บทที่ 819 อวยพรให้เราประสบความสำเร็จไวๆ!

หลังจากวางสาย หม่าเยว่ฮุยสบายอกสบายใจ! ความคิดของเขาเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว เฉินชางเป็นสมาชิกทีมมือฉมังของเขา เขาเป็นหัวหน้าทีมมือฉมัง การผ่าตัดของเฉินชาง = การผ่าตัดของทีมมือฉมัง = การ ชี้แนะของ…หัวหน้าหม่า! ใช่ๆๆ! อย่างน้อยทุกคนก็คิดแบบนี้ ส่วนผมจะคิดอย่างไรก็ช่าง…คน เป็นหัวหน้าก็ควรจะมีมาดของหัวหน้า คิกๆ! เขาเป็นหัวหน้าจะใจแคบเกินไปไม่ได้ เสี่ยวเฉินจะผ่าตัดอะไรก็ ปล่อยเขา ตอนนี้หม่าเยว่ฮุยคิดได้แล้ว เฉินชางเป็นศัลยแพทย์ มืออาชีพ แม้แต่การผ่าตัดโดยที่หัวใจไม่หยุดเต้นยังทำได้นับประสาอะไรกับหลอดเลือดแดงใหญ่ ง่ายเหมือน ปอกกล้วยเข้าปากล่ะสิไม่ว่า ช่วงบ่าย เฉินชางผ่าตัดเสร็จกลับมาเจอหม่าเยว่ฮุยก็รีบยิ้ม เจื่อน “หัวหน้าหม่าครับ ขอโทษด้วยนะครับ ตอนกลางวันมีคนไข้ หลอดเลือดแดงใหญ่แตก เพราะต้องผ่าตัดเร่งด่วน ไม่ได้แจ้งคุณ ล่วงหน้า ผม…ทำไปก่อนแล้วค่อยโทรบอกคุณ” หม่าเยว่ฮุยตบแขนเฉินชางเหมือนกำลังเลียนแบบท่าทางที่ หัวหน้าคนหนึ่งพึงมี “ไม่เป็นไรครับ ผมเชื่อมั่นในตัวคุณ ทำเต็มที่ เลยครับ แต่ต้องระวังด้วย มีอะไรที่ไม่เข้าใจ หรือทำไม่เป็น ต้อง มาขอคำแนะนำผมนะครับ” เฉินชางอึ้งไปทันที ตอนแรกคิดว่าหัวหน้าทีมหม่าจะโกรธ คิดไม่ถึงว่าจะเป็นแบบนี้ จึงไม่ชินนัก… “หัวหน้าทีมหม่า…ถ้าโกรธก็พูดออกมาเลยครับ อย่าเก็บเอาไว้ ผมจะปรับปรุงตัวครับ!” เฉินชางเห็นหัวหน้าทีมหม่าที่ท่าทางทึ่มๆ ทำแบบนี้แล้วไม่ชิน หม่าเยว่ฮุยชะงักไปทันที เกือบหัวเราะออกมาพวกสวีอ้ายชิงที่อยู่ข้างๆ อดชิงหัวเราะขึ้นมาก่อนไม่ได้ หลังจากคลุกคลีมาระยะหนึ่ง ทุกคนต่างคุ้นเคยกันดี …… …… ช่วงบ่าย เฉินชางตั้งใจไปเยี่ยมเด็กผู้ชายที่ผ่าตัดเมื่อวาน จาก การสังเกตอาการมาหนึ่งวัน ตัวชี้วัดต่างๆ คงที่แล้ว เฉินชางเห็นตัวชี้วัดต่างๆ แล้วโล่งอกไปที การผ่าตัดประสบความสำ เร็จมาก แต่สำ หรับปัญหาที่หัวใจห้องล่างซ้าย ห้องหัวใจบนหนาตัวช่วยไม่ได้แล้วจริงๆทั้งหมดนี้เป็นการชดเชยการเปลี่ยนแปลง บางทีอาจจะดีขึ้นด้วยกลไกควบคุมตัวเองของร่างกาย หวังว่าจะค่อยๆ ฟื้นตัวขึ้นได้…แต่ไม่มีความจำ เป็นที่จะต้องผ่าตัดเห็นเฉินชางมา ฉินฟางและสามีซาบซึ้งใจมากเด็กชายเองก็มองเฉินชางพร้อมรอยยิ้ม พูดภาษาจีนกลางอย่างไม่คล่องนัก “ขอบคุณครับคุณอาเฉิน”เฉินชางอดยิ้มไม่ได้ “พักผ่อนเยอะๆ นะครับ แต่ช่วงนี้อย่าเพิ่งทำกิจกรรมและออกกำลังหนักนะ…” เฉินชางบอกข้อควรระวังกับเด็กชาย “พ่อแม่เป็นห่วงหนูขนาดนี้ รักหนูขนาดนี้ ต่อไปอย่าคิดมากอีกนะ หนูเป็นลูกผู้ชาย โตมาจะต้องปกป้องแม่ อย่าทำให้แม่เสียใจโอเคไหมครับ”เฉินชางคุยกับเด็กชายอีกสักพักตอนแรกเด็กชายยังหน้าแดงไม่พูดจา จากนั้นก็ค่อยๆ ยิ้มขึ้นมาแม้การผ่าตัดจะประสบความสำ เร็จมาก แต่การผ่าตัดแบบนี้เป็นการเพิ่มภาระอย่างหนักหน่วงต่อครอบครัวที่ลำบากอยู่แล้วอะไรที่เฉินชางช่วยได้ก็จะช่วยอย่างสุดความสามารถ แต่สำ หรับเรื่องที่ช่วยไม่ได้ก็จนปัญญาพลังของคนๆ เดียว อย่างไรก็มีขีดจำ กัด แต่คนที่ต้องการความช่วยเหลือกลับเยอะมากตอนออกมา พ่อของเด็กผู้ชายตามมาอย่างเร่งรีบ หามุมที่ไม่มีคนจะยัดซองให้เฉินชางให้ได้เฉินชางรีบปฏิเสธพร้อมรอยยิ้ม “น้องยังต้องใช้เงินอีกเยอะเงินก้อนนี้คุณเก็บไว้เถอะครับ!”ชายหนุ่มเองก็สูดหายใจเข้าลึกๆ เห็นเฉินชางบ่ายเบี่ยงสุดกำลังก็จนปัญญา เขาพลันพูดอย่างจริงจัง “หมอเฉิน คุณเป็นคนดี คุณคือผู้มีพระคุณของครอบครัวเรา! บุญคุณครั้งนี้ เราจะไม่มีวันลืม จะตอบแทนคุณให้ได้ครับ”…………ตอนเย็นหลังจากเลิกงาน เฉินชางรีบกลับบ้านไปเก็บของแน่นอนว่า จุดประสงค์หลักของการกลับบ้านคือเอาบัตรประจำ ตัวประชาชน ทะเบียนบ้านและเอกสารต่างๆ!