ตอนที่ 554
บทที่ 555 การกลั่นแกล้งขำๆ (1)
October 22, 2026
บทที่ 555 การกลั่นแกล้งขำๆ (1)
เมื่อหวังเชียนได้ยินว่าเล่อเล่อเชื่อมั่นในตัวเขาขนาดนี้ ก็เผยสีหน้าปลาบปลื้มทันที พูดอย่างดีใจว่า “เล่อเล่อ ผมทำให้คุณวางใจได้ขนาดนี้เลยเหรอครับ สงสัยทักษะของผมจะน่าเชื่อถือมาก!”
เล่อเล่อพยักหน้า แล้วก็ส่ายหน้าอีก
หวังเชียนเห็นแล้วงง แบบนี้หมายความว่าอะไร
เล่อเล่ออดถอนหายใจยาวเฮือกหนึ่งไม่ได้ “ฉันได้ยินพยาบาลห้องผ่าตัดพูดกันค่ะ บอกว่าการผ่าตัดไส้ติ่งของหมอเฉินมีโอกาสพบอาการไส้ติ่งประหลาดสูงถึงสามสิบเปอร์เซ็นต์! ส่วนของคุณหมอหวังเชียนมีโอกาสพบต่ำมาก!”
ทุกคนอึ้ง จากนั้นก็เริ่มหัวเราะลั่น
เฉินชางหน้าดำคร่ำเครียดทันที…
แม่งเอ๊ย…คิดว่าฉันอยากเจออาการประหลาดหรือไง
ฉันผิดเหรอที่ดวงซวย
ตอนนี้จู่ๆ หวังเชียนก็อารมณ์ดีขึ้นแล้ว
“เสี่ยวเฉินเอ๊ย ความโชคร้ายของคุณเป็นรองแค่หัวหน้าแผนกแล้ว” เฉินปิ่งเซิงพูดกลั้วหัวเราะ
ตอนนี้เอง หลี่เป่าซานเดินหน้าดำคร่ำเครียดเข้ามา ทุกคนเห็นแล้วงงไปชั่วขณะ แล้วจู่ๆ ก็หัวเราะลั่นพร้อมกัน
มีเพียงเฉินปิ่งเซิงที่ถอนหายใจ
ทำไมฉันหน้าดำ[1]ขนาดนี้เนี่ย!
หลี่เป่าซานมองเฉินปิ่งเซิงแวบหนึ่ง “ปิ่งเซิง ตอนเช้าคุณไปหาผู้อำนวยการเสิ่นสักหน่อย ไปเซ็นชื่อรับอุปกรณ์ปีนี้ของพวกเรา”
พอพูดจบ หลี่เป่าซานก็เดินออกไป
เฉินปิ่งเซิงถอนหายใจอย่างจนใจ นี่ฉันไปทำให้ใครไม่พอใจไว้หรือเปล่า…
ไปหาผู้อำนวยการเสิ่นเพื่อเซ็นชื่อ เหนื่อยกว่าการผ่าตัดเอากระเพาะอาหารออกบางส่วนอีก!
……
……
ตอนสิบเอ็ดโมงเช้า จู่ๆ ก็มีโทรศัพท์โทรเข้ามา
พยาบาลเสี่ยวหลินวิ่งเข้ามาในห้องทำงานอย่างรีบร้อน พูดเสียงดังว่า “คุณครูอายุห้าสิบเจ็ดคนหนึ่งของโรงเรียนประถมเซี่ยงหนานจู่ๆ ก็รู้สึกเจ็บตรงส่วนหน้าหัวใจ สงสัยว่าจะเป็นกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลันค่ะ!”
พอพยาบาลพูดประโยคนี้ ทุกคนก็สีหน้าเปลี่ยนทันที เฉินชางรีบวิ่งออกไปข้างนอกแล้วไอรีนโนเวล
เขาบอกว่าคนขับรถเหล่าหยางว่า “เหล่าหยาง โรงเรียนประถมเซี่ยงหนาน ผู้ป่วยกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลัน”
เวลาที่งานไม่ยุ่ง เหล่าหยางชอบดูดบุหรี่อยู่ที่ห้องเวร พอได้ยินเฉินชางพูด เขาก็รีบลุกขึ้นไปเตรียมรถ
ส่วนเฉินชางก็พาเสี่ยวหลินไปเตรียมของเพื่อออกเดินทาง แต่พอมาถึงข้างรถ จู่ๆ เขาก็หยุดเดินแล้วบอกเสี่ยวหลินว่า “ผมจะไปเรียกหวังเชียนมาด้วยกัน”
“ทำไมคะ…” เสี่ยวหลินงง
เฉินชางถอนหายใจ “คิดซะว่าเขาเป็นสัตว์นำโชคก็แล้วกัน พาไป…เผื่อจะมีประโยชน์!”
เสี่ยวหลินรู้สึกว่ามีเหตุผลนิดหน่อย จึงรีบเลี้ยวกลับไป พอมาถึงประตูห้องทำงานก็รีบบอกว่า “พี่รองเชียน หมอเฉินให้คุณไปด้วยกันค่ะ”
หวังเชียนรีบพยักหน้าแล้วเดินตามไป ตอนนี้รถมาจอดตรงประตูแผนกฉุกเฉินพอดี ทั้งสามคนก้าวขึ้นรถ เหล่าหยางสตาร์ทรถแล้วขับออกไปอย่างรวดเร็ว
…
…
ในห้องพักครูตอนนี้ บรรดาคุณครูกำลังดูเหล่าหม่ากุมหัวใจอยู่ตรงนั้นอย่างทำอะไรไม่ถูก
“คุณครูหม่า…คุณมียาติดตัวหรือเปล่าคะ”
หม่าฮุ่ยหมินเอามือกุมหน้าอก ใบหน้าซีดขาว บนศีรษะมีเหงื่อเม็ดใหญ่ไหลไม่หยุด ความหวาดกลัวความตายกำลังวนเวียนในหัวใจของเขา!
ทั้งตัวไร้เรี่ยวแรง มือสั่นเทิ้ม!
เพื่อนร่วมงานที่อยู่ข้างๆ ทำอะไรไม่ถูก ได้แต่ปลอบใจว่า “คุณครูหม่า คุณทนหน่อยนะครับ รถพยาบาลกำลังมาแล้ว!”
ตอนนี้ หัวหน้าชั้นปีรีบเชิญผู้อำนวยการโรงเรียนมาแล้ว!
หลังจากผู้อำนวยการโรงเรียนเข้ามาก็เห็นคุณครูหม่านอนขดอยู่บนพื้น สองมือกุมหน้าอก ใบหน้าซีดขาว!
เขาถามอย่างตกใจทันที “นี่มันอะไรกันครับ เกิดเรื่องอะไรขึ้น”
อาจารย์ที่อายุยังน้อยคนหนึ่งพลันตอบว่า “เมื่อกี้จู่ๆ โทรศัพท์มือถือของคุณครูหม่าก็มีเสียงน่ากลัวดังขึ้นพักหนึ่ง แล้วคุณครูหม่าก็เซถอยหลังแล้วล้มลงค่ะ”