ตอนที่ 1183
บทที่ 1285 โรคลำไส้กลืนกัน!
October 22, 2026
เมื่อได้ยินว่าจะมีการแจ้งตำรวจ เจ้าอ้วนจูก็ตื่นตระหนก เขาหันไปมองเหล่าหยางเพื่อขอความช่วยเหลือ
ทั้งเหล่าหยางและเจ้าอ้วนจูทำงานที่ไม่ค่อยสุจริตนัก พวกเขาไม่ชอบมีเรื่องกับตำรวจ
เหล่าหยางส่งสายตาให้เจ้าอ้วนจู เขาถอนหายใจและสารภาพความจริง
ทั้งสองคนคิดว่า จ่ายเงินให้จบเรื่องน่าจะดีที่สุด
ใครจะไปคิดว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น
เมื่อเหล่าหม่าได้ยินเรื่องราวของเจ้าอ้วนจู เขาก็ขมวดคิ้ว เขาเป็นทหารเก่าจึงไม่ชอบพวกอันธพาล
อย่างไรก็ตาม เรื่องราวมาถึงขั้นนี้แล้ว จำเป็นต้องมีคนกลางคอยไกล่เกลี่ย
ทางเลือกคือ ให้ญาติจัดการกันเอง หรือไม่ก็แจ้งตำรวจหรือกรรมาธิการการแพทย์
ซึ่งก็ขึ้นอยู่กับสถานการณ์ของผู้ป่วยอีกที
เฉินชางและเหล่าหม่าเข้าไปในห้องฉุกเฉิน
พวกเขาเห็นผู้ป่วยนอนขดตัวบนเตียงด้วยความเจ็บปวด แต่ยังมีสติดี เฉินชางจึงถามคำถามหลายข้อ
ผู้ป่วยยังมีสติ!
อาการปวดท้องอย่างรุนแรง หมายถึงโรคอะไรได้บ้าง
เฉินชางคิดอยู่นานแล้วพูดกับโจวเจิ้งว่า “ปล่อยตัวสบายๆ นะครับ หมอขอตรวจดูท้องของคุณหน่อยนะ”
โจวเจิ้งพยายามอดทน แม้จะยังรู้สึกปวดท้องอย่างรุนแรง
เฉินชางเริ่มตรวจท้องผู้ป่วย
เหล่าหม่าเงียบกริบ ไม่กล้ารบกวนเฉินชาง
เฉินชางใช้มือวนรอบสะดือ ตรวจท้องเบาๆ ทวนเข็มนาฬิกา
เมื่อมือขวาของเฉินชางเลื่อนขึ้นไปที่ท้องขวาบน โจวเจิ้งก็ร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวด
เฉินชางหยุดตรวจทันที
ท้องขวาบน?
อะไรที่ทำให้คนล้มลงและเกิดอาการเจ็บปวดรุนแรงขนาดนี้
ตับแตก?
แต่…ตับจะแตกง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ แค่ล้มก็แตกแล้ว งั้นก็เป็นกระจกแล้วสิ แถมยังมีเนื้อกับกระดูกซี่โครงหนาๆ ห่อหุ้มอยู่ด้วย
อ้อ กระดูกซี่โครง!
หรือว่ากระดูกซี่โครงหัก
เฉินชางรีบตรวจดูอย่างละเอียด แต่ก็ไม่พบอะไรเลย
แปลกสุดๆ
นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
การล้มลงกับพื้นถือได้ว่าเป็นการเคลื่อนไหวอย่างรุนแรง การเคลื่อนไหวที่รุนแรงที่ทำให้เกิดอาการปวดท้องแบบนี้ก็มีอยู่หลายแบบ...
เหล่าหม่ามองเฉินชางแล้วพูดว่า “ลองอัลตราซาวด์ดูไหมล่ะ”
เฉินชางกำลังจะพยักหน้า แต่จู่ๆ พอเห็นโจวเจิ้งกุมท้องด้วยมือทั้งสองข้าง ดวงตาของเขาเป็นประกายขึ้นมาทันที
เขาเอื้อมมือไปจับมือโจวเจิ้งและตรวจดูอย่างละเอียด
หลังจากนั้นเขาพูดกับเหล่าหม่าว่า “ถอดถุงเท้าของเขาทีครับ!”
แม้จะงุนงง แต่เหล่าหม่าก็รีบถอดถุงเท้าของโจวเจิ้งออก
เฉินชางปรี่เข้ามาดู
ใช่จริงๆ ด้วย!
เขาเห็นนิ้วมือและนิ้วเท้าของพนักงานส่งอาหารมีจุดสีดำจำนวนมาก คล้ายคราบน้ำมันหรือไฝ
เมื่อเหล่าหม่าเห็นเช่นนั้น ดวงตาของเขาก็เบิกกว้างด้วยความงุนงง
พยาบาลหยางเจี๋ยและเสี่ยวเคอจ้องมองมือและเท้าของผู้ป่วยด้วยความสงสัย
ทว่าพยาบาลฝึกหัดคนหนึ่งพูดขึ้นเบาๆ ว่า “ดูปากของเขาสิ บนริมฝีปากก็มีเหมือนกัน”
ตอนนี้ทุกคนหันไปมองอย่างละเอียด จึงพบว่าบนริมฝีปากของโจวเจิ้งมีไฝเม็ดดำๆ เล็กๆ อยู่
แม้จะมองข้ามได้ง่าย แต่เมื่อเชื่อมโยงกับอาการที่มือและเท้า เฉินชางก็นึกถึงสิ่งแปลกๆ ขึ้นมาอย่างหนึ่ง
แต่สิ่งนั้นไม่น่าจะทำให้เกิดอาการปวดท้องรุนแรงขนาดนี้ได้!
เฉินชางพูดกับเสี่ยวเคอว่า “ไปตามหมอจางมาทำอัลตราซาวด์ทีครับ”
เสี่ยวเคอพยักหน้า
ส่วนเหล่าหม่าจ้องหน้าเฉินชางแล้วถาม “เฉินชาง เกิดอะไรขึ้น”
เฉินชางส่ายหน้า “ผู้ป่วยน่าจะมีโรคประจำตัว แต่… ตอนนี้ยังไม่แน่ใจว่าเกี่ยวข้องกับอาการปวดท้องหรือเปล่าครับ”
พอได้ฟังแล้วเหล่าหม่าก็รู้สึกงุนงง แต่ยังไม่ทันได้ถามต่อ แพทย์เวรจากแผนกอายุรกรรมและศัลยกรรมก็วิ่งเข้ามา
เฉินชางอยู่เวร พยาบาลโทรเรียกพวกเขามา จากนั้นแพทย์เวรสายหนึ่ง สายสอง ก็ตามกันมาประมาณสี่ห้าคน