บทที่ 554 นายท่านใหญ่เฉิน ปล่อยแม่ฉันไปเถอะค่ะ...

บทที่ 554 นายท่านใหญ่เฉิน ปล่อยแม่ฉันไปเถอะค่ะ…

หลังจากเฉินชางได้ยินคำพูดของผู้หญิงคนนี้ เขาก็สะอึกทันที ตอนนี้กำลังมอง…กล่องสีดำ แล้วอดกลืนน้ำลายไม่ได้…

หน้าดำ[1]ก็มีความผิดด้วยเหรอ

ถ้ามีความผิด ก็คงไม่ดำถึงขั้นนี้หรอกมั้ง

เรียกน้ำย่อยฉันแต่เช้าเลย…ทำแบบนี้เหมาะสมแล้วเหรอ…

เฉินชางหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก

ตอนที่เขากำลังเหม่อ หญิงสาวก็ถอนหายใจแล้วบอกว่า “คุณหมอรีบดูสิคะ!”

เฉินชางมองหญิงสาว “ครับ มีอาการแบบนี้มานานเท่าไรแล้ว”

หญิงสาวเห็นเฉินชางจ้องตนก็ส่ายหน้าตอบว่า “คุณหมอคะ ไม่ใช่มองฉันค่ะ มองอุจจาระของฉันสิ…”

เฉินชางถอนหายใจ ช่างเถอะ ใครใช้ให้ฉันทำอาชีพนี้ล่ะ…

ตอนนี้เฉินชางอิจฉาหวังเชียนสุดๆ

บางทีแผนกฉุกเฉินก็ต้องการฮีโร่แบบเขา จู่ๆ เขาก็รู้สึกอยากบ่นหลี่เป่าซานนิดหน่อย เป็นหัวหน้าแผนกผู้สง่าภูมิฐาน ปกติไม่รู้จักมาส์กหน้าเยอะๆ บ้างเหรอ หน้าจะได้ไม่ดำ

ช่างเถอะ ช่างเถอะ!

เฉินชางก้มหน้ามองอย่างละเอียด อื้ม หยาบ…สีเทา…รูปร่างยาว…(เดารสชาติออกแล้ว!)

เฉินชางอดเงยหน้ามองผู้หญิงที่หน้าตาท่าทางอ่อนปวกเปียกคนนี้ไม่ได้

ผู้หญิงคนนี้เหมือนสังเกตเห็นเช่นกันว่าอุจจาระของตัวเองค่อนข้างแปลก เธอหน้าแดงทันที “นี่คืออุจจาระในช่วงสองสามวันนี้ค่ะ ปกติไม่ได้สังเกต แต่วันนี้ยังไม่ทันกดชักโครก…

…คุณหมอ…อย่ามองฉันสิคะ มองมันสิ…”

เฉินชางพยักหน้า “ครับ ปิดไว้เถอะครับ ผมทราบแล้ว”

เขาเงยหน้าถาม “ก่อนหน้านี้เคยป่วยเป็นอะไรมาก่อนหรือเปล่าครับ เคยกินยาอะไรมาก่อนหรือเปล่า หรือเคยกินอาหารอะไรมา”

หญิงสาวทำท่าครุ่นคิด “อืม…ก่อนหน้านี้เคยเป็นริดสีดวงทวาร ผ่าตัดเมื่อปีที่แล้วค่ะ อย่างอื่นก็ไม่มีอะไรแล้ว…

…อ้อ ใช่แล้ว ช่วงนี้กินข้าวค่อนข้างเยอะ กินอาหารมันๆ เยอะ ส่วนยา…ไม่ได้กินค่ะ”

เฉินชางฟังแล้วบอกว่า “เอาอย่างนี้แล้วกันครับ ผมจะให้คุณไปตรวจเลือดกับตรวจปัสสาวะ แล้วก็ดูว่าการทำงานของตับมีปัญหาหรือเปล่า”

หญิงสาวพยักหน้า เธอไม่ได้ปฏิเสธ แต่ถามด้วยความอยากรู้อยากเห็นว่า “คุณหมอคะ ฉันไม่เข้าใจ ขอถามหน่อยค่ะ ฉันอุจจาระสีเทา แต่ทำไมต้องตรวจเลือดกับตรวจฉี่คะ ไม่ใช่ว่าควรตรวจระบบทางเดินอาหารเหรอคะ”

เฉินชางชะงัก…

คุณคิดว่าอุจจาระจะช่วยล้างระบบทางเดินอาหารของคุณให้สะอาดจนเป็นสีขาวงั้นเหรอ

แต่หน้าที่หมอไม่ใช่แค่คอยรักษาคนอย่างเดียวเท่านั้น ควรให้ความรู้ทางการแพทย์บางอย่างด้วย แต่หมอในประเทศมีจำนวนน้อย ทรัพยากรทางการรักษาก็ขาดแคลน หลายครั้งแพทย์จึงไม่มีความอดทนเวลาให้ความรู้กับผู้ป่วย

แน่นอน…ที่จริงก็เป็นไปได้ว่าหมอบางคนก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน…

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าทำไมยามเช้าอันงดงามแบบนี้ หมอแผนกฉุกเฉินที่เพิ่งกินข้าวอิ่มต้องมาอธิบายความรู้เรื่องอุจจาระให้ผู้ป่วยฟังอย่างจริงจัง!

เฉินชางอธิบายว่า “สาเหตุที่อุจจาระปกติเป็นสีน้ำตาลเหลือง ก็เพราะหลังจากน้ำดีที่หลั่งออกมาจากเซลล์ตับเข้าไปหมุนเวียนที่ตับและลำไส้แล้วพอผ่านการย่อยอย่างต่อเนื่อง วิตามินบีสองสีเหลืองออกเขียวในน้ำดีจะเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลอมเหลือง และถูกระบายออกมานอกร่างกายทางอุจจาระ

ยกตัวอย่างเช่นท่อน้ำดีอุดตัน ช่องทางที่น้ำดีเข้าลำไส้อุดตันจนในระบบทางเดินอาหารไม่มีน้ำดี ก็จะทำให้อุจจาระสีเทาเหมือนดินปั้น

พูดให้เข้าใจง่ายก็คือ เม็ดสีเข้าระบบทางเดินอาหารไม่ได้ ทำให้สีของมันหายไป!”

เฉินชางอธิบายได้ชัดเจนเข้าใจง่ายมาก ทำให้หญิงสาวหอบกล่องของเธอเดินออกไปอย่างรวดเร็ว…

เฉินชางทยอยตรวจผู้ป่วยอย่างต่อเนื่อง จากนั้นก็กลับมาที่ห้องทำงาน

ตอนนี้หวังเชียนกำลังกินมื้อเช้า

“ทำไมวันนี้กินเช้าขนาดนี้” เฉินชางสงสัย

หวังเชียนถอนหายใจ “จะอะไรเสียอีก ช่วงนี้เมียท้อง มีภาวะซึมเศร้าในคนท้อง[2] หกโมงผมก็ตื่นแล้ว อยู่ที่บ้านนานอีกนาทีต้องโดนด่าแน่!”

เฉินชางมองหวังเชียนกินอาหารเช้า เป็นเต้าฮวยกับปาท่องโก๋ ซึ่งเป็นภาพพบเห็นได้ไม่บ่อย

เขาจึงถามอย่างแปลกใจทันที “เอ? นี่ไม่เข้ากับสไตล์ของคุณเลยนะ คุณต้องกินอาหารเช้าหรูๆ ของเคเอฟซีไม่ใช่เหรอ”

หวังเชียนส่ายหน้า “เมียมีภาวะซึมเศร้าตอนตั้งครรภ์ มีแค่สิ่งเดียวที่รักษาได้ ก็เลยไม่มีเงินแล้ว”