ตอนที่ 1209
บทที่ 1313 บทละครสามตอนของเฉิน
October 22, 2026
ถ้าเป็นเมื่อก่อน เหอจื้อเชียนได้รับแหล่งตับแบบนี้ โอกาสที่จะปฏิเสธสูงมาก ถึงขั้นไม่มาถามด้วยซ้ำ
เพราะเขาไม่มั่นใจว่าจะทำการผ่าตัดแหล่งตับแบบนี้ให้ดีได้
แต่สถานการณ์ตอนนี้ค่อนข้างพิเศษ
เหตุผลแรกเพราะหากคนไข้ต้องการจองแหล่งตับก็อาจต้องเลื่อนเวลาออกไปอีก
ตอนนี้ตับของคนไข้อยู่ได้ไม่นานขนาดนั้นแล้ว อิงตามที่เฉินชางประเมินในตอนนั้น คนไข้มีเวลาประมาณหนึ่งเดือนในการหาแหล่งตับ
ทว่าสำหรับประชาชนตาดำๆ คนหนึ่ง การหาแหล่งตับไม่ได้ง่ายขนาดนั้น!
ในตลาดมืดที่เป็นแหล่งตับมากมาย แม้ว่าจะมีการระบุราคาไว้อย่างชัดเจน แต่ก็หาแหล่งตับที่เข้ากันทันเวลาไม่ได้
นี่ขนาดเหอจื้อเชียนแอบช่วยแล้วนะ
เพราะฉะนั้นที่เหอจื้อเชียนให้ส่งแหล่งตับมาก็เพราะเหตุผลนี้
แต่ยังมีเหตุผลหลักอีกหนึ่งเหตุผล นั่นคือเฉินชาง
ไม่รู้ทำไม เหอจื้อเชียนถึงเชื่อมั่นในตัวเฉินชางอย่างไม่ทราบสาเหตุ
ชั่วขณะที่เฉินชางรับปากว่าจะปลูกถ่ายตับให้คนไข้ เหอจื้อเชียนก็มั่นใจในตัวเฉินชางอย่างเต็มเปี่ยมแล้ว
แม้จะดูเชื่อใจอย่างไม่ลืมหูลืมตาไปหน่อย…
เพราะฉะนั้นหลังจากได้รับข่าวของแหล่งตับนี้ เหอจื้อเชียนก็ติดต่อเฉินชางทันที
“เพราะฉะนั้น อาจารย์เฉิน เรา…จะรับไว้ไหมครับ”
ประโยคนี้ของเหอจื้อเชียนได้มอบอำนาจการตัดสินใจให้เฉินชาง
ตอนนี้เอง เฉินชางได้หยุดการกระทำในมือ
สีหน้าหนักใจเล็กน้อย
ความจริง สิ่งที่ยากที่สุดสำหรับหมอคือต้องเลือกตัวเลือกที่เหมาะสมที่สุดในสถานการณ์แบบนี้
และการเลือกนี้ก็เป็นการเลือกเพื่อคนไข้!
ไม่จำเป็นต้องถูกต้องที่สุด แต่ต้องเหมาะสมที่สุด
ในหัวเฉินชางย้อนความจำและวิเคราะห์ข้อมูลใหม่ล่าสุดอย่างต่อเรื่อง
จากสถิติล่าสุดเกี่ยวกับการปลูกถ่ายตับในปี 2019 แหล่งตับที่แช่แข็งในภาวะขาดเลือดเกินสิบชั่วโมง หลังจากผ่าตัด น้อยมากที่จะฟื้นตัวอย่างสมบูรณ์ โดยพื้นฐานแล้วจะเกิดปัญหาเล็ก กใหญ่ต่างๆ ขึ้น
ซึ่งจะทดสอบความสามารถและเทคนิคของหมออย่างมาก
จะปฏิเสธหรือไม่
ทว่าหลังจากปฏิเสธไปต้องรออีกนานเท่าไร คนไข้จะรอไหวหรือไม่
นี่คือปัญหาหลัก!
ตอนนี้เอง หลังจากเฉินชางลังเลอยู่ครู่หนึ่งก็พูดว่า “ลองดูครับ!”
เบื้องหลังของคำว่าลองดูนี้มีภาระหนักอึ้งมาก
เฉินชางไม่รู้ว่าตนจะรับไหวไหม
“คุณไปติดต่อแหล่งตับ เดี๋ยวผมไป…คุยกับคนไข้และญาติคนไข้”
หลังจากเหอจื้อเชียนได้ยินแบบนี้ก็ทั้งดีใจและกังวล!
ดีใจที่อาจารย์เฉินไม่เคยคุยโว ในเมื่อพูดออกมาแล้วก็ต้องมั่นใจ
ถ้าช่วยหวังต้งได้ เขาเองก็ดีใจมาก
ถึงอย่างไรเขาก็เห็นผู้ชายคนนี้ตั้งแต่สิ้นหวังจนมีหวังขึ้นมาอีกครั้งกับตา ในฐานะหมอ ไม่อยากทิ้งโอกาสสุดท้ายนี้จริงๆ
แต่พูดตามตรง ไม่มีทางที่เขาจะไม่กังวล!
เขาสัมผัสได้ว่า ความจริงอาจารย์เฉินเองก็ไม่กล้ารับประกัน
หลังจากวางสาย ในห้องผ่าตัดก็เงียบกริบ
ทุกคนต่างจ้องเฉินชางเหมือนจะพูดอะไร
หลี่เป่าซานอดพูดไม่ได้ “เฉินชาง…”
เฉินชางหันมองหลี่เป่าซาน “ครับหัวหน้า”
หลี่เป่าซานเห็นความมุ่งมั่นในดวงตาของเฉินชาง จึงส่ายหน้า ไม่ได้พูดอะไรมาก “สู้ๆ!”
ใช่แล้ว!
ช่วงเวลาแบบนี้ นอกจากคำว่าสู้ๆ ยังจะพูดอะไรได้อีก
แต่หลี่เป่าซานพูดต่อว่า “คุณรู้จักหัวหน้าโจวหงกวงใช่ไหมครับ อยู่เมืองหลวงเหมือนกัน ลองโทรหาเขา เผื่อจะช่วยได้”
เฉินชางได้ยินแบบนี้ก็ตาเป็นประกายขึ้นมาทันที พลันเผยรอยยิ้ม “ขอบคุณครับหัวหน้า ผมรู้แล้ว”