ตอนที่ 1380
บทที่ 1486 รักอันยิ่งใหญ่ของแม่!
October 22, 2026
พอเห็นฟ่านซิงหัวคุกเข่าลงกะทันหัน เกาหรงฮว่าตะลึงไปทันที! เขารีบประคองอีกฝ่ายขึ้นมา “คุณผู้หญิง คุณอย่าทำแบบนี้เลย”
ตอนนี้ดวงตาของฟ่านซิงหัวมีม่านน้ำตาคลอ “ผู้อำนวยการคะ ความรู้สึกที่คนหัวขาวต้องเผาคนหัวดำแบบนี้มันทรมานเกินไปจริงๆ ค่ะ! ฉันเป็นแม่ ผู้ให้กำเนิด ยินดีจะเดินบนเส้นทางนี้แทนเขา”
เกาหรงฮว่าอดถอนหายใจไม่ได้ “คุณลุกขึ้นมาก่อนเถอะ พวกเรานั่งลงแล้วหารือเรื่องนี้กันดีๆ เถอะครับ ถ้าคุณคุกเข่าอยู่ ผมก็คุยไม่สะดวก ไม่แน่ว่าอีกเดี๋ยวผมคงต้องลงไปคุกเข่าคุยกับคุณแล้ว ในฐานะหมอ ผมจะไม่อยากให้คนไข้รอดชีวิตได้อย่างไรล่ะครับ คุณว่าถูกไหมล่ะ”
เกาหรงฮว่ามองออกว่าแม่คนนี้ตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่าจะบริจาคตับจริงๆ แต่ว่า มันคุยกันได้ง่ายขนาดนั้นเสียที่ไหน!
ฟ่านซิงหัวลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ลุกขึ้นยืนแล้ว แววตาของเธอค่อนข้างละล้าละลัง เงียบอยู่นานถึงเอ่ยว่า “อันที่จริง…ครั้งนี้ฉันตัดสินใจมาเรียบร้อยแล้วค่ะ ถ้าทางคุณไม่เห็นด้วย พอออกไปแล้วฉันจะไปหาสถานที่สักแห่งเพื่อฆ่าตัวตาย ฉันเขียนคำร้องแพทย์ไว้แล้วว่าต้องการบริจาคตับให้ลูกชายฉัน ส่วนอวัยวะอื่นๆ ก็แยกบริจาคไปได้เหมือนกัน!”
พอเธอเอ่ยออกมาก็ทำให้เกาหรงฮว่าตกใจขึ้นมาจริงๆ “คุณผู้หญิง คุณใจเย็นหน่อยเถอะครับ อันที่จริงผมบอกไปแล้วว่าใช่ว่าจะไม่มีวิธี เพียงแต่อัตราเสียชีวิตค่อนข้างสูงเท่านั้น มีการผ่าตัดอย่างหนึ่งที่เรียกว่าการผ่าตัดปลูกถ่าย แต่การผ่าตัดประเภทนี้มีความยากสูงมาก แถมยังใช้กับผู้ป่วยเด็กเป็นหลัก ดังนั้นพอใช้กับผู้ใหญ่ แถมยังเป็นผู้ใหญ่ที่ตัวโตกว่าคุณหนึ่งช่วงตัว พวกเราประเมินความยากกันยากมากครับ! เอาแบบนี้เถอะครับ ผมเข้าใจความคิดของคุณแล้ว เดี๋ยวผมจะไปเชิญผู้เชี่ยวชาญชั้นแนวหน้าด้านการปลูกถ่ายตับมาเดี๋ยวนี้ พวกเราจะนั่งหารือปัญหานี้ด้วยกัน ค้นคว้าหาแผนการผ่าตัด คุณคิดว่าใช้ได้ไหม การตัดสินปัญหาเป็นเรื่องสำคัญมาก คุณก็เป็นอาจารย์มหาลัยเหมือนกัน พวกเราไม่จำเป็นต้องถือทิฐิเลย คุณว่าถูกไหมล่ะครับ”
เกาหรงฮว่ากังวลจริงๆ ว่าพอออกไปแล้วคุณผู้หญิงคนนี้จะทำอัตวินิบาตกรรมจริงๆ ทำให้ตัวเองกลายเป็นผู้ป่วยไปอีกคน!
“ทางคุณเองก็ต้องกลับไปปรึกษากับที่บ้านด้วย พวกเราจะพยายามเรื่องการผ่าตัดให้ดี จะให้คำตอบที่คุณพึงพอใจ คุณคิดเห็นอย่างไรครับ ถึงอย่างไรแหล่งตับจากคุณก็เหมาะสม พวกเรายังต้องหารือกันสักหน่อย”
ฟ่านซิงหัวจากไปอย่างเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง แต่เธอจะชักช้าไม่ได้แล้ว! หากยืดเยื้อต่อไป ลูกก็คงไม่รอด แล้วทางตนจะมีข้อคัดค้านอะไรได้อีก หลังจากฟ่านซิงหัวกลับไปถึงห้อง จางหลิงอุ้มลูกด้วยแววตาเลื่อนลอย เธอไม่รู้จริงๆ ว่าควรจะทำอย่างไรกับอนาคตดี!
สามีอยู่ด้านข้าง เวลานี้ตัวเขาที่เลิกบุหรี่มายี่สิบปีแล้วกลับสูบมวนแล้วมวนเล่า เพียงแต่เว้นระยะห่างให้ไกลจากลูกสะใภ้ เพราะกังวลว่าควันบุหรี่จะรมสองแม่ลูก พอเห็นฟ่านซิงหัวกลับมาแล้ว สามีก็อดถามไม่ได้ “เธอไปไหนมา”
ตอนนี้เขายิ่งรักถนอมภรรยาของตนยิ่งกว่าเดิม คู่ชีวิตคู่ทุกข์คู่ยาก… หากว่าหลังจากนี้ซุนเจี้ยนจากไป เส้นทางชีวิตของตนในวันข้างหน้าก็จะเหลือเพียงคู่ชีวิตของเขาเท่านั้น ตนน่่าจะดีกับเธอมากกว่านี้หน่อย ตนไม่ควรหัวตื้อเลย ไม่สมควรโยนงานบ้านทั้งหมดให้เธอทำ อีกทั้งควรจะทำอาหารให้เธอได้มีความสุขบ้าง…
ฟ่านซิงหัวเดินเข้าไปหา มองสามีอยู่ครู่หนึ่ง ค่อนข้างหักใจไม่ลงเช่นกัน พอเห็นเขาสูบบุหรี่ก็รู้ดีว่าเขาทุกข์ใจ เธอเอ่ยไปตรงๆ “ฉันมีเรื่องหนึ่งจะคุยกับคุณ”
“เรื่องอะไร”
ฟ่านซิงหัวพบว่าวันนี้แววตาและน้ำเสียงของสามีอ่อนโยนอย่างน่าประหลาด เธอจึงเงยหน้ามองเขาแวบหนึ่ง เพื่อพบว่าเขาดูแก่ลงไปมาก เสื้อเชิ้ตสีขาวพอดีตัวเต็มไปด้วยรอยยับและคราบเหงื่อ ผมหงอกตรงจอนหูก็เด่นชัดขึ้นมา
“ฉันว่า…คุณสูบบุหรี่ให้น้อยลงหน่อยเถอะ…มันไม่ดีกับสุขภาพคุณ” ฟ่านซิงหัวอยากจะพูด แต่ก็ลังเลขึ้นมาอีก
“อืม ไม่สูบแล้ว!” สามีดับบุหรี่ที่ยังเหลืออีกยาวทิ้งทันที ฉากนี้ทำให้ฟ่านซิงหัวแสบจมูกยิ่งกว่าเดิม
“เฮ้อ…”
“เป็นอะไรไป”
“ความเข้ากันได้ของตับฉันกับลูกค่อนข้างสูง”
“อ้อ…เออ อะไรนะ” ตอนแรกสามีร้องอ้อก่อน แต่ก็ตระหนักถึงความหมายในคำพูดภรรยาได้ทันที
ฟ่านซิงหัวตั้งใจเอ่ยเสียงเบา “ไม่เป็นไรหรอก เมื่อกี้ตอนฉันไปหาผู้อำนวยการเกา ผู้อำนวยการเกาบอกฉันว่ามีการผ่าตัดอย่างหนึ่ง เรียกว่าการผ่าตัดปลูกถ่ายตับจากญาติที่มีชีวิตอยู่! ด้วยการผ่าตัดวิธีนี้ ฉันจะมอบตับส่วนหนึ่งให้ลูกได้ แบบนี้ก็จะมีแหล่งตับแล้ว ลูกของพวกเราก็จะรอดแล้ว!”
หลังจากสามีได้ยินก็เริ่มใคร่ครวญเงียบๆ! “จะสำเร็จเหรอ”
“มีอัตราสำเร็จสูงมาก”
สามีทนไม่ไหว หันหลังหนีไปแล้ว เป็นหัวข้อที่เลือกได้ยากมาก! ยากมากจริงๆ! ภรรยากับลูกชาย จะเก็บใครไว้ดี จะทิ้งใครดี ไม่ว่าทางไหนก็สาหัสพอจะเอาชีวิตเขาได้ทั้งนั้น
“ฉันจะไปตรวจดูว่าแหล่งตับของฉันเหมาะหรือเปล่า เธอ…”
“คุณไม่เหมาะหรอก ร่างกายคนเป็นแม่ค่อนข้างเหมาะกว่าเป็นธรรมดา!” ฟ่านซิงหัวเอ่ยออกไปทันที
“พับผ่าสิ!”
“คุณบอกว่าคุณเป็นอธิบดีมีเกียรติ ไม่ใช่คนจุกจิกหยุมหยิม นี่มันเวลาไหนแล้ว ตัดสินใจให้เด็ดขาดหน่อยไม่ได้หรือไง ฉันจะบอกคุณไว้นะ ถึงฉันตายก็ไม่เป็นไร แต่ถ้าลูกเป็นอะไรไป ครอบครัวก็ไม่เหลือแล้ว! คุณเข้าใจไหม”
ครอบครัว… คำคำนี้ธรรมดามาก แต่ทุกครั้งที่ต้องหยิบยกออกมาวางไว้กลางฝ่ามือเพียงลำพัง มองแล้วจะรู้สึกว่าคำนี้ช่างยากมาก ยากเสียเหลือเกิน! สำหรับสามีแล้ว นี่คือบททดสอบที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตอย่างไม่ต้องสงสัยเลย!
ในเวลานี้ สามีไม่รู้จริงๆ ว่าต้องพูดอะไรบ้าง
“คุณรู้อยู่แล้วนี่คะว่าลูกสำคัญกว่าฉันมาก ฉันใช้ชีวิตมาห้าสิบเก้าปีแล้ว แต่ลูกเพิ่งอายุยี่สิบเก้า เส้นทางหลังจากนี้ไป ไม่ว่าจะเป็นอย่างไรฉันก็ไม่ยอมแพ้ และจะไม่แพ้เหมือนกัน!”
พอพูดมาถึงตรงนี้ ฟ่านซิงหัวมองสามีด้วยสายตาอ่อนโยน อดหยอกเย้าไม่ได้ “โธ่น่า! โตขนาดนี้แล้วยังจะร้องไห้อะไรอีก”