ตอนที่ 617
บทที่ 618 นี่พ่อสามีฉัน
October 22, 2026
ตอนที่ 618 นี่พ่อสามีฉัน
Ink Stone_Fantasy
สถานการณ์ภายในห้องฉุกเฉินวุ่นวายไปหมด!
เฉินชางพูดกับสือน่า “อาจารย์สือครับ ผมจัดการเอง!”
สือน่าที่กำลังพยายามอยู่ชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะลงมาจากด้านบน เธอยกแขนเสื้อขึ้นเช็ดเหงื่อ รวมถึงน้ำตา…? บนใบหน้า
เฉินชางเห็นน้ำตาของสือน่าแล้วอึ้งไปทันที “อาจารย์สือ…คุณ”
สือน่าส่ายหน้า “ฉันไม่เป็นไรค่ะ จ้องกล้องส่องตรวจกล่องเสียงจนตาล้านิดหน่อย”
พูดจบ สือน่าก็ขยับออก
เฉินชางไม่ติดใจสงสัย เขาลุกไปข้างหน้า
คนไข้ที่คอสั้นแบบนี้ความยากในการใส่ท่อช่วยหายใจสูงเกินไป ไม่แปลกที่ทำเอาสือน่าเหงื่อท่วมตัว
ทุกคนเห็นเฉินชางมาถึงก็เผยสีหน้าดีใจทันที ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่จู่ๆ เฉินชางก็กลายเป็นเสาหลักของแผนกฉุกเฉิน พึ่งพาได้ในสถานการณ์อันตราย!
เฉินชางถือกล้องส่องตรวจกล่องเสียงไว้ด้วยมือข้างเดียว ไม่กล้าประมาทเลยสักนิด
หลังจากสงบสติอารมณ์ครู่หนึ่ง กำลังจะเริ่มลงมือ จู่ๆ สือน่าก็ขมวดคิ้ว “คุณดื่มเหล้ามาเหรอ”
เฉินชางส่ายหน้า “ไม่เป็นไรครับ ไม่ส่งผลกระทบ กินกับแกล้มเหล้าน่ะ”
สือน่า “…”
ทุกคนรอบข้างเองก็จนคำพูด
ถ้าดื่มดื่มแอลกอฮอล์แล้วยังทำการรักษาต่อ ทุกคนย่อมเป็นกังวลมาก
การใส่ท่อช่วยหายใจจะบอกว่าไม่มีอันตรายเลยสักนิดก็ไม่ได้ อันตรายจากการดำเนินการที่ไม่เหมาะสมถือว่าสูงมาก
ความจริงเฉินชางเองก็จนคำพูดมาก หลังจากใช้ยาบำรุงพลัง แม้สร่างเมาจริง แต่ไม่รู้ทำไมในปากยังคงมีกลิ่นเหล้าหลงเหลืออยู่ หงุดหงิดชะมัด…
ต้องเป็นเพราะสินค้ายังไม่สมบูรณ์แน่!
เฉินชางตั้งสติ ถือกล้องส่องตรวจกล่องเสียงส่องจากปากลงไปถึงคอ สำรวจอย่างระมัดระวัง
หมอจากแผนกระบบทางเดินหายใจที่อยู่ข้างๆ พูดอย่างระมัดระวัง “หมอเฉิน เจอเส้นเสียงไหม”
นี่คือคำพูดกับดักของทุกคน
เพราะตอนที่ใส่ท่อช่วยหายใจ ถ้ามองเห็นเส้นเสียง ก็เหมือนกับการมองเห็น ‘โอกาสรอด’!
ถูกต้อง สำหรับการใส่ท่อช่วยหายใจ เส้นเสียงก็คือโอกาสรอด!
เฉินชางขมวดคิ้ว ส่ายหน้าพูดเสียงต่ำ “มองไม่เห็น!”
ความยากสูงมากจริงๆ
เฉินชางกลั้นหายใจ สอดลึกเข้าไปอีก ทุกคนเห็นเพียงแค่เขายกมือซ้ายขึ้น มือขวาออกแรงเล็กน้อย ในที่สุดเส้นเสียงก็ปรากฏแล้ว!
กระบวนการนี้ดูเหมือนเบา พูดขึ้นมายิ่งง่าย ความจริงมือขวาของเฉินชางต้องออกแรงมากพอจึงจะยกเส้นเสียงขึ้นมาได้
เฉินชางถอนหายใจ!
โชคดีที่มีกล้องส่องตรวจกล่องเสียง ไม่อย่างนั้นความยากจะยิ่งสูง
พวกสือน่ามองดูอย่างระมัดระวัง เห็นเฉินชางเห็นเส้นเสียงแล้ว ก็อดออกแรงโบกหมัดด้วยความตื่นเต้นไม่ได้!
เล่อเล่อตะโกนเสียงลั่น “ไม่ไหวแล้วๆ เปลี่ยนคน มือฉันไม่มีแรงแล้ว”
เป็นความจริงที่ว่า ตั้งแต่เฉินชางเข้ามา การปั๊มหัวใจก็ไม่หยุดเลยแม้แต่นาทีเดียว
โชคดีที่เล่อเล่อร่างกายแข็งแรงกำยำ ถ้าเป็นคนอื่นไม่แน่ว่าจะไหว
เสี่ยวหลินได้ยินแล้วรีบเข้าไป เริ่มปั๊มต่อ!
ความจริงรูปร่างของเสี่ยวหลินบางกว่า เมื่อเทียบกับชายที่นอนอยู่บนเตียงตอนนี้ เธอผอมเหมือนไม้กระดานอย่างไรอย่างนั้น
แต่เสี่ยวหลินเรี่ยวแรงไม่น้อย
การปั๊มหัวใจของเธอก็ได้มาตรฐานมาก
หน้าอกกระเพื่อมอย่างต่อเนื่อง!
ไขมันบนร่างกายของผู้ป่วยก็สั่นอย่างต่อเนื่อง แม้ดูเป็นจังหวะมาก แต่…แบบนี้ ความยากในการใส่ท่อช่วยหายใจก็เพิ่มขึ้นอีกเล็กน้อย
การปั๊มหัวใจจะหยุดไม่ได้เด็ดขาด!
แต่การใส่ท่อช่วยหายใจก็ต้องดำเนินการทันที
หมอแผนกระบบทางเดินหายใจที่อยู่ข้างๆ เห็นถึงความยากลำบากก็อดพูดไม่ได้ “หมอเฉินครับ ให้ผมช่วยคุณยึดไว้ไหมครับ”
เฉินชางพูด “คุณส่งสายสวนมา”