บทที่ 1420 เมนส์พิศวง!

ตอนที่ 1420 เมนส์พิศวง! ชื่อของศาสตราจารย์เฉินชางราวกับอะดรีนาลีน ทำให้ทุกคนตาเป็นประกายได้สติในพริบตา! จริงด้วย! บางทีเฉินชางอาจมีวิธี ทุกคนในแผนกฉุกเฉินคิดแบบนี้เพราะเฉินชางไม่เคยช่วยคนไว้แค่ครั้งเดียว! แล้วก็ไม่เคยแก้ปัญหามาแล้วเพียงแค่หนึ่งครั้ง เวลานี้ทุกคนพบว่า ที่แท้ศาสตราจารย์เฉินไม่ใช่แพทย์ตัวเล็กๆ แล้ว แต่เป็นเสาหลัก!ตอนที่ทุกคนจนปัญญา เขากลายเป็นเป้าหมายที่ทุกคนพึ่งพิงได้ นี่คืออะไร นี่อาจคือหัวหน้าละมั้ง! เวลานี้สวีหยงกังก็เดินเข้ามา เขาที่เพิ่งผ่าตัดเสร็จก็รู้เรื่องนี้แล้วเฉินเสี่ยวลี่ในตอนนี้กลายเป็นคนไข้โรคซับซ้อนร้ายแรงของแผนกฉุกเฉินในทันที! “เป็นยังไงบ้าง” สวีหยงกังก็เข้ามาถาม แต่ตอนที่สวีหยงกังเห็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยเลือดล้วนมีเลือดไหลออกมาจากจมูก ดวงตา ปาก หู… เขาก็ตกตะลึง!! ฉากนี้โหดร้ายเกินไปแล้ว! ทำให้คนไม่ชินถึงขีดสุด! “สั่งวินิจฉัยแน่ชัดไม่ได้เลยครับ” เหล่าหม่าขมวดคิ้วบอกผ่านไปครู่หนึ่งสวีหยงกังพลันบอก “โทรหาเฉินชาง ให้เข้ามาหน่อย” สวีหยงกังไม่ได้นึกถึงใครอื่น ยังคงเป็นเฉินชาง แต่คิดไปคิดมา สวีหยงกังยังคงตัดสินใจขอความช่วยเหลือจากผู้อำนวยการอูอย่างไรเสียผู้อำนวยการอูก็เปี่ยมประสบการณ์ เคยเห็นโรคแปลกๆ มามาก เฉินชางกำลังจะเตรียมออกจากห้องทำงานของผู้อำนวยการ เขายิ้มบอกอูถงผู่ “ผู้อำนวยการอู งั้นผมไปจริงๆ แล้วนะครับ!”อูถงผู่ยิ้มพยักหน้า “ไปเถอะ ไอ้หนูรีบๆ ไป แผนกฉุกเฉินขาดคุณไปเดินงานไม่ได้นะ!” เฉินชางหัวเราะบอก “ไม่ใช่เพราะผมหวังว่าคุณจะคิดถึงผมเหรอ! ฮ่าๆ…” อูถงผู่ยิ้ม ชี้จมูกเฉินชาง “เจ้าเด็กนี่ รีบไปเถอะ การสอบอภิปรายวิทยานิพนธ์ผมอาจจะไปดูคุณสอบด้วย เตรียมตัวดีๆ ละ ผมเดาว่าตอนนั้นคงมีคนไม่น้อยเชียว! อีกอย่าง ไม่ต้องกลับมาแล้ว แต่งเสร็จ ฮันนีมูนเสร็จ…” ยังไม่ทันสิ้นเสียง โทรศัพท์ก็ดังขึ้นในเวลาเดียวกัน เฉินชางเห็นโทรศัพท์ของผู้อำนวยการอูดังขึ้นก็ทำท่าจะเตรียมจากไป แต่ในเวลานี้ โทรศัพท์เขาก็ดังขึ้นด้วยมาจากหมาเยว่ฮุย“หัวหน้าหม่ามีอะไรหรือครับ”เหล่าหม่ารีบบอก “คุณรีบมาที่แผนกฉุกเฉินหน่อยสถานการณ์ของเฉินเสี่ยวลี่พิเศษมาก เกิดขึ้นเมื่อเช้าวันนี้เธอกำเดาไหล แล้วก็เริ่มหัวใจหยุดเต้นเพราะภาวะหัวใจบีบรัดเพิ่งจะดูดของเหลวออก จู่ๆ ก็มีเลือดออกเจ็ดทวาร!”เฉินชางหน้าเปลี่ยนสีทันควัน “ผมจะไปเดี๋ยวนี้!”ในเวลาเดียวกัน หลังทางฝั่งอูถงผู่รับสายก็บอก “ผมจะไปเดี๋ยวนี้!”พูดจบอูถงผู่ก็มองเฉินชาง ทั้งสองคนสบตากันก่อนรีบวิ่งไปที่แผนกฉุกเฉินหลังมาถึงแผนกฉุกเฉิน ทั้งสองคนก็วิ่งไปที่ห้องฉุกเฉินหลังมาถึงแล้ว ก็เห็นฉากที่น่าสะพรึง เฉินเสี่ยวลี่ยังเลือดไหลอยู่!วินาทีนี้ เฉินชางขมวดคิ้วขึ้นมาอูถงผู่พูดกับสวีหยงกัง “ขอรายงานผลตรวจกับผลทดสอบให้ผมหน่อย!”แพทย์ผู้รับผิดชอบส่งมาให้ทันที ส่วนเฉินชางก็สังเกตอย่างระมัดระวังหลังอูถงผู้อ่านเคสเสร็จก็ขมวดคิ้วแน่น รู้สึกว่าโรคนี้พิสดารมากเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ ฝั่งเฉินชางก็ไม่กล้าผ่อนคลายความระวังตัวเขาตรวจทุกรายละเอียดอย่างระมัดระวังถ้าติดพิษไดเฟนาไดโอน ก็ไม่น่าเกิดเรื่องแบบนี้สิ เลือดออกเจ็ดทวาร…ไม่สิ เฉินชางรีบถาม “ดูหน่อยว่าด้านล่างมีเลือดออกหรือเปล่า”แพทย์รอบข้างได้ยินคำพูดของเฉินชาง ก็ไม่รู้ว่าเขาสอบถามคำถามนี้ทำไมหรือว่าจะช่วยวินิจฉัยได้เหรอส่วนใหญ่พยาบาลของแผนกฉุกเฉินที่หกเชื่อฟังเฉินชางมากเธอพยักหน้าทันที ถอดกางเกงของเฉินเสี่ยวลี่ดูก็ค้นพบอย่างตกใจ “มีค่ะ!”ประโยคนั้นก็ทำให้คนโดยรอบตกตะลึง มีจริงๆ ด้วย!เฉินชางพลันตาเป็นประกาย เขารีบวิ่งออกไปข้างนอกจากนั้นก็พูดกับพวกอูถงผู่ “โทรหาหัวหน้าหวงชิวอิ่ง ให้เธอมาร่วมวินิจฉัย!”หวงชิวอิ่งเป็นหัวหน้าแผนกสูตินรีเวช ผู้เชี่ยวชาญระดับประเทศเคยร่วมมือกับเฉินชางวินิจฉัยและรักษาคนไข้ที่มีภาวะหลอดดำอุ้งเชิงกรานแตกหลังทุกคนได้ยินคำพูดของเฉินชางก็งุนงงทันที ทำไมต้องเรียกแผนกสูตินรีเวชละ