บทที่ 519 คุณวางมือเถอะ!

ตอนเช้าก่อนส่งต่อเวร เฉินชางเคยชินกับการมาที่แผนกฉุกเฉินตั้งแต่เช้าครู่

เมื่อคืนวานคลื่นสงัดลมสงบ ประเทศสงบ ประชาร่มเย็น หวังเชียนที่เป็นแพทย์เวรกลางคืนกำลังถืออาหารเช้าของแมคโดนัลด์พร้อมไถแอปพลิเคชั่นโต่วอินอยู่ตรงนั้นอย่างผ่อนคลาย

มุมปากเผยรอยยิ้มที่โค้งเหมือนกระดูกสันหลังส่วนเอว ยิ้มมีเลศนัยมาก!

เฉินชางอดถามยิ้มๆ ไม่ได้ว่า “พี่รองเชียน นี่พี่ใช้เวรกลางคืนเพื่อมาพักร้อนสินะครับ”

หวังเชียนยิ้มอย่างภูมิใจ “นั่นก็แน่นอนอยู่แล้ว ผมเป็นคนนิสัยดี หน้าขาว[1]ด้วย!”

เฉินชางพูดไม่ออก เหมือน…จะเป็นอย่างนี้จริงๆ บางครั้งอยู่แผนกฉุกเฉินจะไม่เชื่อเรื่องโชคลางแบบนี้ก็ไม่ได้ บางคนก็เรียกว่านักรบหน้าดำ ยกตัวอย่างเช่นเขาเอง

ทันใดนั้น เขาก็เข้าใจแล้วว่าทำไมหัวหน้าหลี่ถึงหน้าดำ[2]!

เฉินชางนั่งลงเพราะไม่มีงานอะไร เขาเปิดตารางคุณลักษณะของตัวเอง ถึงอย่างไรก็ไม่ได้ดูมานานแล้ว รู้สึกแค่ว่าตั้งแต่เลเวลถึงสามสิบเป็นต้นมา ความเร็วในการอัปเลเวลก็ช้าลง

เมื่อวานฆ่ามอนสเตอร์ชั้นลอร์ดระดับ 75 แต่ระดับตัวเองเพิ่มขึ้นแค่ระดับเดียวเอง เรื่องนี้ทำให้เฉินชางไม่ค่อยเข้าใจ

เมื่อก่อนแค่ฆ่ามอนสเตอร์ไส้ติ่งก็อัปเลเวลได้แล้ว!

[เฉินชาง: ระดับ: 35 (230/70000)]

[อาชีพ: แพทย์แผนกศัลยกรรมหัวใจ]

[คะแนนอาชีพ: 24 คะแนน]

[แพทย์แผนกศัลยกรรมทรวงอก: คะแนนอาชีพ: 40 คะแนน]

[คะแนนทักษะ: 16 แต้ม]

[ค่าความรู้สึกดีของเมิ่งซี: ตอนนี้มี 40 แต้ม (ค่าความรู้สึกดี 60 แต้ม)]

ตอนที่เฉินชางเห็นว่าต้องใช้ค่าประสบการณ์ 70000 เพื่อเพิ่มหนึ่งระดับ เขาก็อดงงไม่ได้ นี่มันเยอะไปหรือเปล่า

ผ่าตัดไส้ติ่งหนึ่งเคสได้ค่าประสบการณ์เพิ่มแค่สองร้อยเอง โบนัสสองเท่าก็ได้แค่สี่ร้อยอยู่ดี ต้องผ่าตัดไส้ติ่งสองร้อยเคสถึงจะได้อัปหนึ่งเลเวลงั้นเหรอ

เฮ้อ พอมาดูตอนนี้ เหมือนระบบกำลังบอกฉันว่า เลิกเฝ้าเป็นสุนัขอยู่ที่หมู่บ้านมือใหม่ได้แล้ว รีบออกไปเติบโตข้างนอกเถอะ!

ทีแรกนึกว่าพอถึงระดับสี่สิบแล้วจะง่าย พอมาดูตอนนี้ ก็พบว่าเหมือนจะไม่ได้ง่ายขนาดนั้น!

ที่ไหนจะมีมอนสเตอร์ระดับสูงที่ทำให้ตนเติบโตเยอะขนาดนั้น…

แต่ตอนที่เฉินชางเห็นคะแนนอาชีพ เขาก็ดีใจทันที คะแนนทักษะอาชีพของแผนกศัลยกรมทรวงอกถึงสี่สิบแล้ว

ไม่รู้ตัวเลยจริงๆ!

เฉินชางเปิดคอลลัมน์ทักษะ พอเห็นทักษะยาวยืด จู่ๆ เขาก็หน้าแดงนิดหน่อย

ต้องพูดจากใจเลยว่า หมอจิ่งช่างเป็นคนดี!

ถึงอย่างไรในนั้นก็มีของขวัญมากมายที่ได้มาจากหมอจิ่ง พอนึกถึงตรงนี้ เฉินชางก็รู้สึกว่าวันหลังเลี้ยงข้าวหมอจิ่งสักมื้อดีไหม

ไม่อย่างนั้นจะรู้สึกไม่สบายใจ!

ทันใดนั้น เฉินชางก็เข้าใจความหมายที่แท้จริงของสำนวนหนึ่งแล้ว

ดื่มน้ำบ่อ อย่าลืม ‘คนขุดบ่อ’![3]

แต่เมื่อเห็นว่ายังมีภารกิจกองใหญ่ที่ยังทำไม่สำเร็จ จู่ๆ เฉินชางก็รู้สึกว่า ถ้าอยากดื่มน้ำ ก็ยังต้องขุดบ่อเอง!

แต่ถ้าอยากเพิ่มระดับ เฉินชางก็ต้องหาวิธีการ พยายามหาเคสผ่าตัดที่ใกล้เคียงกับระดับทักษะของตัวเอง ไม่อย่างนั้นค่าประสบการณ์ก็จะเพิ่มขึ้นช้าเกินไป!

ถ้ายังไม่ถึงระดับสี่สิบ ไม่มีทางเรียนผ่าตัดระดับสี่ได้เลย สิ่งนี้จำกัดความก้าวหน้าของเฉินชางอย่างร้ายแรง คงจะให้เป็นผู้ใช้แรงงานไปทั้งชีวิตไม่ได้หรอกมั้ง

ไม่ง่ายเลยกว่าจะมีการผ่าตัดระดับสี่ แต่ก็ยังเป็นเวอร์ชันไม่สมบูรณ์ ทำให้เฉินชางไม่พอใจเป็นอย่างมาก!ไอรีนโนเวล

…

ตอนที่ส่งต่อเวร หลี่เป่าซานเดินเข้ามาในห้องทำงาน พอเห็นทุกคนก็บอกว่า “วันนี้ผมมีเรื่องมาประกาศครับ”

หัวหน้าพยาบาลเถียนเซียงหลานกลอกตามองบน ตั้งแต่เดือนสิงหาคมเป็นต้นมาก็มีเรื่องประกาศทุกวัน ทำเอาหัวหน้าพยาบาลต้องคำนวณต้นทุนทุกวัน เหนื่อยใจมาก

ต้องทราบไว้ว่า เมื่อหัวหน้าแผนกประกาศเรื่องใดสักเรื่อง หัวหน้าพยาบาลที่เป็นเหมือนพ่อบ้านใหญ่ก็ต้องพิจารณาเรื่องละเอียดยิบย่อยอีกเป็นกอง

หลี่เป่าซานพูดต่อ “เมื่อวาน หัวหน้าเหอจากศูนย์การแพทย์ฉุกเฉินมาที่นี่ ตอนนี้การจัดตารางงานของศูนย์การแพทย์ฉุกเฉินค่อนข้างยุ่งยาก แต่ละโรงพยาบาลกดดันมาก เมื่อเทียบกับผู้ป่วยที่ต้องกู้ชีพ ทรัพยากรทางการแพทย์ของพวกเรายังไม่พอเลย เมื่อวานผมปรึกษากับผู้อำนวยการโรงพยาบาลแล้ว ผู้อำนวยการตัดสินใจว่า จะสร้างทีมปฏิบัติการพิเศษเล็กๆ ขึ้นมาสักทีม อุทิศกำลังส่วนหนึ่งของตัวเอง…

脸白

脸黑

井人

ความคิดเห็น