บทที่ 239 มอนสเตอร์แผลเป็นระดับบอส

บทที่ 239 มอนสเตอร์แผลเป็นระดับบอส

หลังจากที่ผู้หญิงทั้งสามคนออกมาจากห้องติดตามผลที่ฟู่อวี้หลานอยู่แล้ว ใบหน้าของพวกเธอก็เต็มเปี่ยมไปด้วยความฮึกเหิมกับความตื่นเต้นดีใจ

ผลลัพธ์ชัดเจนมาก พวกเธอสนใจ!

เดิมทีแค่มาสืบราคากับเพื่อนว่าเสริมหน้าอกราคาเท่าไหร่ ผลคือหลังจากที่ทราบว่าราคาอยู่ที่หลักล้าน พวกเธอต่างก็อยากรู้ว่าเสริมหน้าอกราคาหนึ่งล้านผลลัพธ์จะออกมาเป็นอย่างไร

ผลคือในเวลานี้ หลังจากที่ทั้งสามคนได้เห็นรูปภาพก่อนทำของฟู่อวี้หลานและเปรียบเทียบกับหลังทำแล้ว พวกเธอก็ถึงกับตกตะลึงตาค้างในทันใด!

แตกต่างจากก่อนทำมากจริงๆ สวยจังเลย!

ของเก่ากับของใหม่ช่างแตกต่างกันมากเหลือเกิน!

แน่นอนว่าฟู่อวี้หลานมีรูปร่างดีมากเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว เพราะถึงอย่างไรเสีย นักเต้นรำย่อมฝึกฝนร่างกายอยู่เป็นประจำ หลังจากที่ศัลยกรรมเสริมหน้าอกแล้วก็ยิ่งทำให้ดูงดงามมากยิ่งขึ้นอีก

อืม…รีวิวจากลูกค้าได้ผลดี!

แต่สิ่งที่ปฏิเสธไม่ได้จริงๆ ก็คือความเปลี่ยนแปลงหลังทำของฟู่อวี้หลาน เป็นผลลัพธ์ที่ทำให้แววตาของทุกคนเปล่งประกายจริงๆ ราวกับว่าเธอได้มอบความหวังให้กันคนเหล่านั้น

ฟู่อวี้หลาน ฟู่อวี้ฟาง กับผู้หญิงสามคนนั้นต่างก็พูดคุยกระหนุงกระหนิงด้วยความรู้สึกตื่นเต้นดีใจในห้องติดตามผล

โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนที่ทั้งสามคนนั้นรู้ว่าใบหน้าของฟู่อวี้ฟางผ่านการศัลกรรมมาก่อน พวกเธอก็ยิ่งตะตะลึง

ผู้หญิงกับผู้หญิงด้วยกันกลายเป็นเพื่อนกันได้ง่ายมาก แค่อยากได้เครื่องสำอางรุ่นเดียวกันก็คุยกันถูกคอแล้ว

ด้วยเหตุนี้หลังจากที่ฟู่อวี้ฟางเอารูปก่อนและหลังทำศัลยกรรมของตนในโทรศัพท์มือถือให้พวกเธอดู หัวใจของผู้หญิงสามคนนั้นก็เต้นโครมๆ ทันใด!

ทำ!

ต้องทำ!

ปกติแล้วในแต่ละปีทั้งสามคนก็จ่ายค่าบำรุงรักษาสุขภาพไม่ใช่ถูกๆ อยู่แล้ว ตอนนี้มีโอกาสเช่นนี้เข้ามา โอกาสที่จะได้กลายเป็นหญิงงาม ใครจะยอมปล่อยให้หลุดมือไปได้

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อได้ยินว่าเฉินชางตารางงานแน่นมาก ทั้งสามคนก็ยิ่งกังวลใจไม่อยากชวดโอกาสนี้ไป เพราะถ้าชวดโอกาสวันนี้ไปแล้ว เฉินชางอาจไม่มีคิวว่างแล้วก็ได้ เมื่อถึงเวลานั้นก็เสียโอกาสไปแล้ว!

ความฝันจะกลายเป็นหญิงงามต้องเป็นดับวูบ!

เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ ทั้งสามคนรีบคุยกับเฉินชางทันที นัดวันเวลาเรียบร้อย ทำเรื่องย้ายโรงพยาบาลมาที่นี่ชั่วคราว หลังจากเตรียมการทุกอย่างที่เกี่ยวข้องพร้อมแล้ว ก็เข้ารับผ่าตัดในสัปดาห์หน้า

…

…

ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่เฉินชางมาที่แผนกผิวหนังของโรงพยาบาลตงต้า

แผนกผิวหนังของโรงพยาบาลกับโรงพยาบาลศัลยกรรมความงามแตกต่างกันราวกับอยู่คนละโลก สภาพแวดล้อมที่นี่แตกต่างกับโรงพยาบาลศัลยกรรมความงามมาก แต่กลับทำให้เฉินชางรู้สึกได้ถึงความเป็นโรงพยาบาลมากกว่า

ช่วงวันเสาร์ตอนเวลาเกือบเที่ยงแล้ว แต่งานในวอร์ดยังคงยุ่งอยู่ ทุกคนต่างก็ยุ่งมาก เสียงกริ่งเรียกพยาบาลที่เคาน์เตอร์พยาบาลดังอยู่เรื่อยๆ

การมาถึงของเฉินชางไม่ได้ขัดจังหวะการทำงานของแผนกนี้ ทันทีที่เขาหันตัวไปก็เห็นฉินเสียงวิ่งเข้ามา

ฉินเสียงรอเฉินชางจนเริ่มร้อนใจอยู่นานแล้ว เขาเดินวนเวียนไปมาอยู่หน้าลิฟต์

หลังจากที่เห็นเฉินชาง เขาก็รู้สึกดีใจขึ้นมาทันใด รีบเดินเข้ามาต้อนรับ “เสี่ยวเฉิน คุณมาถึงแล้ว! ลำบากคุณแล้วจริงๆ!”

กล่าวตามตรง ฉินเสียงรู้สึกซาบซึ้งใจมากอยู่แล้วจริงๆ หลังจากที่เขาเห็นเฉินชางมาถึงแล้ว ก็เป็นธรรมดาที่เขาจะรู้สึกดีใจเป็นที่สุด “ไปกันครับ ไปดูผู้ป่วยกัน”

ฉินเสียงไม่ได้มีพิธีรีตองอะไรกับเฉินชาง เขาเชิญเฉินชางมาดูผู้ป่วย ไม่ได้เชิญมาจิบชา ทั้งสองเดินตามกันไปถึงเตียง 7-20 ทันทีที่เฉินชางก้าวพ้นประตูเข้าไป เขาก็เห็นเด็กสาวคนหนึ่งอยู่บนเตียงผู้ป่วย เมื่อมองใบหน้าของเธอจากด้านข้าง ก็รู้ได้ทันทีว่าเธอเป็นผู้หญิงที่มีใบหน้าสวยมาก แสงที่ลอดผ่านหน้าต่างตกกระทบลงบนใบหน้าของเธอ ขับเน้นให้อวัยวะทั้งห้าบนใบหน้าที่ละเมียดละไมของเธอดูวิจิตรยิ่ง

ทว่าในตอนที่เด็กสาวหันหน้ามา แผลไฟ้ไหม้ที่โหดร้ายทารุณก็ปรากฏสู่สายตาของเฉินชาง ทำให้เขาอดกลืนน้ำลายไม่ได้!

โหนกแก้มข้างขวาแผ่ขยายไปจนถึงลำคอ แผลไฟไหม้ที่ผิวหน้าและลำคอเป็นวงกว้างราวกับเป็นหน้ากากชวนสยองที่ไม่เข้ากับใบหน้างดงามละเมียดละไม

เฉินชางอดเงยหน้าขึ้นมาสบตาเด็กสาวไม่ได้ แสงเที่ทอประกายในดวงตาคู่นั้นพลันดับวูบทันใด เธอหันกลับไปทันที ก้มศีรษะลง สั่นหัวเล็กน้อยทำให้เส้นหล่นลงมาบดบังใบหน้าไว้ครึ่งซีก ก้มหน้าคอตกจนเหมือนกันนกกระจอกเทศ ราวกับรู้ว่าตนเองช่างต่ำต้อยไม่ต่างจากฝุ่นละลอง

ช่วงเวลาเพียงชั่วพริบตาเดียว เฉินชางรู้สึกราวกับมีบางสิ่งบางอย่างคว้าหัวใจของเขาไว้แล้วบีบรัดแน่น บีบแน่นเสียจนเขารู้สึกเจ็บปวดแสนสาหัส