ตอนที่ 1245
บทที่ 1351 ความรู้สึกว่างเปล่า!
October 22, 2026
ในใจจางจื้อเผิงเต้นตึกตักๆ อย่างผิดหวัง!
ยังสะเทือนใจยิ่งกว่ารักแรกเสียอีก!
เขารู้สึกว่าความสามารถในการรับได้ในใจของตัวเองยังพอไหว ไม่งั้นก็คงไม่มาอยู่แผนกประสาทวิทยาแล้ว
แต่ว่า…
เขาพบว่าตัวเองมีสภาพจิตใจดีเพราะยังไม่เคยเจอศาสตราจารย์เฉินมาก่อน!
เจ้าหมอนี่ไม่ได้สภาพจิตดีแล้ว
นี่มันสภาพจิตระเบิดแล้วชัดๆ!
เจาะรูตรงๆ โดยไม่ใช้เครื่องกำหนดสามมิติ ศาสตราจารย์เฉินเป็นคนกล้าหาญจริงๆ!
นึกเชื่อมโยงที่เฉินชางก็เหมือนวินิจฉัยสมองเลื่อนโดยไม่ต้องดูแผ่นฟิล์ม ทันใดนั้นจางจื้อเผิงก็โล่งใจ
หรือว่า…
ศาสตราจารย์เฉินเรียนประสาทวิทยาคนละเล่มกับเขา
เป็นไปได้สูง!
บนตัวของศาสตราจารย์เฉินเต็มไปด้วยกลิ่นอายของความดิบเถื่อน
ทำให้จางจื้อเผิงที่เรียนระบบปกติมาได้แต่ทอดถอนใจ!
มองสองรูที่เฉินชางเจาะ จางจื้อเผิงก็ยอมแพ้การกอบกู้ของตัวเอง
ช่างเถอะๆ!
ไม่ว่ารูไหน ลดความดันได้ก็พอแล้ว
หมอวิสัญญีก็มองจางจื้อเผิงด้วยสีหน้างุนงง แล้วมองเฉินชางอย่างกังวลเล็กน้อย “ศาสตราจารย์เฉิน เริ่มเลยไหมครับ”
เฉินชางพยักหน้า “ลำบากคุณแล้ว!”
วิสัญญีแพทย์ยังค่อนข้างรู้จักเฉินชางที่เป็นคนดังของห้องผ่าตัด
แต่กลับเพิ่งเคยติดต่อเป็นครั้งแรก
อย่างที่คิดจริงๆ!
ลงมือทีก็ทำเขาครั่นคร้ามแล้ว!
ไม่ค่อยปกติจริงๆ
ทัศนคติที่ไม่เป็นไปตามครรลองปกตินี้ ชุดผ่าตัดนี่ต้องได้รับการสนับสนุนจากแบรนด์เสื้อผ้า Meters/bonwe แน่นอน
ภาพจำลองสี่มิติในดวงตาของเฉินชางสอดคล้องกับร่างกายของคนไข้ต่อเนื่องแล้วเชื่อมโยงกับฟิล์ม CT สมองของเฉินชางราวกับซูเปอร์คอมพิวเตอร์
เขาคำนวณขนาด ความลึก ขอบเขต…ของเลือดคั่งอย่างต่อเนื่อง!
จากนั้น!
เฉินชางก็กำหนดตำแหน่งที่จะเปิดกะโหลกได้แล้ว
การฆ่าเชื้อบนหนังศีรษะเป็นเรื่องค่อนข้างยุ่งยาก
อันดับแรกเช็ดด้วยอีเทอร์เพื่อขจัดไขมัน จากนั้นก็ใช้เมทิลไวโอเลตขีดเส้นลูกศรตรงกลางกับเส้นปากแผล
สุดท้ายก็ใช้ทิงเจอร์ไอโอดีกับเอทานอลฆ่าเชื้อ
จางจื้อเผิงจัดการอย่างระมัดระวังราวกับทาสชาวนาของเจ้าของที่ดิน ไม่กล้าขยับตัว ได้แต่ทำงาน
หลังกางผ้าคลุมผ่าตัดดีแล้วก็เปิดศีรษะ!
ก่อนผ่าเปิดกะโหลกจำเป็นต้องผ่าผิวหนังเสียก่อน
เฉินชางชำนาญมาก!
ตอนที่เปิดผิวหนังอย่างมั่นใจ จางจื้อเผิงก็ตกตะลึงทันที!
“ศาสตราจารย์เฉิน คุณ…ทำได้ยังไงกัน ทำไมถึงมีเลือดออกน้อยขนาดนี้”
วิสัญญีแพทย์ทนดูต่อไปไม่ไหวแล้ว เจ้าเด็กโง่นี่ดูไม่มีอนาคตสุดๆ เอะอะก็สงสัยไปหมด
“คุณไม่เคยเห็นตอนที่ศาสตราจารย์เฉินวางยาสลบ ใช้โพรเคนผสมอะดรีนาลีนเข้มข้น 0.1% 5 มิลลิลิตรเหรอ”
จางจื้อเผิงตกตะลึงทันที เขาอดทอดถอนใจไม่ได้ “ละเอียดมาก!”
วิสัญญีแพทย์ก็พยักหน้า
ปกติมีหมอที่ทำแบบนี้ได้น้อยมาก
ถึงอย่างไรการวางยาสลบก็ทำโดยตัวหมอ การผสมอะดรีนาลีนจึงละเอียดมากจริงๆ
อะดรีนาลีนทำให้หลอดเลือดบีบตัว เมื่อเป็นแบบนี้ก็ลดเลือดได้ไม่น้อยเลย
วิธีการนี้ใช้ในแผนกฉุกเฉินมาก แต่ส่วนใหญ่แผนกประสาทวิทยาจะไม่ค่อยได้ใช้
ดังนั้นหลังจางจื้อเผิงเห็นจึงตื่นตาตื่นใจอยู่บ้าง
ทว่าต่อมาตอนที่เปิดหนังหัว ก็จำเป็นต้องใช้การร่วมมือของสองคน
เฉินชางยังไม่พูดอะไร จางจื้อเผิงก็ใช้นิ้วกดสองข้างของปากแผลแน่น
หลังเฉินชางผ่าเปิดก็ใช้เครื่องจี้ไฟฟ้าห้ามเลือด จากนั้นก็ใช้คีมห้ามเลือดหนีบกล้ามเนื้อเส้นเอ็นรูปทรงแบนไว้แล้วพลิกกลับเป็นการห้ามเลือดสำเร็จ!
เวลานี้กะโหลกปรากฏขึ้นมาแล้ว
เฉินชางมีความรู้สึกในการรับรู้พื้นที่ดีมาก สว่านมือความเร็วสูงเริ่มเจาะเนื้อกระดูก
ขั้นตอนนี้จะบอกว่าเร็วก็เร็ว บอกว่าช้าก็ช้า แต่จางจื้อเผิงที่อยู่ด้านข้างมองจนค่อนข้างตึงเครียด
แม้แต่เขาก็บอกสาเหตุไม่ได้
แต่ขั้นตอนการผ่าตัดกลับรวดเร็วมาก
ไม่นานเฉินชางก็ถึงเยื่อหุ้มสมองชั้นนอก
ถัดมาคืออันที่สอง!
เฉินชางถอดกลีบกระดูกไม่เล็กไม่ใหญ่ออกมาได้สำเร็จ