บทที่ 820 ขโมยไปครึ่งปีแล้ว!

อยู่ห่างกันช่วงสั้นๆ เมื่อพบกันอีกจะยิ่งรักกันมากกว่าตอนเพิ่ง แต่งงาน นับประสาอะไรกับเฉินชางและฉินเยว่ที่ยังไม่แต่งงานกัน! ทั้ง สองเจอกันก็ดีใจจนยิ้มหน้าบานกันทันที ฉินเยว่ลืมเรื่องทุกข์ใจไปในชั่วพริบตา และยิ่งเป็นการยืนยันว่า เธอเป็นยัยไร้สมอง! เสียดายที่เขาชอบ! “ออกจากสถานีแล้ว คุณรีบปล่อยฉันลงเถอะค่ะ! คนเต็มเลย ถ้ามีคนถ่ายคลิปไปจะไม่ดีนะคะ!” ฉินเยว่พูดอย่างเขินอาย เฉินชาง “คุณรับปากก่อน!” ฉินเยว่หัวเราะฮ่าๆ “ได้ค่ะ ฉันรับปาก!” เฉินชางจนคำพูด “ผมยังไม่ได้บอกเลยว่ารับปากอะไร! รับปาก ส่งๆ ไม่นับ!” ฉินเยว่ยิ้มพูดข้างหู “แล้วคุณจะให้ฉันรับปากอะไรคะ”เฉินชางยกมือขึ้นตบบั้นท้ายฉินเยว่ “รับปากว่าจะไม่ไปหาแฟน ที่สำ นักงานเขต! และห้ามไปสำ นักงานเขตกับเพื่อนผู้หญิงของคุณ” ฉินเยว่ได้ยินแล้วหัวเราะฮ่าๆ ขึ้นมาทันที ฉินเยว่ขับรถมาจอดอยู่ข้างถนน หลังจากพาเฉินชางออกมา ทั้ง สองก็ขึ้นรถและเปิดฮีตเตอร์ เมืองอันหยางในฤดูกาลนี้อุณหภูมิยังไม่อุ่นขึ้น ฉินเยว่วางมือบนพวงมาลัย มือข้างหนึ่งประคองศีรษะเล็กไว้ เอียงหัวมองเฉินชางพร้อมยิ้มตาหยี หัวเราะคิกคักแต่ไม่ยอมพูด อะไร เฉินชางมองยัยเด็กนี่ มองอย่างไรก็รู้สึกน่ารัก อดยื่นมือไปขยุ้ม ไม่ได้ หยิกหน้า หยิกจมูก ดึงหู ยีผมเล่นอย่างมีความสุข “คิดถึง จังเลย เฮ้อ นี่สิความรู้สึกที่คุ้นเคย สัมผัสเยี่ยมไปเลย!” เฉินชางยิ้ม อย่างมีความสุข ฉินเยว่ถูหน้าตัวเอง ทำปากจู๋พร้อมถอนหายใจ “คุณเล่นจนพัง หมดแล้ว!”เฉินชางหัวเราะแฮะๆ “ไม่กลัวครับ ผมซ่อมเป็น! เราเปลี่ยนปีละทรงดีไหมครับ”ฉินเยว่ได้ยินแล้วจ้องเขม็ง “ฝันไปเถอะค่ะ! สารภาพมานะทำไมคุณถึงเรียนศัลยกรรมตกแต่ง เพราะวางแผนแบบนี้ไว้ตั้งแต่แรกแล้วใช่ไหมคะ!”เฉินชางหัวเราะฮ่าๆ “เปล่าครับ ชอบแบบคุณนี่แหละ แบบอื่นไม่ชอบ”ฉินเยว่ไม่เชื่อคำลวงของเฉินชาง พลันพูดว่า “ฉันสืบมาแล้วตาลูกหมาเฉิน คุณเก่งจริงๆ เลยนะ อย่างแรกที่คุณเรียนถึงกับเป็นผ่าตัดเสริมหน้าอก! บอกมานะ คุณคิดอะไรอยู่”พูดถึงเรื่องนี้ฉินเยว่ก็หัวเสียขึ้นมาทันที เอามือเท้าเอวจ้องเฉินชาง จะถามให้รู้เรื่องให้ได้ “คุณบอกมาค่ะ ตอนนั้นคิดอะไรอยู่ คุณรังเกียจฉันเหรอคะ! หึ!”เฉินชางที่ฟังถึงตรงนี้รู้สึกสันหลังเย็นวาบขึ้นมาระลอกหนึ่งผมเพิ่งไปไม่เท่าไร ข่าวก็เผยแพร่ไปถึงขั้นนี้แล้วเหรอ!ผมไปหนึ่งปีจะขนาดไหนเห็นท่าทางดุดันของฉินเยว่ เฉินชางอดขำไม่ได้ “เปล่านะครับของคุณเรียกว่าซ่อนรูป! อีกอย่าง…ผมจะเรียนอะไร ก็ขึ้นอยู่กับว่าอาจารย์สอนอะไรสิครับ ตอนนั้นอาจารย์จางจื้อซินมักผ่าตัดเสริมหน้าอก ผมเลยเรียนมาครับ! ไปๆ มาๆ ผมพบว่า เอ๊ะ ผมมีพรสวรรค์มากครับ ทำออกมาได้ดีเลยเชียว!”ฉินเยว่ได้ยินแบบนี้ จู่ๆ ก็ถามอย่างประหลาดใจ “มีวิธีอะไรที่สามารถแยกว่าเป็นของแท้หรือปลอมได้ในทันทีไหมคะ”เฉินชางคิดไม่ถึงว่าฉินเยว่จะถามคำถามนี้ คิดไปคิดมา จู่ๆ ก็ยิ้มพูด “ก็มีนะครับ! เยอะมาก ผมจับแล้วรู้เลย!”เฉินชางเห็นสีหน้าของฉินเยว่มืดมนขึ้นเรื่อยๆ ก็หัวเราะกลบเกลื่อน “ล้อเล่นครับ ความจริงมีอีกวิธีหนึ่ง!”ฉินเยว่ได้ยินว่ามี พลันเผยรอยยิ้ม “แยกอย่างไรคะ”เฉินชางกระแอมทีหนึ่ง “หน้าอกที่เสริมมามีอวัยวะเทียม คุณเอาไฟฉายมาส่องก็จะพบว่า…จะสว่างขึ้นมา!”