ตอนที่ 1232
บทที่ 1338 ความยิ่งใหญ่ของผู้ทรงอำนาจ
October 22, 2026
หลังพูดจบ ชายร่างสูงที่ดูเหมือนผู้ทรงอิทธิพลคนนั้นก็นั่งกลับลงที่เดิมเงียบๆ
ใบหน้าไร้ซึ่งระลอกอารมณ์
ราวกับเรื่องที่ทำไปเมื่อครู่เป็นแค่เรื่องเล็กน้อยไม่ควรค่าให้พูดถึง
แต่ว่า ท่าทางสุขุมลุ่มลึกนี้ทำให้โฮเวิร์ดตะลึงงันจริงๆ!
เพราะเพิ่งมาถึงก็ให้นามบัตรรัฐมนตรีเสี้ยวแล้ว เรื่องนี้น่าตกใจมาก
ชวนให้คนรู้สึกว่าตัวเขาเจ๋งมาก
ส่วนเฉินชาง…กลับไม่ได้รู้สึกอะไรมากมายนัก
ถึงอย่างไรตัวเขากับเสี้ยวรุ่นฟางก็เคยติดต่อกันมาแล้ว ถึงขั้นที่…เขาเคยทำตัวเจ้าอารมณ์ใส่นิดๆ ด้วย จึงไม่ได้รู้สึกว่าผู้ทรงอำนาจลึกลับเกินเอื้อมขนาดนั้น
แต่สำหรับคนส่วนใหญ่แล้ว รัฐมนตรีเสี้ยวคือผู้ดูแลคณะกรรมการสาธารณะสุข ฐานะและตำแหน่งของเธอ ประกอบกับแนวคิดยกย่องอาชีพข้าราชการในประเทศนี้ จึงให้ความรู้สึกว่าเธอสูงส่งเอื้อมไ ไม่ถึง!
แต่เรื่องที่เฉินชางคิดไม่ถึงก็คือ โฮเวิร์ดที่มีฐานะเป็นชาวต่างชาติขนานแท้เองก็…ใช้ไม้นี้เป็นด้วยงั้นเหรอ
พอคิดมาถึงตรงนี้ เฉินชางก็อดขำไม่ได้
เฉินชางก้มมองนามบัตรของเสี้ยวรุ่นฟาง จากนั้นก็มองเบอร์โทร
ด้วยความอยากรู้ เฉินชางจึงเปิดมือถือขึ้นเงียบๆ ถือโอกาสดูสักหน่อย
หลังอ่านจบเฉินชางก็อดตะลึงไม่ได้
ตรงกันจริงๆ!
นี่คือเบอร์โทรส่วนตัวของเสี้ยวรุ่นฟาง
อย่างไรก็ตาม เขาเพิ่งเคยเห็นนามบัตรของเสี้ยวรุ่นฟางเป็นครั้งแรก ด้วยความอยากรู้จึงสังเกตอย่างละเอียดอยู่พักหนึ่ง
มีทั้งภาษาจีนและภาษาอังกฤษ เฉินชางไม่จำเป็นต้องแปล โฮเวิร์ดก็อ่านเข้าใจ
หลังจากโฮเวิร์ดได้เห็นก็มีสีหน้าสดใสขึ้นมา
ดูเหมือนจะค่อนข้างตื่นเต้นและสนใจ!
โดยทั่วไปแล้ว เฉินชางรู้ว่าดีว่ามีอาชีพพิเศษบางอย่างในเมืองหลวง
ได้ยินว่าพวกเขามีภูมิหลังทรงอำนาจบางอย่าง รู้จักคนใหญ่คนโตไม่น้อย อีกอย่างหนึ่งที่สำคัญคือช่วยสานสัมพันธ์ให้คุณได้
สายสัมพันธ์นี้มีแรงดึงดูดสำหรับเถ้าแก่ในท้องถิ่นและบอสใหญ่ต่างชาติมาก
เพราะถึงอย่างไรโดยพื้นฐานแล้ว หากอยากก้าวหน้า สุดท้ายก็หลีกเลี่ยงเรื่องเส้นสายไม่ได้อยู่ดี
ดังนั้นคนส่วนใหญ่จึงเริ่มใช้ทางลัด เข้าติดต่อผ่านทางอ้อม
เฉินชางมองผู้ชายท่าทางสุขุมที่อยู่เบื้องหน้า อดขบขันไม่ได้ ถ้าหากเขาเดาไม่ผิดไปล่ะก็ นี่ก็คงจะเป็นคนประเภทนั้นสินะ!
แต่เฉินชางไม่ได้พูดออกไป
ส่วนโฮเวิร์ดก็มองชายคนนั้นอย่างเหลือจะเชื่อ “เดิมทีผมคิดว่าแค่เจ้าหน้าที่องค์การจัดการผลิตภัณฑ์ทางการแพทย์และผลิตภัณฑ์ยาก็พอแล้ว ไม่คิดเลยว่าคุณ…จะยอดเยี่ยมขนาดนี้!”
มองเห็นโฮเวิร์ดทีท่าทางแบบนี้ ชายที่อยู่ตรงข้ามแค่ยิ้มบางๆ จิบชาเล็กน้อย
ถึงขั้นที่ไม่คิดจะเป็นฝ่ายพูดถึงเองเลยด้วยซ้ำ หลังจากวางถ้วยชาลงแล้วถึงได้เอ่ยขึ้นว่า “คนพวกนั้นผมก็รู้จักเหมือนกัน”
ประโยคนี้มีมาดเหลือเกิน!
แม้แต่เฉินชางเองก็รู้สึกทึ่งเล็กน้อย
คำพูดคำจามีวาทศิลป์เสียจริง
พอเห็นโฮเวิร์ดที่ห้ามใจแทบไม่อยู่แล้ว เฉินชางก็อดยิ้มไม่ได้
“ขอถามได้ไหมว่าคุณดำรงตำแหน่งอะไร”
ไฉเกาผิงยิ้มอออกมา “ตอนนี้รับใช้ผู้นำในศูนย์กลาง”
พอเฉินชางได้ยินก็ตะลึงไป “โอ้”
รับใช้ผู้นำในศูนย์กลางงั้นเหรอ
ประโยคนี้ชวนให้คนอยากขุดคุ้ยมาก!
เฉินชางถามด้วยความสงสัย “ขอถามชื่อคุณได้ไหมครับ”
“ไฉเกาผิง”
อีกฝ่ายตอบออกมาอย่างสบายมาก
แต่หลังจากโฮเวิร์ดได้ฟังก็ค่อนข้างตื่นเต้นขึ้นมา
เอ่ยไปว่า “ตอนนี้ผมเจอปัญหาติดขัดบางอย่าง จำเป็นต้องติดต่อกับรัฐมนตรีเสี้ยว”
โฮเวิร์ดมีเงินไหมน่ะหรือ