ตอนที่ 1210
บทที่ 1314 หยุดพูด จูบฉัน!
October 22, 2026
เฉินชางเองก็ฟังออกว่าโจวหงกวงเหมือนมีอะไรจะพูด
แต่…
ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาคุยเรื่องสมาชิกสภาวิทยาศาสตร์
เฉินชางคิดได้แบบนี้พลันพูดว่า “หัวหน้าโจว มีเรื่องรบกวนคุณครับ”
หลังจากโจวหงกวงได้ยินแบบนี้ ก็จริงจังขึ้นมาทันที “เรื่องอะไรครับ!”
“ที่โรงพยาบาลผมมีคนไข้ที่ต้องการปลูกถ่ายตับ แต่ตอนนี้มีปัญหาหนึ่ง…แหล่งตับแช่แข็งมาเกินสิบห้าชั่วโมง ตอนเริ่มการผ่าตัดคงแช่แข็งโดยขาดเลือดสิบหกชั่วโมงแล้ว ตอนนี้ผมยัง ไม่มั่นใจ ต้องการความช่วยเหลือจากคุณ คุณลองดูว่าคุณมีเวลาไหม”
จากนั้นเฉินชางก็ได้อธิบายสถานการณ์ของหวังต้ง
“ส่งเวลาและสถานที่มาในวีแชทผม ผมลงไปออกรถเดี๋ยวนี้เลยครับ!” หลังจากโจวหงกวงฟังจบ แม้จะตื่นเต้นเล็กน้อย แต่เขาเองก็ประหม่าเช่นกัน
แต่หลังจากได้ยินเฉินชางขอความช่วยเหลือ ก็ตอบตกลงอย่างไม่ลังเล
เฉินชางได้ยินแบบนี้ก็ซาบซึ้งใจขึ้นมาทันที
เขาซาบซึ้งใจมากจริงๆ
ตอนนี้โจวหงกวงอยู่ในช่วงสำคัญของการคัดเลือกสมาชิกสภาวิทยาศาสตร์ ทุกอย่างจะต้องมั่นคง เกิดปัญหาไม่ได้เด็ดขาด!
โดยเฉพาะพวกการผ่าตัดความเสี่ยงสูง มีเรื่องที่ควบคุมไม่ได้ หรือมีข้อโต้แย้ง
ไม่อย่างนั้นจะเจอปัญหาต่างๆ ได้ง่าย
ทว่าหลังจากเฉินชางพูดจบ อีกฝ่ายตัดสินใจมาช่วยอย่างเด็ดขาด ความกล้าหาญนี้ คนทั่วไปทำไม่ได้จริงๆ
หลังจากเฉินชางโทรหาโจวหงกวงเสร็จ ก็รีบไปที่ห้องสังเกตอาการแผนกศัลยกรรมทั่วไป
เหอจื้อเชียนรอเฉินชางอยู่หน้าลิฟต์ “ตับอยู่ระหว่างทางแล้ว คาดว่าอีกสามสิบนาทีจะมาถึง”
เฉินชางขานรับว่าครับ ก่อนจะก้าวเท้ายาวออกไปพร้อมพูดว่า “ผมขอไปดูอาการคนไข้ก่อน เตรียมหนังสือแจ้งอาการวิกฤตและหนังสือยินยอมให้ผมหน่อย ขอบคุณครับ!”
แพทย์ผู้รับผิดชอบของหวังต้งเป็นรองหัวหน้าอาวุโสอายุสี่สิบปี ความสามารถแข็งแกร่งและการทำงานรอบคอบมาก
หลังจากได้ยินคำพูดของเฉินชาง ก็รีบไปหยิบเอกสาร
และตอนนี้เฉินชางได้มาถึงห้องสังเกตอาการแล้ว
ภรรยาของหวังต้งคอยอยู่เคียงข้างเขา สองมือจับมือขวาของเขาไว้แน่น เหมือนกลัวว่าเขาจะหายไป
หวังต้งที่เพิ่งผ่านความเป็นความตายมาลืมตาโตมองความสวยงามของโลกใบนี้อย่างอาลัยอาวรณ์
เขายังไม่อยากตายจริงๆ!
เขายอมรับว่า เมื่อเผชิญกับความเป็นความตาย เขาคือคนขี้ขลาดคนหนึ่ง
ถึงขั้นยอมจำนนต่อทุกอย่าง ขอเพียงให้พระเจ้าให้โอกาสเขาเป็นคนธรรมดาที่มีร่างกายแข็งแรง
เขาหวังจะใช้ร่างกายนี้ให้ความอบอุ่นกับบ้านหลังนี้!
เรียนรู้การสูญเสียเพียงครั้งเดียว ก็จะรู้จักคุณค่าของชีวิต
หวังต้งเข้าใจดี!
ทว่าหลังจากสูญเสียไปครั้งหนึ่งแล้วต้องเผชิญกับการสูญเสียชั่วนิรันดร์อีกครั้ง…ความอาลัยอาวรณ์แบบนี้เป็นเรื่องที่เจ็บปวดมาก!
เรื่องแบบนี้จะกัดกร่อนความรู้สึกคนและทำให้รู้สึกไร้ค่าเหมือนฝุ่นผง
ภรรยานั่งอยู่บนเก้าอี้ หวังต้งนั่งพิงอยู่บนเตียง ทั้งสองจับมือกัน ไม่ได้คุยอะไรกัน เพียงสบตากันเป็นระยะๆ แต่หวังต้งจะรีบหลบตา เพราะกลัวว่าจะกลั้นน้ำตาไม่อยู่
ภรรยาจนปัญญาเล็กน้อย ในใจทั้งไร้เรี่ยวแรงและสิ้นหวัง เธอพยายามแล้ว หาแหล่งตับมามากมาย แต่ส่วนใหญ่มักจะมีคนจองแล้ว หรือไม่ก็เข้ากับสามีไม่ได้!
เธอกลัวแล้วจริงๆ สิ้นหวังแล้วจริงๆ
แต่เธอกลับไม่กล้าร้องไห้!
เพราะตอนนี้เธอคือเสาหลักของบ้าน
หัวหน้าเหอ จากสถานการณ์ในตอนนี้ อย่างมากหวังต้งก็ทนได้อีกแค่สองสัปดาห์แล้ว!
ขืนยังหาไม่เจอ…