ตอนที่ 1221
บทที่ 1325 ม้าเหงื่อโลหิต
October 22, 2026
การเตรียมผิวหนังของเหล่าหม่ากลายเป็นตัวอย่างโดยหัวหน้านางพยาบาลสำเร็จ
การแสดงอันยอดเยี่ยมของหยางเจี๋ยทำให้พวกพยาบาลน้อยต่างทวีความชื่นชมนับถือ!
เหล่าหม่ากลายเป็นโมเดลการสอนหนึ่งครั้ง
ถ้ามองปัญหานี้จากมุมมองด้านการแพทย์และการสอน ขั้นตอนในวันนี้ก็ถือว่าราบรื่นมาก
ถึงอย่างไรเหล่าหม่าก็ถูกเสนอเป็นเคสที่ซับซ้อนของการเตรียมผิวหนัง!
แต่ว่า…
ถ้าพูดจากกระบวนการทางความคิดของเหล่าหม่า
นี่คือความทรงจำที่ยากจะลืมเลือน
นี่คือประวัติน่าอับอายในใจของเหล่าหม่า!
แต่หลังจากลงเข็มลิโดเคนไป
เหล่าหม่าก็ลืมทุกอย่างแล้ว!
ต่อให้เป็นยาชาเฉพาะที่ แต่มันไม่กระทบต่อการลืมเรื่องไม่น่าอภิรมณ์เหล่านั้นของเหล่าหม่า
มีแค่ลิโดเคนที่ขจัดความกังวลได้!
การผ่าตัดประสบความสำเร็จมาก!
เฉินชางกรีดเปิดหนังหุ้มที่ระดับความสวยงามค่อนข้างสูงหนึ่งรอยให้เหล่าหม่า นี่เป็นครั้งแรกที่เฉินชางผ่าตัดหนังหุ้มสำเร็จในความหมายที่แท้จริง
แต่เขามองผลงานของตัวเอง ยังค่อนข้างพอใจ
สิ่งใดๆ ที่คนเห็นได้บนผิวหนังชั้นนอกทำให้น่ามองยิ่งขึ้น ถึงขั้นว่าตอนที่เก็บงานสุดท้าย เฉินชางพลันผุดไอเดียวผูกเงื่อนที่ซับซ้อน!
ถ้ามันเหมือนกับตราผนึก งั้นเหล่าหม่าก็ถูกผนึกแล้ว!
อืม การผ่าตัดฝีริดสีดวงก็ประสบความสำเร็จ
เอาเป็นว่า ภายใต้การขนาบโจมตีหน้าหลังของพวกเขา ก่อนเวลาสองทุ่ม เป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง การผ่าตัดก็เสร็จสิ้นลงอย่างเป็นที่น่าพอใจ
แต่ว่า…
หลังเหล่าหม่ากลับห้องผู้ป่วย เขาพลันนึกถึงเรื่องหนึ่งที่ร้ายแรงและสอดคล้องกับความจริง!
แล้วตัวเองควรนอนอย่างไรล่ะ
นอนหงาย?
ไม่ได้เด็ดขาด!
เพิ่งผ่าฝีที่ก้นแถมริดสีดวงยังมีไหมเย็บอยู่เลย!
นอนคว่ำเหรอ?
ยิ่งไม่ได้ไปกันใหญ่!
ด้านหน้ายังมีผ้าก๊อซกองโตอยู่นะ
เหล่าหม่าอยากร้องไห้แล้วจริงๆ!
แต่ถ้าเหล่าหม่าร้องง่ายๆ ก็ไม่ใช่เหล่าหม่าแล้ว
เขาค้นพบเรื่องน่าดีใจหนึ่งอย่าง
นั่นก็คือภายใต้การห่อของผ้าก๊อซ ม้าน้อยของตัวเองคั่นด้วยกางเกงดูเหมือนกับม้าเหงื่อโลหิตอย่างไรอย่างนั้น!
นี่น่าเป็นเรื่องที่น่าดีใจ
ด้วยเหตุนี้เหล่าหม่าจึงนอนหลับอย่างเป็นสุข
คืนนั้นเขาตื่นหกครั้งด้วยความเจ็บ!
แต่พอก้มหน้ามองม้าเหงื่อโลหิตของตัวเองอย่างพอใจ เขาก็อดกลั้นความเจ็บนอนต่อ
ความจริงเขาไม่รู้ว่าเฉินชางลงทุนลงแรงไปกับค่าพันแผลเขาขนาดไหน
ดูเหมือนเหล่าหม่าจะดีใจเร็วเกินไป!
ฤดูร้อนเป็นฤดูที่น่าหงุดหงิดงุ่นง่านที่สุด
เสื้อผ้าบนตัวเหล่าพยาบาลสาวน้อยของแผนกฉุกเฉินก็เริ่มปล่อยฮอร์โมนออกมา
หลังเลิกงานในทุกๆ วัน!
พยาบาลสาวกลุ่มนี้สวมกระโปรงสั้นจู๋ กางเกงสั้นจู๋ สวมเอี๊ยม สายเดี่ยวมาเปลี่ยนยาให้เหล่าหม่า!
อืม…
ไม่เหนือความคาดหมาย!
ม้าน้อยของเหล่าหม่ากลายเป็นม้าโลหิตแล้วจริงๆ!
เลือดซึมออกมาช้าๆ เหล่าหม่าหน้าถอดสี ตะโกนโดยพลัน
“เฉินชาง ผมขยับจนไหมขาดแล้ว!”
…
เกาหรงฮว๋าโทรมาตอนบ่าย
“ศาสตราจารย์เฉิน หวังต้งฟื้นแล้วครับ!”
เฉินชางพยักหน้าบอก “ครับ ผมจะไปเดี๋ยวนี้!”
หลังวางสาย หลังเฉินชางปลอบหม่าเยว่ฮุยหนึ่งรอบก็ถอนหายใจ “เป็นผู้ใหญ่ตัวโตขนาดนี้แล้ว คุณช่วยยับยั้งชั่งใจหน่อยได้ไหม! หรือคุณจะให้ผมเรียกพี่สะใภ้มา”
เหล่าหม่าหน้าแดงก่ำ
หลังพูดจบ เฉินชางก็ลุกขึ้นจากไปแผนกศัลยกรรมและถุงน้ำดี
เวลาเกาหรงฮว๋ารอเฉินชางอยู่แล้ว
ภรรยาของหวังต้งนั่งอยู่บนเก้าอี้ที่หน้าประตู ไม่ให้เข้าไป
แต่หลังเห็นเฉินชาง เธอก็ลุกขึ้นยืนอย่างไม่สบายใจ สองมือบีบเสื้อของตัวเองแน่นเหมือนอยากพูดแต่ก็ลังเล