บทที่ 1474 ยาเชื่อฟัง (ต้น)

เดือนสิงหาคมผ่านไป อากาศก็ทำตัวดีขึ้น ไม่ร้อนผิดมนุษยธรรมขนาดนั้นแล้ว และก็ไม่แผดเผาชวนหมดอาลัยตายอยาก

คนที่โดดเด่นสองคนเดินออกมาจากสนามบิน ฉินเยว่ยิ้มพูด

“ถ้าครั้งนี้คุณพังรถโรลส์-รอยซ์ชาวบ้านอีก พวกเราไม่มีเงินชดใช้แล้วจริงๆ นะ!”

เฉินซางยิ้มแหย

“ไม่พังแล้วๆ! ที่รัก คุณดูแลผิวยังไงเนี่ย ไม่ดำแดดเลย! คุณดูสิ ตอนนี้ผมเหมือนกับกูเทียนเลอ [1] แล้วเนี่ย!”

ฉินเยว่พูดอย่างดีใจ

“คุณไม่รู้ว่าสีขาวสะท้อนแสงหรือ เพราะงั้นเลยไม่ดูดซับแสงไงล่ะ!”

เฉินซางกลอกตา

“เอาล่ะ บอกมาตามตรง คุณเกี่ยวข้องอะไรกับผีดูดเลือด”

ฉินเยว่มองเฉินซางอย่างพราวเสน่ห์

“ฉันไม่ดูดเลือด ฉันดูด…ของที่มีค่ามากกว่าเลือดสิบเท่า!”

เฉินซางเกือบกระอักเลือด! ช่วงนี้เฉินซางทุ่มให้กับการพัฒนาเฉินซาง 2.0 มาโดยตลอด ทว่า… ดูเหมือนว่าปัญหาความเข้ากันได้ของระบบอาจยังต้องปรับปรุงอีกสักหน่อย

ยิ่งไปกว่านั้น เฉินซางครุ่นคิดถึงอีกเรื่องหนึ่งขึ้นมา นั่นก็คือระบบของตัวเองก็กำลังพัฒนาเป็นระบบ 2.0 เช่นกัน! ตอนนี้เฉินซางพลันกังวลขึ้นมา หลังลูกเกิดมา จะมีระบบติดตัวด้วยหรือเปล่า

ออกมาจากสนามบิน พบว่าข้างสนามบินมีศาลาพักผ่อนหย่อนใจเพิ่มขึ้นมาหลังหนึ่ง มันแขวนป้ายประกาศว่า

[อย่าให้ลูกของคุณรออยู่ในรถ! โปรดจำไว้ว่า: ออกจากรถต้องพกบัตรประจำตัว โทรศัพท์ เด็ก กุญแจ และกระเป๋าเงินติดตัว!]

ทันทีที่เฉินซางเห็นประโยคนั้น เขาก็ระเบิดหัวเราะ

“เห็นนั่นไหม คุณงามความดีของผม!”

ฉินเยว่กลอกตา มองตำรวจเสริมที่ลาดตระเวนอยู่โดยรอบ

“เห็นนั่นไหม ตำรวจที่ลาดตระเวนใต้แสงอาทิตย์…เขาลำบากขนาดนี้ ก็เป็นเพราะคุณงามความดีของคุณ!”

เฉินซางเรียกแท็กซี่คันหนึ่ง ขนสัมภาระเข้าไป หลังขึ้นรถ เฉินซางก็พูดทันที

“คนขับ ไปเขตที่อยู่อาศัยวอเตอร์ซิตี้!”

คนขับพยักหน้า

“รับทราบ!”

เฉินซางยิ้มพูดกับฉินเยว่

“ถึงบ้านแล้วผมจะให้ของขวัญคุณ!”

ทันทีที่ฉินเยว่ได้ยินก็ยิ้มขึ้นมา

“ของขวัญอะไรหรือ ตอนนี้คุณยังมีเงินซื้อของขวัญหรือไง”

เฉินซางยิ้มเฝื่อน ฉินเยว่เห็นดังนั้นก็ตบไหล่ของเฉินซาง

“ไม่ต้องกลัว ฉันเลี้ยงคุณเอง! คุณแค่ทำตัวเป็นหนุ่มบ่างานเงียบขรึมก็พอ สะสม ‘พลังงาน’ เอาไว้ รับหน้าที่เป็นดอกไม้งามก็พอ!”

เฉินซางกับฉินเยว่จัดงานแต่งเสร็จก็กลับบ้าน พวกเขายังมีเวลาเหลือเฟือ เลยไปฮันนีมูนกันหนึ่งเดือนเสียเลย ผลลัพธ์ไม่เลว! อย่างน้อยความสัมพันธ์ของทั้งสองก็หวานชื่นขึ้นมา

แต่ครั้งนี้พวกเขาไปออกซ์ฟอร์ดเชียร์กันหนึ่งรอบ ไปพูดคุยกับครอฟต์ที่มหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ด แล้วก็ไปเยี่ยมสถาบันวิจัย เฉินซางใส่ใจในการวิจัยสารละลายกอบกู้การทำงานของหัวใจมาก ครอฟต์ก็คาดหวังยิ่งกว่า

เมื่อไรที่สารละลายกอบกู้การทำงานของหัวใจสำเร็จ ก็จะลดอัตราการเสียชีวิตในการผ่าตัดศัลยกรรมทรวงอกลงได้ ทว่า… เฉินซางเก็บเงินไว้ไม่อยู่แล้ว เขาลงทุนในโครงการวิจัยใหญ่ครั้ง จากนั้นเฉินซางก็ถือโอกาสเป็นผู้ลงทุนในการประดิษฐ์คิดค้นครั้งนี้ แล้วก็เป็นผู้ครอบครองสิทธิบัตร การวิจัยต้องใช้เงิน

เวลานี้เฉินซางจึงรู้ซึ้งอย่างแท้จริงว่า ในการทดลองทางคลินิกของหลอดเลือดแดงใหญ่โป่งพองเมื่อคราวนั้น ต่อให้โรงพยาบาลเสนอสถานที่และบุคคลมีความสามารถต่างๆ แต่ก็ยังต้องลงทุนสูงถึงร้อยสามสิบล้านหยวน