บทที่ 785 วันตรุษจีน (2)

วันถัดมา เฉินต้าไห่ขับพราโดของเขาพาทั้งครอบครัวไปบ้าน พี่ชายคนโตที่เมืองจิ้นหยางด้วยตัวเอง

เฉินเจี้ยนซานเปิดบริษัทก่อสร ้าง เขาเริ่มเข้าไปทางานในเมือง ตั้งแต่อายุสิบห้าปี ด้วยความที่ทางานมาตั้งแต่เด็ก จนถึงตอนนี้ก็ นับว่ามีความสามารถพอตัว ปัจจุบันมีบริษัทก่อสร ้างเล็กๆ เป็ นของ ตัวเอง ทรัพย์สินก็มีหลายล้าน

เฉินเจี้ยนซานถือว่าเป็ นคนที่ค่อนข้างมัธยัสต์ ปกติแล้วนอกจาก ขับรถเบนซ ์มือสองตอนไปคุยธุรกิจ โดยพื้นฐานแล้วส่วนใหญ่จะขับ รถเก๋ง

บ้านคุณลุงเป็ นคอนโดทั้งชั้น เดินไปหากันได้ ขนาดเกือบสาม ร ้อยตารางเมตร การตกแต่งไม่ถึงกับหรูหรา ถึงอย่างไรก็อย่างที่คุณ ลุงบอกว่า เขาเองก็ไม่ใช่คนที่สูงส่งอะไร

ตอนที่เฉินเจี้ยนซานได้ยินเสียงแตรของพราโดดังขึ้นก็ตกใจ พลันเห็นกระจกรถสั่นทีหนึ่ง พอเห็นท่าทางหัวเราะฮ่าๆ ของเฉินต้า ไห่ก็อดโมโหจนหัวเราะออกมาไม่ได้

“เจ้าหมอนี่ ขับรถใครมา” เฉินเจี้ยนซานไม่ได้โกรธ กลับพูด พร ้อมรอยยิ้ม

เฉินต้าไห่จอดรถเสร็จก็ยิ้ม “ของผมครับ! เป็ นไง เท่กว่ารถเบนซ ์ ของพี่ไหมครับ”

เฉินเจี้ยนซานอดขาไม่ได้ คร ้านจะสนใจเฉินต้าไห่ เขารู ้จัก น้องชายของเขาดี ชอบคุยโวแบบนี้แหละ!

เขากลับมองเฉินชางแล้วดีใจขึ้นมา “ไง เจ้าหมอนี่ ไม่เจอกันสอง สามปีแล้วมั้ง โตขึ้นเยอะเลย!”

เฉินชางพยักหน้าพร ้อมรอยยิ้ม “สวัสดีครับคุณลุง!”

เฉินต้าไห่กลั้นหัวเราะไม่อยู่ “จะสามสิบอยู่แล้ว ยังจะไม่โตได้ อย่างไร ตอนผมอายุเท่านี้เป็ นพ่อคนแล้ว”

เฉินเจี้ยนซานลงมารับพวกเขา ไม่อย่างนั้นจะเข้าในเขตคอนโด ไม่ได้

ถึงบ้านคุณลุง การตกแต่งโดยพื้นฐานแล้วไม่มีการเปลี่ยนแปลง การตกแต่งสไตล์เก่าแก่ ไม่สอดคล้องกับขนาดสิ่งก่อสร ้างและสไตล์ ของคอนโดเลยสักนิด

พวกพี่สาวและน้องสาวของเฉินต้าไห่มากันครบ ถึงอย่างไรเมื่อ เทียบกับเฉินต้าไห่ พวกเธอก็อยู่ใกล้กว่า

ทว่าหลังจากนั่งลง จู่ๆ เฉินเจี้ยนซานก็มองเฉินชางอย่างสนใจ “เฉินชาง ลุงได้ยินพ่อนายบอกว่า นายได้เป็ นพนักงานประจ าแล้ว เหรอ”

เฉินชางพยักหน้า “ครับ ได้เป็ นพนักงานประจ าประมาณเดือน สิงหากันยาปีที่แล้วครับ”

เฉินเจี้ยนซานอดพูดอย่างดีใจไม่ได้ “เยี่ยมเลย มีหน้าที่การงาน ในโรงพยาบาลระดับมณฑล และยังมีตาแหน่ง ตอนนี้ลุงก็ร่างกายแย่ ลงทุกวัน แก่ไปก็ยังมีคนรู ้จักที่โรงพยาบาล!”

เฉินชางอดยิ้มไม่ได้ “ถ้าคุณลุงมา ผมให้อยู่ห้อง VIP เลยครับ”

คนอื่นๆ ต่างยิ้มขึ้นมา มีตาแหน่งในโรงพยาบาลระดับมณฑล เป็ นเรื่องที่น่าอิจฉามาก

เห็นว่าเฉินชางมีงานที่มั่นคง เฉินเจี้ยนซานก็พยักหน้าอย่างโล่ง ใจ จู่ๆ ก็นึกถึงเฉินหลัว “จริงสิ เฉินหลัวล่ะ ทาไมเจ้าหมอนั่นยังไม่มา ปีที่แล้วต่อว่าเขาไป ปีนี้งอนอีกแล้วเหรอ”

เฉินต้าไห่พลันพูดว่า “เจ้าหมอนั่นไปเป็ นตัวประกอบที่เหิงเตี้ย นครับ!”

เฉินเจี้ยนซานอึ้ง อดตะลึงไม่ได้ “ตรุษจีนยังจะไปเหิงเตี้ยน เจ้า หมอนี่ นิสัยเหมือนฉันมาก”

พี่เขยคนโตที่อยู่ข้างๆ อดพูดไม่ได้ “ต้าไห่ นายตามใจเฉินหลัว ไปหน่อย จะเป็ นดารามันไม่ได้ง่ายขนาดนั้น ให้เขาเรียนเทคนิคด้าน ใดด้านหนึ่งอย่างจริงจังเถอะ ครอบครัวเราฐานะปานกลาง จะเป็ น ดาราได้อย่างไร”

น้องสาวคนเล็กกลับไม่เห็นด้วย “เฉินหลัวหล่อมาก หนูคิดว่า เหมือนดารามาก อาจจะมีชื่อเสียงขึ้นมาจริงๆ ก็ได้!”

พวกพี่สาวและพี่เขยพลันบอกว่าไร ้เดียงสาเกินไป ไม่มองความ เป็ นจริง!

เฉินต้าไห่เถียงไม่เก่ง เพียงแค่ยิ้มๆ ทุกคนต่างหวังดี!

ปีนี้เฉินเจี้ยนซานอายุหกสิบแล้ว มีลูกสาวหนึ่งคน ลูกชายหนึ่ง คน ลูกชายคนโตแต่งงานแล้ว สืบทอดบริษัทก่อสร ้างของเขา

ลูกสาวคนเล็กเรียนมหาวิทยาลัยอยู่ในเมืองหลวง ปี นี้จบ การศึกษาระดับปริญญาโท เรียนเกี่ยวกับคอมพิวเตอร ์

ทั้งครอบครัวอยู่ด้วยกัน ก็คุยกันแต่เรื่องลูกๆ

เฉินเจี้ยนซานพลันพูดว่า “จริงสิ เฉินชาง งานก็มั่นคงแล้ว ควร คิดเรื่องแต่งงานได้แล้ว”

ตอนนี้เอง เฉินต้าไห่กลับพูดพร ้อมรอยยิ้ม “พี่ชาย ถ้าไม่มีอะไร ผิดพลาด เฉินชางเตรียมจะจัดการปีนี้แล้วครับ!”

ได้ยินแบบนี้ ทุกคนรอบข้างอึ้งไปทันที “เจ้าสี่ เฉินชางมีคนรักแล้วเหรอ” “ใช่! เจ้าเฉินชาง ร้ายกาจนัก ไม่บอกกันเลย” “ฝ่ ายหญิงท างานอะไร”

เฉินชางยิ้ม

ตอนที่พูดถึงลูกสะใภ้ เฉินต้าไห่ดูภาคภูมิใจมากกว่าขับพราโด เสียอีก “ฝ่ ายหญิงเป็ นนักศึกษาปริญญาโทของคณะแพทยศาสตร ์ มหาวิทยาลัยเซียงหย่า ทางานที่เดียวกับเฉินชาง แต่ตอนนี้เตรียมจะ ไปเรียนปริญญาเอกที่วิทยาลัยการแพทย์ปักกิ่งยูเนี่ยน”

คาพูดนี้ทาให้ทุกคนพูดไม่ออกจริงๆ

ถึงอย่างไรเฉินชางก็จบแค่ระดับปริญญาตรี กลับได้ภรรยาเป็ น ดอกเตอร ์งั้นเหรอ

เฉินเจี้ยนซานมองเฉินต้าไห่อย่างประหลาดใจ “แต่งกันไวขนาด นี้เลยเหรอ เคยเจอพ่อแม่ฝ่ายหญิงหรือยัง”

เฉินต้าไห่ยิ้ม “ช่วงก่อนหน้านี้เราไปเมืองอันหยางมา ได้นั่งคุย เรื่องนี้กับครอบครัวของอีกฝ่ายอย่างจริงจังแล้ว”

ภรรยาของเฉินเจี้ยนซานได้ยินเฉินต้าไห่พูดแบบนี้ พลันมี ท่าทางเหมือนก าลังคิดอะไรอยู่ จะแต่งงาน…เฉินต้าไห่คงไม่ได้จะมา ยืมเงินนะ

พวกพี่เขยน้องเขยเองก็คิดแบบนี้! นี่เป็ นเรื่องธรรมดาของมนุษย์

เฉินเจี้ยนซานได้ยินแล้วดีใจขึ้นมาทันที พลันพูดว่า “นี่เป็ นเรื่อง ที่ดี!

เฉินชางเองก็ไม่เด็กแล้ว แต่งได้ก็รีบแต่ง ผู้ชายล้วนต้องสร ้าง ครอบครัวและฐานะ ถึงอายุที่ต้องสร ้างครอบครัวแล้วก็แต่งงานก่อน แล้วค่อยสร ้างฐานะ อีกอย่าง เสี่ยวเฉินของเราเก่งอยู่แล้ว ตัวสูงโปร่ง ท างานในโรงพยาบาลอันดับสองด้วย มีดีทุกด้าน ไม่ต้องกลัว เฉิน ชาง คราวหน้าพาแฟนมาให้เราเจอหน่อยนะ!!”

เฉินชางพลันพูดว่า “ฮ่าๆ คุณลุงครับ เธอมาพรุ่งนี้ครับ!”

้