บทที่ 1479 สามีภรรยาที่รักใคร่

ปีนี้หวงปืนไหอายุครบสามสิบสองปี แต่ทั้งชีวิตนี้เขาค่อนข้างทะเยอทะยาน!

คะแนนสอบเข้ามหาวิทยาลัยของเขาย่ำแย่ ตอนนั้นเขาเข้าอาชีวศึกษาของโรงพยาบาลหนึ่ง เขาก็ได้รู้จักภรรยาในตอนนี้ เฉียนหมิ่นหมิ่นเฉียนหมิ่นหมิ่นเป็นนักศึกษาปริญญาตรีของมหาวิทยาลัยการเงินและเศรษฐศาสตร์ที่จริงจัง หวงปืนไหค่อนข้างเฉลียวฉลาดแล้วก็หน้าตาดี ประกอบกับปากหวาน ทำให้เด็กสาวชื่นชอบ ทั้งสองลงเอยกันเช่นนี้!หลังจบการศึกษา พวกเขาเจอปัญหาที่คนธรรมดาต่างเจอ ซึ่งก็คือครอบครัวไม่ยอมรับ! หวงปืนไหมาจากชนบท อีกทั้งการศึกษาไม่สูง จึงถูกพ่อของเฉียนหมิ่นหมิ่นปฏิเสธผ่านความยากลำบากหลายครั้ง ทั้งสองแสร้งทำเป็นเลิกกัน เฉียนหมิ่นหมิ่นถูกพ่อแม่จัดให้ทำงานในธนาคารท้องถิ่น เป็นงานที่มั่นคงและจริงจังแต่หวงปืนไหกลับไม่เคยหยุดฝีเท้าของตัวเอง จากอาชีวศึกษาเป็นปริญญาตรี จากปริญญาตรีเป็นปริญญาโท และจากปริญญาโทเป็นปริญญาเอก!ปีนี้เฉียนหมิ่นหมิ่นก็อายุสามสิบสองเช่นกัน! เธอรอเขามาจนถึงตอนนี้ อยู่ในเมืองอำเภอเล็กๆ หญิงสาวอายุสามสิบสองปีไม่แต่งงานถูกกดดันจากสาธารณะสูงมาก!เฉียนหมิ่นหมิ่นยังสนับสนุนการเงินในช่วงที่หวงปืนไหเข้าเรียนจนเธอไม่มีเงินเก็บ โชคดีที่ความลำบากทั้งหมดผ่านพ้นไปแล้ว!หลังจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยการแพทย์ปักกิ่งยูเนี่ยน หวงปืนไหก็เข้าแผนกฉุกเฉินของโรงพยาบาลศูนย์ฉุกเฉินของเมืองหลวงที่เป็นโรงพยาบาลสำคัญแห่งชาติได้อย่างราบรื่น!เวลานี้ หลังหวงปืนไหมาหา พ่อแม่ของเฉียนหมิ่นหมิ่นก็ยอมรับแล้ว ความจริง… เวลานี้ไม่ยอมรับแล้วอย่างไร ลูกสาวรอเขามาเก้าปี!จากยี่สิบสามจนถึงสามสิบสอง ผ่านช่วงวัยที่บานสะพรั่งที่สุดของหญิงสาวคนหนึ่งไปแล้ว… ทั้งสองคนจดทะเบียน! จัดงานแต่งงาน!ในงานแต่ง พ่อแม่ของเฉียนหมิ่นหมิ่นก็พูดได้อย่างภาคภูมิใจว่าลูกสาวของตนแต่งงานกับแพทย์เจ้าของไข้ที่โรงพยาบาลใหญ่ ได้หน้าในเมืองอำเภอเล็กๆ อย่างยิ่ง!เฉียนหมิ่นหมิ่นละทิ้งงานมั่นคง ตามเขามาเมืองหลวง ทั้งสองคนเริ่มต้นใหม่! หวงปืนไหเห็นความทุ่มเทของภรรยาในสายตา เขาจึงมุ่งมั่นที่จะก้าวหน้าเขามีความกล้าอย่างยิ่งยวด! หลังเห็นการโน้มน้าวพวกของเยว่เลี่ยง หวงปืนไหก็ตัดสินใจไปกินข้าวด้วยสำหรับดอกเตอร์เล็กๆ ที่เพิ่งมา บรรดาหัวหน้าเปี่ยมประสบการณ์เหล่านี้ย่อมต้องชวนดื่มเหล้า หวงปืนไหพยายามก้าวหน้า จึงดื่มอย่างแน่วแน่ กล้าชวนก็กล้าดื่มเลยเกิดปัญหาขึ้นจนได้!เดิมทีหวงปืนไหก็อยู่แผนกศัลยกรรมประสาท เยว่เลี่ยงก็เป็นผู้บังคับบัญชาของเขา เขาไม่ดื่มได้หรือถึงแม้ตอนนี้เขาดูเป็นคนมีศักดิ์ศรี แต่มาอยู่เมืองหลวง ความเศร้าเบื้องหลังนั้นมีเพียงตัวเองที่รู้ตอนนี้ภรรยาของเขาทํางานเป็นนักบัญชีในบริษัทเอกชน เดือนหนึ่งได้เงินเดือนหกพันหยวนเขาเพิ่งเข้าทำงาน ไม่มีเงินช่วยเหลือครอบครัว ไม่มีเงินเริ่มต้นเงินเดือนเดือนแรกมีแค่เงินประจำตำแหน่งสามพันเจ็ดร้อยหยวนเท่านั้น!ครอบครัวที่เพิ่งเริ่มต้น ราวกับเปลวไฟในสายลม ที่ต้องการไม่ใช่ลมพัด แต่เป็นโอกาสการเติบโต!แพทย์อยู่โรงพยาบาลก็จำเป็นต้องใช้เงิน! สองคนนี้ไหนเลยจะมีเงินเก็บรอหลังทุกคนออกไปแล้ว เฉินชางก็มองความจนของหวงปืนไหออกมีแค่คนที่เคยจนมาก่อนจึงจะรับรู้ถึงความจน!นั่นเป็นอารมณ์ที่กังวลลังเลอยู่นานเพราะเงินหนึ่งร้อยหยวนเฉินชางบอก“ไม่เป็นไร ไม่ต้องห่วง ให้ผมเพิ่มวีแชตคุณแล้วผมโอนให้คุณหนึ่งหมื่นรอเงินเดือนคุณออกแล้วค่อยคืนให้ผม”หวงปืนไหได้ยินดังนั้นก็หน้าแดง รีบร้อนปฏิเสธ“ศาสตราจารย์เฉิน ไม่ต้องๆ! ไม่ต้อง…ไม่เป็นไรครับ! ผมมีเงิน…”หวงปืนไหยอมตอบรับไม่ได้ตอนที่ปฏิเสธ เฉินชางตบมือของเขาเบาๆ“คุณอย่าปฏิเสธเลย ผมก็เคยจน รู้รสชาตินี้ดี ตอนมาปักกิ่งแรกๆ เริ่มต้นยากมาก!รอคุณดีขึ้นแล้ว ผ่าตัดกับผมมากหน่อย ผมกับแผนกจะช่วยชิงเงินโบนัสให้คุณ”

หวงปืนไหทนไม่ไหว น้ำตาพรั่งพรูออกมา

ตอนที่เลือดออกกระเพาะ เขายังยิ้มบอกเฉินชางว่าเยื่อเมือกกระเพาะฉีกขาด ไม่ต้องห่วงแต่… เงินหนึ่งหมื่นนี้กลับทำให้ดอกเตอร์คนหนึ่งน้ำตานองหน้า!

บางครั้ง สิ่งที่ทำให้คนพ่ายแพ้ จริงๆ แล้วไม่ใช่คนที่เหี้ยมสุดขั้วชั่วสุดขีด แต่เป็นความจริง!

เฉินชางยิ้มบอก “เอาเถอะ ผ่านไปสองปี คุณก็ไม่แลเงินหนึ่งหมื่นนี้แล้ว!”