บทที่ 747 บันทึกศัลยกรรมของแม่ยาย (2)

พูดถึงตรงนี้ จี้หรูอวิ๋นพลันเอ่ยหน้าระรื่น “ใช่แล้ว ตอนฉันทางาน อยู่ที่หน่วย ได้ยินสาวๆ ในหน่วยพูดถึงเฉินชางประจาเลย

“เขาพูดกันว่าวงการศัลยกรรมตกแต่งเมืองอันหยางของเรามีตัว พ่อเพิ่มมาคนหนึ่ง เป็ นปรมาจารย์ศัลยกรรมตกแต่งระดับโลก

“ปรมาจารย์คนนี้ศัลยกรรมโดยไม่สนใจเรื่องเงิน ที่สนคือวาสนา!

“ต่อให้คนรวยพวกนั้นมาหาถึงที่ เขาก็ยังไม่ไยดี คราวก่อนพวก เขาต้องบริจาคให้เป็ นล้านเขาถึงได้ศัลยกรรมให้”

จี้หรูอวิ๋นเอ่ยด้วยสีหน้าตื่นเต้นไปหมด “ตอนนั้นฉันได้ยินพวก เขาคุยกัน ในใจฉันก็เป็ นปลื้ม

“ต่อให้ฉันเป็ นแม่ยายของเสี่ยวเฉินเขา ก็ยังไม่ได้อยากท า หัตถการอะไรก็ทาได้ตอนนั้นเลยเสียหน่อย”

พอพูดถึงตรงนี้ จี้หรูอวิ๋นก็ภูมิใจหาใดเปรียบ ได้หน้ากว่าสามีตน ฉินเสี้ยวยวน ผู้อานวยการโรงพยาบาลอันดับสองตั้งเป็ นกอง

นี่ทาให้เหล่าฉินออกจะอิจฉาเสียแล้ว

ไอ้เด็กเวรนี่แย่งลูกสาวฉันไปแล้วก็ช่างเถอะ ฉันรับได้ ตอนนี้เมีย ฉันยังเข้าข้างนายด้วย นี่มันชักจะเกินไปแล้วนะ!

จี้หรูอวิ๋นยิ่งคิดยิ่งตื่นเต้น เก็บกลั้นไว้ไม่อยู่แล้ว เธอลุกขึ้นนั่งพูด กับฉินเยว่ว่า “เยว่เยว่ เร็วเข้า โทรหาเสี่ยวเฉินดูซิว่าวันสองวันนี้เขา ว่างไหม แม่อยากยกหน้า! แม่อยากท าหัตถการ! แม่อยากเป็ นผู้หญิง อายุห้าสิบที่สวยที่สุด!

“ลูกว่าแม่โง่ไหม เก็บของดีขนาดนี้ไว้ยังไม่รู ้จักใช ้ โง่จริงๆ เลย”

ฉินเยว่เห็นแม่มีท่าทางเหมือนกับเด็กจึงอดไม่ไหวโทรหาเฉินชาง ทั้งที่ทาหน้าไม่ถูก แล้วยื่นโทรศัพท์ให้จี้หรูอวิ๋น “แม่พูดเอง”

จี้หรูอวิ๋นกลอกตาใส่ฉินเยว่ “แม่พูดเองก็ได้”

พอโทรติด จี้หรูอวิ๋นก็พูดทันทีว่า “เสี่ยวเฉินจ๊ะ นี่น้าเองนะ น้าขอ ถามอะไรหน่อยสิ”

“พรุ่งนี้หรือมะรืนเธอมีเวลาไหม น้าอยากยกกระชับหน้าหน่อยจ้ะ อืม!”

เฉินชางยิ้มให้ “ได้ครับ คุณน้าเมื่อไรก็ได้ครับ เอาอย่างนี้ไหม ครับ พรุ่งนี้ผมขับรถไปรับคุณน้าแล้วพวกเราไปโรงพยาบาลด้วยกัน”

จี้หรูอวิ๋นได้ยินเข้าก็ดีใจขึ้นมาทันที

ลูกเขยคนนี้ดีจังเลยนะ ยิ่งดูยิ่งชอบ!

จี้หรูอวิ๋นจึงตกลงทันที พอวางสายแล้วก็พูดขึ้นกะทันหัน “จริง ด้วย ลืมถามว่าเท่าไรเลย!”

ฉินเยว่พูดด้วยสีหน้ากระอักกระอ่วน “แม่! แม่จ่ายเงินเขา อย่าง กับเขาจะกล้าของั้นล่ะ…”

จี้หรูอวิ๋นหรี่ตา “มีอะไรขอไม่ได้ล่ะ ยังไงก็ออกมือซ ้ายเข้ามือขวา ทาเป็ นพิธีเท่านั้นละ”

ฉินเสี้ยวยวนได้ยินก็รู ้สึกจิตใจถูกบีบคั้นทันที!

ออกมือซ ้ายเข้ามือขวาได้ไงกัน!

พูดให้ถูกหน่อยน่าจะเป็ นออกจากมือผมไปเข้ามือลูกเขย ต่างหาก!

ฉินเสี้ยวยวนมองดูแม่ลูกคู่นี้แล้วพลันรันทดใจไปหมด

ทาไมฉันถึงเจ็บปวดขนาดนี้นะ ลูกสาวใจด าก็จริง ต่อให้ไม่ว่านอนสอนง่ายฉันก็ทนได้ ยังไงไม่ ช ้าก็เร็วก็ต้องแต่งออก แต่…

เมียจ๋า คุณลืมไปแล้วเหรอว่ามีน้าหนึ่งใจเดียวกับใคร พวกเรา สองคนต่างหากถึงเป็ นสามีภรรยา เกื้อกูลกันไปทั้งชีวิต ตอนที่คุณ วางกับดักผม ในใจคุณไม่เจ็บปวดสักนิดเลยเหรอ

พอคิดถึงตรงนี้ เหล่าฉินก็ทอดถอนใจอย่างบอกไม่ถูก

ซื้อบ้านที่เมืองหลวงเหรอ ซื้อกับผีสิ…

ไม่ถึงครึ่งปี เงินซื้อบ้านก็คงถูกสองแม่ลูกจอมล้างผลาญคู่นี้ยัด ใส่มือเฉินชางเสียแล้ว

เหล่าฉินยิ่งคิดก็ยิ่งไม่สบอารมณ์

……

……

วันรุ่งขึ้น เฉินชางตื่นแต่เช ้า ตั้งใจแน่วแน่ว่าจะไปประจบประแจง!

ดังนั้นเขาจึงขับปอร ์เช่ พานาเมร่าของเขาไปซื้ออาหารเช ้าจาก ร ้านอาหารเช ้าส่งให้บ้านฉินเยว่

พอจี้หรูอวิ๋นเปิดประตู เห็นอาหารเช ้าของเฉินชางก็มีสีหน้ายินดี ปรีดาทันที

แต่…ไม่รู ้ท าไม เฉินชางเห็นหน้าผู้อ านวยการฉินเหมือนจะไม่ ค่อยพอใจ

เฉินชางถามฉินเยว่เบาๆ “พ่อคุณ…ยังหงุดหงิดเพราะเพิ่งตื่น เหรอ ท าไมดูไม่ค่อยพอใจเท่าไรเลย”

เหล่าฉินได้ยินพอดี ถึงกับโมโหจนความดันขึ้น!

ให้ตายสิ ไอ้เด็กเวรนี่ คุณสิที่หงุดหงิดเพราะเพิ่งตื่น! เมื่อคืนตอน นอน เมียฉันฝันละเมอถึงแต่คุณทั้งนั้น ตอนพูดอยู่ยังยิ้มด้วย

เรื่องนี้ทาให้ในใจฉินเสี้ยวยวนรู ้สึกอิจฉามากขึ้นไปอีก!

จี้หรูอวิ๋นเห็นเหล่าฉินกินเต้าฮวย จึงเอ่ยถามอย่างสงสัยว่า “เหล่า ฉิน คุณไม่ใส่จิ๊กโฉ่วเหรอ”

酸