บทที่ 520 คนขับรถเก่าแก่แผนกฉุกเฉิน

บทที่ 520 คนขับรถเก่าแก่แผนกฉุกเฉิน

ตอนที่ฉินเสี้ยวยวนกับหลี่เป่าซานกำหนดรายชื่อสมาชิกแล้ว พวกเขาก็ประกาศทันที

นับว่าก่อตั้งทีมนี้ยังเป็นทางการแล้ว

มีเฉินชางเป็นผู้รับผิดชอบ ผู้ช่วยมีทั้งหมดสี่คนได้แก่ หวังข่ายอัน จางเหวินฟู่ หวังเชียน โจวเสี่ยวตง

หลังจากประกาศรายชื่อ ในโรงพยาบาลก็มีกระแสฮือฮาเกิดขึ้นไม่บ่อย

เป็นทีมแพทย์ที่อายุน้อยจริงๆ ตั้งแต่ผู้รับผิดชอบทีมไปยันสมาชิกทีม ทุกคนอายุน้อยหมด

เฉินชางก็ยิ่งอายุไม่เกินสามสิบปี!

ขณะที่คนกำลังทอดถอนใจ ก็ต้องมีคนสงสัยและกังวลอยู่บ้างเช่นกัน

เนื่องจากแผนกฉุกเฉินของโรงพยาบาลอันดับสองไม่ได้เข้มแข็ง ไม่อย่างนั้นคงไม่นานๆ ทีค่อยส่งผู้ป่วยฉุกเฉินมาหรอก

นอกเสียจากจะยืนยันได้ว่าหัวหน้าแผนกแต่ละคนเข้าร่วมการผ่าตัดได้ ถึงจะมีการส่งผู้ป่วยฉุกเฉินมา

ซึ่งก็คือห้องผ่าตัดหมายเลขสามก่อนหน้านี้นั่นเอง

แต่ตอนนี้โรงพยาบาลอันดับสองสร้างทีมกู้ชีพฉุกเฉินนี้ขึ้นมาแล้ว สถานการณ์แตกต่างออกไปแล้ว!

หมายความว่าต้องรับงานที่แบ่งมาจากศูนย์การแพทย์ฉุกเฉิน รับตารางงานและและงานกู้ชีพฉุกเฉินได้ทุกเมื่อ

เรื่องนี้ไม่ใช่แค่การทดสอบแผนกฉุกเฉินเท่านั้น แต่เป็นการทดสอบที่เข้มงวดสำหรับทั้งโรงพยาบาลอันดับสอง

มีการทดสอบแบบนี้ แต่ดันส่งทีมที่อายุน้อยขนาดนี้ออกไป!

และผู้รับผิดชอบก็คือเฉินชางที่ตอนนี้กำลังเป็นจุดสนใจ!

เรื่องนี้ทำให้ทุกคนค่อนข้างเป็นห่วงว่า เขา…จะทำไหวเหรอ

ไม่ใช่ว่าดูถูก แต่เป็นห่วงด้วยความจริงใจ!

ถึงอย่างไร งานกู้ชีพแบบนี้ก็ไม่เหมือนงานของแผนกฉุกเฉินในเวลาปกติ การกู้ชีพแบบนี้ล้วนเป็นผู้ป่วยวิกฤตที่มีอันตรายถึงชีวิตทั้งนั้น

หลี่เป่าซานมองเฉินชาง “คุณมีความมั่นใจหรือเปล่า”

เฉินชางสูดหายใจลึกเฮือกหนึ่ง ใครจะพูดได้ว่าตัวเองมั่นใจ ยามเผชิญหน้ากับชีวิต ไม่มีใครกล้าพูดเสียงดังทั้งนั้น!

แต่เฉินชางตอบอย่างเด็ดเดี่ยวว่า “ผมมีความตั้งใจแน่วแน่ครับ!”

หลังจากหลี่เป่าซานได้ฟัง ก็ตบบ่าเฉินชางพร้อมกล่าวด้วยรอยยิ้ม “สู้ๆ คุณยังมีพวกเรา!”

หลังจากพูดจบ หลี่เป่าซานก็ลุกขึ้นเดินออกไป แต่ยังหันตัวกลับมาพูดเสริมอีกว่า “ไม่ต้องกลัว มีเรื่องอะไรผมจะแบกรับให้คุณเอง ถ้าเกิดปัญหาขึ้น ผมจะรับผิดชอบแทนคุณ!”

เฉินชางได้ฟังแล้วอดตัวสั่นไม่ได้ ในใจเกิดความซาบซึ้งมากขึ้นหลายส่วนไอรีนโนเวล

ตอนมองเงาหลังที่บอบบางของหัวหน้าหลี่ เฉินชางกำหมัดแน่น

….

….

ทหารใหม่ออกรบ มักจะมีน้ำเย็นสาดหน้าเรียกสติ ทำให้พวกเขารับรู้อย่างชัดเจน ว่าตัวเองก็เป็นแค่ทหารใหม่เท่านั้น

นี่ก็คือ ‘การรังแกคนใหม่’ ที่มีอยู่ทุกวงการอาชีพ!

แผนกฉุกเฉินก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น หลังจากตั้งทีมกู้ชีพฉุกเฉินแล้ว ตอนเที่ยงของวันนั้นศูนย์การแพทย์ฉุกเฉินก็โทรศัพท์เข้ามา

เขตก่อสร้างของเฉาหยางใต้เกิดอุบัติเหตุขึ้น คนขับรถเหล่าหยางเตรียมตัวออกเดินทางทันที ส่วนเฉินชางก็เป็นแนวหน้า นำหวังเชียนก้าวขึ้นรถพยาบาล

ส่วนคนอื่นๆ ก็วางตะเกียบและชามข้าวในมือทันที เริ่มเตรียมตัวทำงานแล้ว

ตอนนี้เป็นเวลาพักเที่ยงพอดี หลี่เป่าซานกำลังกินมื้อเที่ยง หลังจากได้ข่าวก็ตามมาทันที

ถึงอย่างไรก็เป็นครั้งแรก เขาย่อมมีความกังวลนิดหน่อยอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ส่วนเถามี่กับซย่าเกาเฟิงก็กำลังปรึกษากันเรื่องการแข่งขันทักษะผ่าตัดของปีนี้ คุยไปคุยมาก็คุยไปถึงเรื่องของเฉินชางพอดี แล้วจู่ๆ ก็ได้รับโทรศัพท์จากหลี่เป่าซาน

“เหล่าเถา มาที่โรงพยาบาล พวกเขารับเคสผ่าตัดหนึ่งเคส!”

เถามี่ได้ยินแล้ววางตะเกียบทันที แล้วบอกซย่าเกาเฟิงว่า “หัวหน้าแผนกซย่า ผมจะกลับโรงพยาบาลก่อนครับ มีผ่าตัด”

ซย่าเกาเฟิงพยักหน้า แล้วถามว่า “มีผ่าตัดอะไรครับ”

เถามี่ใส่ชุดกาวน์ไปพลางลุกขึ้นยืน “โรงพยาบาลเพิ่งจะตั้งทีมกู้ชีพขึ้นมา เป็นทีมเล็กๆ ที่มีสมาชิกอายุน้อยเกินไป เสี่ยวเฉินเป็นผู้รับผิดชอบ ผมไม่ค่อยวางใจ ก็เลยจะไปดูสักหน่อยครับ!”

ซย่าเกาเฟิงได้ยินแล้วอยากรู้อยากเห็นนิดหน่อย จึงบอกว่า “ให้ผมไปด้วยเถอะครับ”