาบาลอันดับสามที่อยู่ใกล้ๆ คำแนะนำของฝ่ายนั้นคือให้มาผ่าตัดที่โรงพยาบาลนี้ หรือไม่ก็ลองไปโรงพยาบาลใหญ่ดูว่าจะจัดให้เข้าตำแหน น่งเดิมได้หรือไม่
ด้วยคิดว่าลองดูสักหน่อย เขาจึงมาที่ศูนย์ฉุกเฉิน
เขานึกไม่ถึงว่า เฉินชางจะขยับสองทีง่ายๆ ก็กลับคืนตำแหน่งเดิมแล้ว
แค่คิดก็รู้ถึงความตกตะลึงในใจของชายคนนั้น
ความจริงความตกตะลึงในใจของเหล่าหม่าก็ไม่น้อยไปกว่าคนไข้
และกลุ่มของบริษัทการแพทย์ที่รอเฉินชางอยู่รอบๆ ก็ตกตะลึงยิ่งกว่า ศาสตราจารย์เฉินเทพเกินไปแล้ว!
คนเขาไม่ได้มาจากศัลยกรรมหลอดเลือดเหรอ
แม้แต่ทักษะจัดกระดูกให้เข้าตำแหน่งเดิมเขาก็ร้ายกาจขนาดนี้เลยเหรอ!
มิน่า ถึงกล้าเรียกค่าสิทธิบัตรสามร้อยล้าน
คุณสมบัตินี้ สามร้อยล้านก็ต้องให้แล้ว!
มองเฉินชางลุกขึ้นยืนด้วยท่าทีสบายๆ ตอนที่หมุนตัว ชายเสื้อกาวน์สะบัดพลิ้ว ผนวกกับลมจากเครื่องปรับอากาศที่พัดมา ถึงกับทำให้คนรู้สึกถึงมาดเท่ที่ปะทะหน้า
เหล่าหม่าสูดหายใจลึก แม้เขาไม่อยากยอมรับว่าเฉินชางประสบความสำเร็จในการเสนอหน้าตัวเอง
แต่มาดเท่เต็มพิกัดนี้กลับเป็นเป้าหมายที่เขาใฝ่หาและร่ำเรียนมาเสมอ
นึกถึงตรงนี้ เหล่าหม่าก็หลับตา ซึมซับเสน่ห์ที่ยังหลงเหลืออยู่นี้
ว่าแต่!
เหล่าหม่าพลันรู้สึกตัว แล้วเฉินชางไปเรียนทักษะจัดกระดูกเข้าตำแหน่งเดิมตั้งแต่เมื่อไร
ซ้ำยังระดับของเฉินชางเมื่อครู่นี้ยังเห็นชัดว่าร้ายกาจกว่าตัวเองหลายเท่า
เหล่าหม่ารีบเดินเข้ามาหา
“ชางเอ๋อร์ อาหารช่วงนี้ยังถูกปากคุณอยู่ไหม” เหล่าหม่ายิ้มเซ่อ
เฉินชางพยักหน้า “ครับ ไม่เลวจริงๆ ขอบคุณผู้อาวุโสหม่ามาก สิ้นเปลืองแล้วจริงๆ!”
เหล่าหม่าโบกมือส่งๆ “เกรงใจอะไร เงินเล็กๆ น้อยๆ!”
พูดถึงตรงนี้เหล่าหม่าก็ถูมือ “คือว่า…ชางเอ๋อร์ ทักษะจัดกระดูกคืนตำแหน่งเดิมของคุณมีใครเป็นอาจารย์เหรอ”
เฉินชางได้ยินดังนั้นก็หัวเราะขึ้นมาทันที “อ้อ! พ่อผมเป็นพ่อครัว เมื่อก่อนบางครั้งฆ่าหมูฆ่าแกะ ผมก็เคยไปช่วย ไปๆ มาๆ คลำทางดูก็เรียนเป็นแล้ว เทคนิคเล็กๆ น้อยๆ ครับ”
หลังเหล่าหม่าได้ยินก็ทั้งหงุดหงิดทั้งผิดหวัง
เขาถอนหายใจด้วยสีหน้าผิดหวัง “เฮ้อ จุดนี้ฉันไม่เหมือนนายจริงๆ!”
“ตอนเด็กๆ ฉันโตในตำหนักองค์ชาย ทุกวันตอนเช้ามีสอง…เฮ้อ ตอนนี้ฉันเพิ่งเข้าใจ บางทีฉันอาจไม่เหมาะเป็นหมอจริงๆ ฉันควรไปเป็นคนปล่อยเช่าอสังหาฯ ไม่งั้นก็ไปเป็นเศรษฐีรุ่นที สองที่ใช้เงินต่างน้ำไม่แสวงหาความคืบหน้า
เฮ้อ!”
…