บทที่ 379 ก้างปลาหายไปแล้ว!

ผู้ป่วยถูกย้ายไปยังห้อง ICU เพื่อจับตาดูอาการอย่างใกล้ชิดภายในวันนั้น หมอต้องคอยสังเกตสัญญาณชีพของเขาอย่างใกล้ชิด!

เมื่อผู้ป่วยและภรรยารู้ว่าอาการของเขาอันตรายขนาดนี้ก็หวาดผวาอย่างหนัก! สองวันที่ผ่านมา ทั้งสองควรกินอะไรก็กิน ควรดื่มอะไรก็ดื่ม ควรทำอะไรก็ทำ เรื่องเล็กๆ น้อยๆ ในชีวิตประจำวันก็ไม่ได้ขาดไปแม้แต่เรื่องเดียว ทว่าตอนนี้เมื่อผู้ป่วยถูกส่งตัวมาที่ห้อง ICU ผู้เป็นภรรยาตามเข้าไปไม่ได้ จึงทำได้เพียงอธิษฐานและสำนึกผิด!

หากพาสามีมาหาหมอเร็วกว่านี้ บางทีอาจไม่อันตรายขนาดนี้

เป็นเช่นนั้นจริงๆ! ถ้ามาหาหมอเร็วกว่านี้ ก้างปลาคงไม่แทงลงไปลึกขนาดนั้นแน่นอน นี่เป็นเรื่องจริงอย่างไม่ต้องสงสัยเลย

หลายครั้งที่อาการป่วยรุนแรงขึ้นในช่วงเวลาที่คนเราไม่ได้ใส่ใจ!

……

อาการของผู้ป่วยชายได้รับความสนใจจากทางโรงพยาบาลทันที โรงพยาบาลรีบเปิดประชุมฉุกเฉินตามสภาพอาการของผู้ป่วยอย่างเร่งรีบ การประชุมรวบรวมแพทย์จากแผนกฉุกเฉิน แผนกศัลยกรรมหัวใจ แผนกศัลยกรรมทั่วไป แผนกหู คอ จมูก แผนกส่องกล้อง แผนก ITD[1] และแผนกวิสัญญีมาร่วมหารือ!

นี่เป็นครั้งแรกที่เฉินชางเป็นประธานในการวินิจฉัยและรักษาร่วม! ทั้งยังเป็นการรักษาร่วมขนาดใหญ่ขององค์กรอีกด้วย

ในห้องประชุมอันกว้างใหญ่เงียบงันหาใดเปรียบ ทุกคนเอาแต่จ้องมองเฉินชาง บ้างก็จ้องไปยังภาพเอ็กซเรย์ที่ปรากฏอยู่บนจอขนาดใหญ่ เมื่อเห็นภาพที่แฝงไปด้วยความอันตรายนั้นแล้ว ทุกคนก็พากันขมวดคิ้วแน่น สีหน้าตึงเครียด

ทั้งห้องเงียบสงัด! บรรยากาศเคร่งเครียดและหนักอึ้งครอบคลุมไปทั่วทั้งห้อง

นี่ไม่ใช่เวลามาล้อเล่น การรักษาในคราวนี้เกี่ยวพันและพาดพิงไปถึงหลายแผนกสาขามากมาย ด้วยเหตุนี้จึงต้องจัดตั้งทีมรักษาและทำงานร่วมกับแผนกต่างๆ ให้ดีที่สุด ยิ่งไปกว่านั้นเมื่อปรึกษาหารือร่วมกับทุกคนแล้ว จะต้องตัดสินใจวางแผนการรักษา และดำเนินการรักษาผู้ป่วยให้เป็นไปอย่างเป็นระบบขั้นตอนอีกด้วย

เถามี่ หลี่เป่าซาน จางโหย่วฝู เซียวเหอ และหลิวเจี้ยน…ทุกคนต่างจ้องไปที่เฉินชาง!

ผู้ที่นั่งอยู่ในห้องล้วนเป็นบุคคลมีหน้ามีตา เรียกได้ว่าเป็นเสาหลักของโรงพยาบาลอันดับสองเลยก็ว่าได้ มีเพียงเฉินชางที่อายุน้อยที่สุด แต่กลับไม่มีใครกล้าดูถูกเขาแม้แต่คนเดียว ที่เป็นเช่นนี้ เพราะเฉินชางใช้ผลงานของตนพิสูจน์ให้พวกเขาเห็นถึงความสามารถครั้งแล้วครั้งเล่า ทำให้พวกเขาไม่มีอะไรกังขา

หมอระดับหัวหน้าและรองหัวหน้าแพทย์เจ็ดแปดคนจับจ้องเฉินชาง เฉินชางสูดหายใจลึก หากบอกว่าไม่ตื่นเต้นเลยคงเป็นเรื่องโกหก

เมื่อครั้งอดีต เฮนรี่ นอร์แมน เบธูน ต้องอุทิศร่างกายและจิตวิญญาณของตัวเองกว่าจะก่อตั้งกลุ่มแพทย์เพื่อกู้ชีพผู้ป่วยที่ถูกเหล็กแทงทะลุหน้าอกได้โดยไม่ต้องเกรงกลัวผู้ใด ครั้งนี้แม้จะเป็นเพียงก้างติดคอ แต่ความเสียหายและผลร้ายที่อาจจะเกิดขึ้นไม่น้อยไปกว่าการถูกเหล็กแทงทะลุหน้าอกในครั้งนั้นเลย!

ดังนั้นหากจะบอกว่าเฉินชางไม่เครียดคงเป็นไปไม่ได้! แต่เครียดก็เรื่องหนึ่ง อย่างไรงานก็ยังต้องดำเนินไปตามปกติ

การประชุมหารือผ่านไปสิบกว่านาทีแล้ว ทุกคนต่างแสดงความคิดเห็นของตน รวมถึงเสนอแผนผ่าตัดที่จะใช้รับมือกับสภาพอาการของผู้ป่วยด้วย

เฉินชางมองเถามี่ ถามไปตามตรงว่า “หัวหน้าเถา คุณคิดว่าจากอาการของผู้ป่วย ต้องทำยังไงถึงจะดึงก้างปลาออกมาโดยไม่สร้างความเสียหายให้กับเอออร์ต้าส่วนนอกครับ”

เถามี่พยักหน้า จากนั้นจึงก็ตอบอย่างจริงจัง “อันที่จริง จากผลเอกซเรย์ในปัจจุบัน ถึงจะไม่เห็นสภาพด้านนอกของหลอดเลือด แต่ผมขอพูดสักหน่อยนะครับ จากประสบการณ์ของผม ผู้ป่วยก้างติดคอมาสองวันแล้ว นี่เป็นปัญหาที่ค่อนข้างร้ายแรง เพราะเป็นไปได้ว่าแผลบริเวณหลอดเลือดอาจติดเชื้อและเริ่มเน่าแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้สภาพหลอดเลือดจะต้องแย่ลงเรื่อยๆ แน่นอน

พูดได้เลยว่าเรื่องเร่งด่วนในตอนนี้ และก็เป็นเรื่องสำคัญและอันตรายที่สุดด้วยก็คือ การรักษาความปลอดภัยของหลอดเลือดนี่แหละครับ ในสถานการณ์แบบนี้ หากต้องการอุดหลอดเลือดให้ดีก็ใช้หลอดเลือดส่วนเอออร์ตาเป็นแกนสำหรับสอดขดลวด ทำแบบนี้จะเหมาะสมกว่านะครับ”

เซียวเหอได้ยินดังนั้นก็รีบพูดขึ้นว่า “ถ้ารักษาความปลอดภัยของหลอดเลือดเอออร์ตาส่วนนอกได้ก็ง่ายแล้วครับ แบบนี้ก็ใช้วิธีส่องกล้องดึงก้างปลาออกมาได้เลย”

หลิวเจี้ยนแผนกวิสัญญีก็พยักหน้าเห็นด้วย…

……

ผลของการประชุมค่อนข้างชัดเจนแล้ว ไม่นานทุกคนก็คิดแผนผ่าตัดร่วมกันได้! ด้วยเหตุนี้ เวลาห้าโมงเย็นของวันเดียวกัน หลังจากจัดเตรียมทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว หลิวเจี้ยนผู้เป็นวิสัญญีแพทย์ก็ทำหน้าที่คุมสถานการณ์ การผ่าตัดใกล้จะเริ่มขึ้นแล้ว!

หากอิงตามแผนผ่าตัด หัวหน้าเถามี่ซึ่งเป็นหมอจากแผนกศัลยกรรมหัวใจจะเป็นผู้ลงมือด้วยตัวเอง และเป็นผู้ลงมือคนแรก เพราะหัวใจหลักของการผ่าตัดครั้งนี้อยู่ที่ความปลอดภัยของเอออร์ตาส่วนนอก เถามี่จำเป็นต้องรับมืออย่างเข้มงวดและจริงจัง!

การผ่าตัดเริ่มขึ้นแล้ว นี่เป็นการใส่ขดลวดไปตามหลอดเลือดแดงเออร์ตาเพียงอย่างเดียวจึงไม่นับว่ายาก รวมกับที่มีเถามี่เป็นศัลยแพทย์หลักโดยมีรองหัวหน้าแผนกเป็นผู้ช่วย ไม่นานการสอดขดลวดก็ประสบความสำเร็จ!

เท่ากับว่าความอันตรายของการผ่าตัดในครั้งนี้ลดลงแล้ว การผ่าตัดดำเนินไปตามแผน ตอนนี้เซียวเหอหั วหน้าฝ่ายส่องกล้องเปลี่ยนตัวขึ้นมา เริ่มส่องกล้องเพื่อตรวจระบบทางเดินอาหาร ตรวจลึกลงไปในหลอดอาหาร เตรียมจะดึงก้างปลาออกมา!

แต่สิ่งที่ทำให้ทุกคนคิดไม่ถึงก็เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน!