บทที่ 1432 ดันเจี้ยนลับ (3)

ตอนที่ 1432 ดันเจี้ยนลับ (3) หลังจากเจี่ยเจิงเล่าจบ เฉินชางเข้าใจสาเหตุของเรื่องราวแล้ว แต่ทว่า… เขาก็มีความกังวลใจขึ้นมาหลายส่วนด้วย เกิดเรื่องกับเครื่องบินของกระทรวงการต่างประเทศ… เป็นความบังเอิญ หรือว่าอุบัติเหตุจริงๆ นะหรือ แต่เฉินชางไม่อยากจะคิดมากขนาดนั้น ถึงอย่างไรตนก็ไปช่วยคนเท่านั้น ไม่ได้จะเข้าสู่สนามรบ ไม่จำเป็นต้องกังวลขนาดนี้เจี่ยเจิงมองออกถึงความกังวลของเฉินชางจึงเอ่ยว่า “ศาสตราจารย์เฉิน คุณวางใจเถอะ พวกเรารับรองได้ว่าการเดินทางนี้ปลอดภัยแน่นอน ภารกิจของคุณคือช่วยคนเท่านั้น” เฉินชางยิ้มรับ “ครับ”ไม่นานนักผู้ช่วยก็เดินเข้ามา “ท่านรัฐมนตรีครับ จัดการเรียบร้อยแล้ว ให้หน่วยปฏิบัติการพิเศษติดตามไปด้วยแปดนาย เที่ยวบินที่เร็วที่สุดคืออีกหนึ่งชั่วโมงให้หลังครับ” เจี่ยเจิงพยักหน้า “ดี พวกเราลงไปกันเถอะ” พูดจบก็มองเฉินชาง “ศาสตราจารย์เฉิน ถ้าเป็นไปได้… รีบออกเดินทางเลยได้ไหม” เฉินชางพยักหน้าหลังจากลงมาด้านล่าง เฉินชางก็มองเห็นหน่วยพิเศษติดอาวุธครบครันผู้ติดตามทั้งแปดด้วย “สวัสดีครับ หัวหน้า!” หลังจากเจี่ยเจิงทักทายแล้วก็พยักพเยิดเอ่ยไปว่า “สวัสดีทุกคน ต้องรบกวนทุกคนแล้ว ภารกิจในครั้งนี้คือการคุ้มกันความปลอดภัยของศาสตราจารย์เฉินไว้ให้ได้ รวมถึงปกป้องศาสตราจารย์เฉินกลับมายังประเทศอย่างปลอดภัย! ทำได้ไหม”“ขอปฏิญาณว่าถึงตายก็จะปกป้องศาสตราจารย์เฉินให้ปลอดภัย พิทักษ์ภารกิจให้เสร็จสมบูรณ์ครับ!”หลังฟังจบ เฉินชางผงะไป ตื่นตะลึงอยู่ในใจ! พอเห็นนายทหารแปดคนนี้ ในที่สุดเขาก็ตระหนักได้แล้วว่าการเดินทางครั้งนี้อาจจะไม่ปลอดภัยสักนิด! แต่เมื่อได้ฟังคำปฏิญาณของทุกคนจบ เฉินชางเข้าใจว่านี่ไม่ใช่การปกป้อง นี่คือคำสั่งกองทัพขณะเดียวกันเขาก็ตื่นตันอยู่ในใจ เป็นครั้งแรกที่มีความประทับใจต่อแนวคิดสันติภาพนี้สันติภาพไม่ใช่สิ่งที่มีมาตั้งแต่ถือกำเนิด แต่ปรากฏขึ้นเพราะมีคนคอยพิทักษ์ไว้!หนึ่งชั่วโมงต่อมา เขาก็ผ่านเข้าสู่ทางขึ้นเครื่องพิเศษ พวกเฉินชางขึ้นไปบนเครื่องบิน ที่นี่คือโซนเฉพาะที่แยกตัวออกมาจากผู้โดยสารเฉินชางอดสะท้อนใจอยู่บ้างไม่ได้ ถ้าหากมีโจรปล้นเครื่องบินในเที่ยวบินนี้ โจรกลุ่มนี้คงซวยซะแล้ว! นี่คือหน่วยรบพิเศษติดอาวุธครบมือเชียวนะ โจรกระจอกพวกนี้อาจไม่คู่ควรให้เอ่ยถึงเลยจากการจัดอันดับ ประเทศปากีสถานคือเมืองที่มีความเก่าแก่น้อยและมีเมืองหลวงที่อายุน้อยที่สุดของโลก อุตสาหกรรมการแพทย์และอนามัยคือบททดสอบความเจริญรุ่งเรืองของประเทศเสมอมาพอถึงเวลาที่ต้องเผชิญกับผู้ป่วยเคสยุ่งยากซับซ้อนประเภทนี้ สิ่งที่สะท้อนปรากฏให้เห็นคือระดับความก้าวหน้าของการแพทย์ในประเทศหนึ่งเห็นได้ชัดเจนมากว่าเมื่อเผชิญหน้ากับสถานการณ์แบบนี้ พวกเรารับประกันเรื่องการรักษาพยาบาลอย่างครอบคลุมไม่ได้เลย ชักหน้าไม่ถึงหลังอย่างแท้จริงหลังจากเฉิงกั่วเท่านำทีมทุกคนลงจากเครื่องแล้ว รองประธานาธิบดีอาบาเต๋ก็รีบพาเจ้าหน้าที่หน่วยงานรัฐเข้ามาต้อนรับ“ยินดีต้อนรับครับ! ขอบคุณเหลือเกิน!” อาบาเต๋เช็ดเหงื่ออย่างร้อนใจ ผงกหัวให้เฉิงกั่วเท่าเล็กน้อย เวลานี้เขายิ้มไม่ออกเลยจริงๆเฉิงกั่วเท่าคือรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศเขตเอเชีย อีกทั้งมีความคุ้นเคยกับอาบาเต๋อย่างยิ่ง“ท่านรองประธานาธิบดีอาบาเต้ สวัสดีครับ! ครั้งนี้พวกเราพาเจ้าหน้าที่กู้ภัยทั้งหมดมาแล้วครับ”อาบาเต่มองทีมงานที่ลงเครื่องมา รีบเอ่ยว่า “ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือจากประเทศจีนด้วย! พวกเรา… ตรงไปที่โรงพยาบาลกันเถอะครับ ผมไม่ทราบว่าพวกเขาจะยื้อไว้ได้นานแค่ไหน หวังว่าจะได้รับความช่วยเหลือจากศาสตราจารย์ทุกท่านนะครับ!”ทั้งสองฝ่ายไม่ได้มีพิธีรีตองเกินไปนัก ถึงอย่างไรครั้งนี้ก็มาเพื่อช่วยเหลือหลังจากพวกสวีหย่งกังถึงที่หมายก็พบว่าโรงพยาบาลถูกกองทัพเข้าควบคุมไว้แล้ว รอบข้างเต็มไปด้วยทหารทั้งด้านนอกและด้านใน