บทที่ 556 การกลั่นแกล้งขำๆ (2)

บทที่ 556 การกลั่นแกล้งขำๆ (2)

ถึงเฉินชางจะปลอบใจแบบนี้ แต่ความเจ็บปวดจากภาวะกล้ามเนื้อหัวใจตาย[1]ก็ยังรุนแรงมาก!

เป็นอาการเจ็บปวดแบบบีบคั้น เจ็บจนทำให้หายใจลำบาก ให้ความรู้สึกเหมือนจะตาย

แม้อาการของผู้ป่วยจะเหมือนกล้ามเนื้อหัวใจตายมาก แต่เฉินชางก็ยังไม่ได้ให้ยาทันที มีแต่ต้องวินิจฉัยเสร็จสมบูรณ์แล้วเท่านั้นถึงจะดำเนินการรักษาได้

เครื่องตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจรายงานผลตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจออกมาช้าๆ!

เฉินชางรีบรับผลตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจมาดูอย่างละเอียด!

เป็นคลื่นไฟฟ้าหัวใจของภาวะกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลัน ทั้งยังเป็นกล้ามเนื้อหัวใจตายเพราะขาดเลือดด้วย

ประกอบกับ…การอุดตันของลิ่มเลือดที่ช่อง ST ยกสูงขึ้นถึง V2 ส่วนความถี่อื่นๆ กำลังลดลงทีละน้อย…

หลังจากเฉินชางแยกแยะอย่างละเอียดก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย มีความเป็นไปได้สูงว่าจะเป็นการอุดตันตรงหลอดเลือดแดงส่วนลงด้านหน้าซ้าย (LAD)[2]

ตอนนี้บนหน้าของหม่าฮุ่ยหมินผุดเหงื่อเม็ดใหญ่ ปากก็อดพูดไม่ได้ว่า “เจ็บมากครับ!”

เฉินชางสูดหายใจลึก “เสี่ยวหลิน ตรวจวัดคลื่นไฟฟ้าหัวใจ วัดสัญญาณชีพ”

ขณะที่พูด เฉินชางก็นำไนโตรกลีเซอริน[3] 0.3mg ออกมา บอกผู้ป่วยว่า “อมไว้ใต้ลิ้นนะครับ”

คุณครูหม่าพยักหน้า แล้วค่อยๆ อมไนโตรกลีเซอริน

สิ่งที่เขากังวลที่สุดตอนนี้ก็คือภาวะหัวใจเต้นผิดจังหวะที่เกิดจากกล้ามเนื้อหัวใจตาย!

เพราะภาวะนี้ทำให้เกิดอันตรายถึงชีวิตได้!

“เจ็บมาก…”

ตอนนี้ผู้ป่วยเริ่มกระสับกระส่ายเพราะอาการเจ็บปวดรุนแรง เริ่มขยับตัวบนเตียงแล้ว

ผู้อำนวยการโรงเรียนเห็นแล้วค่อนข้างปวดใจ!

เวลาผ่านไปนาทีแล้วนาทีเล่า จนกระทั่งตอนนี้ แม้ผู้ป่วยจะอมไนโตรกลีเซอรินแล้ว แต่เหมือนจะไม่ได้บรรเทาความเจ็บปวดได้อย่างชัดเจนอยู่ดี

เฉินชางสูดหายใจลึกเฮือกหนึ่ง ต้องใช้ยาระงับประสาทไหม

ดูการหายใจของผู้ป่วยก่อนแล้วค่อยว่ากัน…

ตอนนี้ เสี่ยวหลินรีบรับเครื่องตรวจวัดคลื่นไฟฟ้าหัวใจมาแล้ว ค่าตัวเลขต่างๆ ปรากฏอยู่ในสายตาของเฉินชางแล้ว

การหายใจยังปกติ!

ความดันเลือดค่อนข้างต่ำ แค่ 90/60 mmHg เท่านั้น

หลังจากเฉินชางเห็นว่าการหายใจโดยพื้นฐานยังปกติอยู่ก็รีบพยักหน้า “หวังเชียน เตรียมมอร์ฟีน!”

หวังเชียนพยักหน้ารับ

พวกเขารักษาผู้ป่วยกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลันบ่อยมาก ยังนับว่ารับมือได้อย่างราบรื่น

หลังจากฉีดมอร์ฟีนแล้ว ยาก็ออกฤทธิ์เร็วมาก อาการของผู้ป่วยดีขึ้นอย่างชัดเจน

บรรเทาอาการเจ็บหน้าอกได้แล้ว

แต่อาการเจ็บหน้าอกบรรเทา ไม่ได้หมายความว่าผู้ป่วยพ้นขีดอันตราย

ยังไม่พ้นขีดอันตราย!

อัตราการเต้นของหัวใจยังปกติ เฉินชางอดมองหวังเชียนอย่างซาบซึ้งใจไม่ได้ อืม…ไม่มีภาวะหัวใจเต้นผิดจังหวะถือเป็นเรื่องดี

เตรียมยาต้านการแข็งตัวของเลือดแล้วกัน!

“ยาพลาวิกซ์[4] 75 mgสี่เม็ด + แอสไพริน 300 mg เตรียม LMWH[5] 12500 u” เฉินชางบอกเสี่ยวหลิน

งานกู้ชีพดำเนินไปอย่างเป็นขั้นเป็นตอน

บนเครื่องตรวจวัดคลื่นไฟฟ้าหัวใจ สัญญาณชีพของผู้ป่วยยังปกติ

การกู้ชีพผู้ป่วยกล้ามเนื้อหัวใจตาย โดยทั่วไปแล้วคือการวิ่งแข่งกับชีวิต มาถึงโรงพยาบาลเร็วก็หมายความว่ามีความหวังในการยื้อชีวิตเพิ่มขึ้นส่วนหนึ่ง และหมายความว่ามีความเป็นไปได้ที่จะช่วยยื้อเซลล์กล้ามเนื้อหัวใจที่ตายและอะพอพโทซิส[6]ได้มากขึ้น

อะไรคือกล้ามเนื้อหัวใจตาย บางทีคนส่วนใหญ่อาจรู้ว่าอันตราย แต่ไม่รู้ว่าอันตรายเพราะอะไร!

ที่จริงก็คือหลอดเลือดโคโรนารี[7]อุดตันเฉียบพลัน การไหลเวียนเลือดหยุดกลางคัน ทำให้เซลล์กล้ามเนื้อหัวใจบริเวณที่เส้นเลือดเส้นนี้ล่อเลี้ยงตายเพราะขาดเลือดและออกซิเจน

หัวใจคืออะไร

หัวใจก็คือเซลล์กล้ามเนื้อหัวใจ ก็คือกล้ามเนื้อ!

กล้ามเนื้อพวกนี้หิวตายเพราะไม่มีเลือดและออกซิเจนไปเลี้ยง แล้วหัวใจบริเวณนี้จะมีแรงไปทำงานได้อย่างไร

ดังนั้น ในระหว่างที่กู้ชีพผู้ป่วยกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลัน เวลาที่เพิ่มขึ้นหนึ่งวินาที หมายถึงความหวังในการยื้อชีวิตที่เพิ่มขึ้นอีกหนึ่งส่วน

คนขับรถเหล่าหยางสายตาเร่าร้อนเหมือนเปลวไฟ ต่อไปก็เป็นภารกิจของเขาแล้ว

เหล่าหยางเป็นคนขับรถพยาบาลมายี่สิบกว่าปี เขาเข้าใจดี แม้เขาจะเป็นเพียงคนขับรถคนหนึ่ง แต่ภาระหน้าที่ของเขาสำคัญกว่าคนขับรถคนอื่น!

เนื่องจากบนรถของเขาบรรทุกชีวิตที่กำลังไหลหายไปอย่างต่อเนื่อง!

ระหว่างทาง ผู้อำนวยการโรงเรียนถือโทรศัพท์ติดต่อสมาชิกในโรงเรียนไม่หยุด บอกให้ผู้ปกครองนักเรียนมาที่โรงพยาบาล แล้วก็โทรหาภรรยาของคุณครูหม่าด้วย

ตอนนี้เฉินชางมีเวลาแล้วจึงถามว่า “ผู้ป่วยอาการกำเริบได้ยังไงครับ”