บทที่ 616 รอบนี้ เสียเปรียบ

ตอนที่ 616 รอบนี้ เสียเปรียบ

Ink Stone_Fantasy

ไหตี่เหลาทั้งสองร้านของเมืองอันหยางเหมือนจะคนเยอะแบบนี้ตลอด!

คนล้นหลามทุกครั้งที่มา

หลังจากเฉินชางไปถึง ก็ไปหาพนักงานจองที่ล่วงหน้าไว้

ฉินเยว่ถามอย่างประหลาดใจ “มีใครมาอีกเหรอคะ”

ตอนนี้เอง เฉินชางจึงเล่าเรื่องของทีมสนับสนุนไหตี่เหลา ฉินเย่วฟังแล้วปลื้มใจมาก

ราวกับว่าทุกความสำเร็จของเฉินชางก็คือความสำเร็จของตนเอง เธอรู้สึกประสบความสำเร็จมาก

จู่ๆ เฉินชางก็พูดว่า “เดี๋ยวรอแข่งระดับประเทศ เราไปด้วยกันนะ”

ฉินเยว่ได้ยินแล้วยิ้มเบิกบานขึ้นมาทันที “ไปได้เหรอคะ”

เฉินชางยิ้ม “ได้แน่นอน ผมแค่เป็นห่วงว่า…คุณไปแล้วจะเบื่อ ผมอยู่เป็นเพื่อนคุณตลอดเวลาไม่ได้”

ฉินเยว่ได้ยินแล้วอดยิ้มไม่ได้ เธอเสมองเฉินชาง “ช่างเถอะ ฉันกลัวว่าฉันไปแล้วกลางคืนคุณจะพักผ่อนไม่เต็มที่…กระทบการแสดงฝีมือของคุณ ฉันอยู่บ้านดีแล้วค่ะ”

เฉินชางเห็นว่าแผนชั่วร้ายถูกเปิดโปงได้แต่ยิ้มกระอักกระอ่วน

ระหว่างที่คุยกัน พวกชุยหยวนอู่ก็ทยอยมาแล้ว ถือเหล้ามาด้วย “เฮ้อ เหนื่อยจะตายอยู่แล้วครับ”

หนิงเฮ่าเซินมองเหงื่อเต็มหน้าผากของชุยหยวนอู่แวบหนึ่งแล้วพูดเรียบๆ “คุณมันไตอ่อนแอ!”

ชุยหยวนอู่ได้ยินแบบนี้ไม่เพียงไม่โกรธ กลับสนใจขึ้นมา “เฮ้อ! เหล่าหนิง! คุณมีความรู้เรื่องนี้ด้วยเหรอ! ว่าไม่ได้เชียว ผมเองก็รู้สึกว่าตัวเองไตอ่อนแอ มีวิธีรักษาไหมครับ”

หลังจากพูดจบ ทั้งสองเห็นเฉินชางเดินเข้ามา

ชุยหยวนอู่เห็นเฉินชางและฉินเยว่ก็เผยรอยยิ้มทันที “นี่น้องสะใภ้เหรอ”

เฉินชางยิ้ม แนะนำฉินเยว่กับทุกคน

ผู้คนทยอยมา แต่พวกหัวหน้าไม่ได้มาด้วย

พวกเขาอาจรู้สึกว่าถ้าพวกเขาอยู่ด้วย หนุ่มๆ จะไม่เต็มที่ จึงไม่มาเสียเลย พวกเขาจึงไปนัดกันเป็นการส่วนตัว

การมาของเมิ่งซีดึงดูดสายตาของทุกคนในร้านอย่างไม่ต้องสงสัย ชุดวันนี้เต็มไปด้วยพลังแห่งวัยรุ่น

เฉินชางรีบลุกขึ้นแนะนำ “ฉินเยว่ คนนี้คืออาจารย์เมิ่งครับ”

“อาจารย์เมิ่ง นี่ว่าที่ภรรยาผมครับ ฉินเยว่”

ตอนที่เฉินชางพูดคำว่า ‘ว่าที่ภรรยา’ เขาจงใจเน้นเสียง ส่งสัญญาณให้อาจารย์เมิ่งระมัดระวังหน่อย!

แต่ใครจะคิดว่า การกระทำหลังจากนี้ของอาจารย์เมิ่งจะเหมือนท่าทางที่อาจารย์คนหนึ่งพึงมีอย่างที่สุด ใจกว้างเมตตา แสร้งทำเป็นหนักแน่นมั่นคง มองฉินเยว่พร้อมพูดว่า “ฉันเคยได้ยินเฉินชางพูดถึงคุณ ในที่สุดวันนี้ก็มีโอกาสได้เจอแล้ว คุณสวยมากค่ะ แต่งงานเมื่อไหร่คะ”

ฉินเยว่ถูกเมิ่งซีชมแบบนี้ก็เก้อเขินเล็กน้อย “สวัสดีค่ะหัวหน้าเมิ่ง ขอบคุณที่คอยช่วยเหลือเฉินชางนะคะ”

เมิ่งซียิ้ม “รุ่นราวคราวเดียวกันหมด ไม่ต้องเรียกหัวหน้าเมิ่งหรอกค่ะ เรียกฉันพี่เมิ่งก็พอ เราสองคนนั่งด้วยกันไหมคะ เสี่ยวเฉิน คุณไปนั่งตรงนั้นไป”

เฉินชางเห็นท่าทางใกล้ชิดของทั้งสอง สีหน้าเปลี่ยนไปทันที “ไม่ๆๆ…”

ขณะนี้ฉินเยว่เองก็มองเฉินชาง “ใช่ เฉินชาง คุณไปนั่งตรงนั้นไป”

เฉินชางเห็นแบบนี้ พลันถอนหายใจอย่างจนปัญญา

ชุยหยวนอู่จงใจมองเฉินชางแวบหนึ่ง “คืนนี้ดื่มหน่อยได้ไหม ผมอุตส่าห์โบกรถมา!”

หมอชายหลายคนที่อยู่รอบๆ ต่างโห่ร้องขึ้นมา “ใช่ คืนนี้ต้องดื่มหน่อย!”

เฉินชางยิ้มอย่างอึดอัด “วันนี้ขับรถมา”

ฉินเยว่ยิ้มอย่างอ่อนโยน “ไม่เป็นไร คุณดื่มเถอะ ฉันขับรถให้ค่ะ”

ชุยหยวนอู่ได้ยินแล้วยิ้มขึ้นมาทันที “ฮ่าๆ ดูน้องสะใภ้สิว่าดีแค่ไหน! ทั้งสวย ทั้งรู้ความ จะหาภรรยาที่ดีขนาดนี้ได้ที่ไหน”

ฉินเยว่ถูกทุกคนชมจนดีใจเล็กน้อย

วัยรุ่นรวมกลุ่มกันก็มักจะปลดปล่อย อะไรก็กล้าพูดและพูดได้ทุกอย่าง

เฉินชางกระวนกระวายทั้งคืน กลัวว่ากระต่ายน้อยฉินเยว่จะถูกหมาป่าใหญ่อย่างเมิ่งซีทำร้าย

แต่เมื่อเห็นทั้งสองคุยกันอย่างมีความสุข เขาก็โล่งอก