บทที่ 615 มือที่สามปรากฏตัวแล้ว

ตอนที่ 615 มือที่สามปรากฏตัวแล้ว

Ink Stone_Fantasy

เฉินชางฉุกคิดบางอย่างได้ขึ้นมา จู่ๆ ก็อยากโอ้อวดกับยัยฉินขี้ประจบสักหน่อย

เขาจึงขับไปจอดด้านล่างตึกเสียเลย หลังจากลงจากรถก็โทรหาฉินเยว่ “ผมอยู่ข้างล่างครับ”

ฉินเยว่พยักหน้าพร้อมหัวเราะอย่างดีใจ “ฉันใส่รองเท้าเสร็จแล้วลงไปทันทีเลยค่ะ!”

หลังจากวางสาย ฉินเยว่พลางใส่รองเท้าพลางพูดกับเหล่าฉิน “พ่อคะ เย็นนี้ไม่กินข้าวด้วยนะคะ พ่อกินกับแม่นะคะ”

เหล่าฉินแค่นเสียงเย็นขึ้นจมูก “พ่อไม่ได้ทำเผื่อลูกสักหน่อย”

ฉินเยว่ชะงัก “แม่…ดูพ่อสิคะ”

ครั้งนี้จี้หรูอวิ๋นเข้าข้างเหล่าฉิน “พอเถอะๆ รีบไปเดทเถอะ ยัยเด็กใจดำ มีวันไหนที่หนูทำอาหารเช้าแห่งความรักแล้วนึกถึงเราสองคนบ้าง”

ฉินเยว่พูดไม่ออกทันที ใบหน้าแดงก่ำ ลงจากห้องไปอย่างขุ่นเคือง

จี้หรูอวิ๋นลุกจากโซฟา ยืดเส้นยืดสาย “เฮ้อ…เหล่าฉิน เราสองคนก็ลงไปกินอะไรดีๆ หน่อยไหมคะ”

เหล่าฉินได้ยินแล้วตาเป็นประกายทันที “เป็นวิธีที่ดีครับ จริงสิ บัตร VVIP ร้านอาหารคริสโตเฟอร์ของลูกสาวเหมือนจะยังอยู่ ผมไปหาดู คืนนี้เราไปกินอาหารตะวันตกกันดีไหมครับ”

จี้หรูอวิ๋นได้ยินแล้วรอคอยขึ้นมาทันที “เป็นตัวเลือกที่ดีค่ะ! คุณรอฉันแป๊ปหนึ่งนะคะ ฉันไปเปลี่ยนเสื้อผ้าสวยๆ ก่อน แล้วคุณก็ใส่ชุดสูทที่ฉันเพิ่งซื้อให้ด้วยนะคะ”

เหล่าฉินพยักหน้า “ที่รัก คุณรอเดี๋ยวนะครับ ผมโทรไปก่อนว่าจองที่ล่วงหน้าได้ไหม”

ระหว่างที่พูด เหล่าฉินก็หยิบบัตร VVIP ของฉินเยว่ขึ้นมา โทรไปหาเบอร์ฝ่ายบริการที่อยู่ด้านบน

ไม่นานเสียงปลายสายก็ดังขึ้น “สวัสดีค่ะคุณลูกค้า ยินดีให้บริการค่ะ”

ฉินเสี้ยวยวนได้ยินแล้วชะงักไปทันที เป็นสมาชิกก็ดีแบบนี้แหละ “ผมอยากจองที่คืนนี้ครับ”

อีกฝ่ายถาม “ขอทราบหมายเลขบัตรของท่านค่ะ”

ฉินเสี้ยวยวนหยิบบัตรสมาชิกขึ้นมา หลังจากอ่านเลขบัตรรอบหนึ่ง อีกฝ่ายพลันพูดว่า “สมาชิกที่เคารพ ท่านเป็นลูกค้า VVIP ของเรา จองที่ได้ตลอดเวลา อย่าลืมนำบัตรสมาชิกมาด้วยนะคะ…”

หลังจากวางสาย ฉินเสี้ยวยวนตะลึง “ภรรยาครับ บัตรสมาชิกของลูกสาวคุณเป็นของจริง! จองได้ตลอดเวลา ตอนนั้นล่วงหน้าเป็นสัปดาห์เรายังจองที่นั่งริมหน้าต่างไม่ได้เลย ช่างแตกต่างเหลือเกิน!”

เขาเห็นเพียงจี้หรูอวิ๋นแต่งตัวเสร็จก็เดินออกมาแล้วอุ้มไวน์แดงที่ฉินเยว่เอากลับมาไว้ในอ้อมอก “คืนนี้เราก็ต้องหรูหราหน่อยค่ะ!”

เหล่าฉินพยักหน้า “จริงครับ! เก็บเงินไว้ทำไม ใช้ให้หมดไปเลย…เก็บไว้ให้ยัยเด็กใจดำนี่ทำไม!”

จี้หรูอวิ๋น “…”

……

……

หลังจากฉินเยว่ลงมา เห็นเฉินชางอยู่ข้างล่างก็โผเข้ากอดทันที!

เฉินชางชะงัก รีบกอด “พอแล้วๆ ทำไมเหมือนเด็กเลยครับ”

ฉินเยว่พูดพร้อมหัวเราะฮิๆ “ก็ฉันคือองค์หญิงตัวน้อยของคุณไงคะ”

เฉินชางอดบีบจมูกของฉินเยว่ไม่ได้

จะว่าไป แม้ฉินเยว่โตกว่าเฉินชางหนึ่งปี แต่นิสัยไร้เดียงสามาก ออกไปทางน่ารัก ต่างกับหญิงแกร่งอย่างราชินีเมิ่งโดยสมบูรณ์

ฉินเยว่พูดยิ้มๆ “ไปกันเถอะค่ะ คืนนี้ไปกินอะไรดี”

เฉินชางพลันพูดว่า “กินหม้อไฟไหมครับ ไหตี่เหลา!”

ฉินเยว่ได้ยินว่าหม้อไฟ ดีใจยิ่งกว่าเจอเฉินชางเสียอีก สองตาเปล่งประกาย “ฉันกินชานมไข่มุกได้ไหมคะ”

เฉินชางอดยิ้มไม่ได้ “กินได้ตามสบายเลยครับ”

เขตโรงพยาบาลอันดับสองไม่มีที่จอดรถชั้นใต้ดิน รถจอดอยู่ระดับถนนทั้งหมด ปอร์เช่พานาเมร่าของเฉินชางจอดอยู่ในที่ที่สะดุดตาที่สุด

เฉินชางพูดยิ้มๆ “เป็นอย่างไรบ้าง รถคันนี้สวยไหมครับ”

ฉินเยว่มองบน “ไร้สาระ นี่แพงมากนะคะ…”

จู่ๆ เฉินชางก็พูดว่า “คุณยินดีนั่งหัวเราะบนปอร์เช่ไหมครับ”