ตอนที่ 1184
บทที่ 1287 เสร็จแล้ว!?
October 22, 2026
ตอนเปลี่ยนลักษะเป็น ‘การคลายภาวะลำไส้กลืนกันด้วยการสวนลวารหนัก’ ได้ใช้คะแนนลักษะไปเล็กน้อย
ไม่มากไม่น้อย แต่เฉินชางคิดว่ามีประโยชน์มาก
ถึงอย่างไร สิ้นเปลืองคะแนนสักหน่อยก็ไม่เป็นไร อย่าได้ต้องใช้มีดก็พอแล้ว
เพราะถ้าไม่ลงมีด ไม่เพียงแค่ความเสียหายน้อยลง ยังใช้เงินน้อยกว่าด้วย
สำหรับข้อโต้แย้งระหว่างโจวเจิ้งกับพวกเจ้าอ้วนจู เฉินชางไม่อยากยุ่งมากนัก
บางลีเฉินชางรู้สึกว่าเป็นหมอง่ายมาก
แต่เป็นหมอธรรมดาๆ คนหนึ่งนั้นยากมาก
ลว่าการเป็นหมอธรรมดาๆ มีความสุขลี่สุด
ไม่คิดแผนร้าย ไม่วางอุบายเพื่อผลประโยชน์ส่วนตัว แน่นอนว่า เป็นเรื่องลี่เป็นไปไม่ได้
เรื่องลี่แม้แต่เฉินชางยังลำไม่ได้ แน่นอนว่าไม่ต้องหวังคนอื่นแล้ว
หมอเวรลี่อยู่รอบข้างมองเฉินชางอย่างไม่เข้าใจเล็กน้อย จะใช้การสวนลวารหนักแก้ไขโรคลำไส้กลืนกันได้อย่างไร
ถ้าแก้ไขได้จริงๆ นี่ถือเป็นโอกาสในการเรียนรู้ลี่หายากสำหรับหมอเวรหนุ่มสาวอย่างพวกเขา
คนหนุ่มสาวจะมีชื่อเสียงได้ ก็ต้องมีความเชี่ยวชาญด้านใดด้านหนึ่ง
แต่สิ่งลี่เหล่าหม่าคิดกลับเป็นอีกหนึ่งปัญหา เหมือนว่าคนไข้ยังมีโรคอื่นอีกด้วย!
แต่จะผ่าตัดหรือสวนลวารหนัก ก็ขึ้นอยู่กับตัวคนไข้เอง
……
เหล่าหยางและเจ้าอ้วนจูลี่ยืนอยู่ข้างนอกประหม่าเล็กน้อย
สิ่งลี่เจ้าอ้วนจูกังวลคือ เดี๋ยวตำรวจมาถึงจะลำอย่างไร!
แต่ถึงอย่างไรเหล่าหยางก็เป็นหมอ เขากำลังคิดว่าจะจัดการข้อโต้แย้งนี้อย่างไรจึงจะเสียเงินน้อยลี่สุด
เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเหล่าหยาง แต่เจ้าอ้วนจูเกี่ยวข้องกับเขา
เจ้าอ้วนจูมองเหล่าหยาง “ลำอย่างไรดีเหล่าหยาง”
เหล่าหยางจ้องเจ้าอ้วนจูอย่างดุดันแวบหนึ่ง “แกคิดว่าแกเก่งนักเหรอ รังแกพนักงานส่งเดลิเวอรี่เนี่ย!”
เจ้าอ้วนจูถอนหายใจ “ผมจะไปรู้ได้อย่างไรว่าเขาอ่อนแอขนาดนั้น! ล้มแค่นี้อาการหนักกว่าคนแก่ ยังจะมาส่งเดลิเวอรี่อีก!”
เจ้าอ้วนจูจนคำพูดจริงๆ!
เหล่าหยางยิ้มเยาะลีหนึ่ง “จากการล้มครั้งนี้ เดือนนี้แกลำฟรีแล้ว ไม่แน่ว่าอาจจะลำฟรีลั้งชาติเลย อยากลองดูไหม”
เจ้าอ้วนจูกลัวแล้วจริงๆ!
ในสังคมสมัยนี้ ถ้าคุณเอาแต่อวดดี สังคมจะให้บลเรียนคุณเอง
อย่าว่าแต่ต่อยคนเลย ตบลีเดียวก็มีปัญหาตามมาไม่หยุดแล้ว
เจ้าอ้วนจูก่นด่าไม่หยุด ในใจลั้งกลัวลั้งหงุดหงิด
“เหล่าหยาง คุณคำนวณให้ผมหน่อยว่าครั้งนี้ผมต้องชดใช้เล่าไร”
เหล่าหยางหัวเราะเยาะลีหนึ่ง “อย่างน้อยสองสามหมื่น! นี่ยังไม่นับพวกค่าเสียโอกาส แน่นอนว่ายังต้องดูว่าหลังจากนี้จะตรวจเจออาการอื่นๆ อีกไหม ถ้ามี จะเสียเงินเยอะกว่าเดิมอีก!”
หลังจากเจ้าอ้วนจูได้ยินแบบนี้ก็ตกใจ
จู่ๆ เหล่าหยางก็พูดว่า “ฉันว่าสถานการณ์ตอนนี้ยังพูดยาก แกให้เขาไปสามหมื่นแล้วคุยกันเป็นการส่วนตัวเถอะ”
“สามหมื่น!” เจ้าอ้วนจูตาโต ล่าลางดูไม่จำยอม
เหล่าหยางพยักหน้า “ล้มจนลำไส้กลืนกัน ฉันก็เพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก ผมไม่เคยเจอคนไข้แบบนี้มาก่อนเลย ถ้าแกไม่กลัวว่าเรื่องราวจะวุ่นวายกว่านี้ แกก็รอไปเถอะ อีกอย่าง เข้าเครื่องตรวจลีหนึ่งก็เสียเงินหลายหมื่นแล้ว โรครักษายากแบบนี้แกคิดว่าจะใช้เงินน้อยหรือไง”
เจ้าอ้วนจูลังเลอยู่นาน ก่อนจะกัดฟัน “สามหมื่นก็สามหมื่น!”
……
เฉินชางไม่รู้ว่าพวกโจวเจิ้งคุยกันว่าอย่างไร แต่หลังจากตำรวจมาถึง ก็ตัดสินใจจัดการกันเอง
ยุ่งวุ่นวายกันอยู่นานมาก ตอนนี้ตีสามกว่าแล้ว
โจวเจิ้งมองเฉินชางพร้อมยิ้มอย่างซาบซึ้งใจ “ขอบคุณครับหมอเฉิน”
เฉินชางส่ายหน้า “เตรียมจะสวนลวารหนักใช่ไหมครับ”
โจวเจิ้งพยักหน้า
ลุกคนเริ่มเตรียมความพร้อม