บทที่ 829 อัตราความสำเร็จทวีคูณ!

สีหน้าจูฮั่นเลี่ยงท้อแท้มาก! คนเป็นพ่อ เป็นเจ้านายในบริษัทที่มีลูกน้องหลายร้อยคน ชาย ผู้ครอบครองทรัพย์สินนับร้อยล้าน แต่เมื่อเผชิญหน้ากับโรคภัยของ ลูกก็ยังไร้อำนาจ ความรู้สึกแบบนี้ช่างทรมาน! ถึงกับต่อให้เขาแลกบริษัทกับหัวใจที่แข็งแรงของลูกชายได้ก็ ยอม! เขาก็ยินดี! แม่ของลูกที่อยู่อีกด้านหนึ่งก็เริ่มน้ำตารินแล้ว จูฮั่นเลี่ยงสูดหายใจลึกๆ “พวกเราไม่รู้ว่าควรจะทำยังไงแล้ว จริงๆ ตอนที่ลูกอาการกำเริบกะทันหัน พวกเราก็ หมดอาลัยตายอยากไปแล้ว ถึงกับไม่กล้าไปคิดเรื่องอื่นเลยก่อนหน้านี้เมียผมผ่าตัดทำหมันไปแล้ว พวกเราไม่มีโอกาส มีลูกคนที่สองแล้ว ลูกคนนี้เป็นลูกเพียงคนเดียวของเรา! ผมอยากให้เขาอยู่รอด แข็งแรงๆ! ต่อให้เขาธรรมดาก็ไม่เป็นไร ถึงกับทำครอบครัวล่มจมก็ได้ …ผมแค่หวังให้เขาแข็งแรงขึ้นอีกนิด…” จูฮั่นเลี่ยงเสียงกดต่ำ ไม่แน่ว่าเขาอาจจะพูดเรื่องพวกนี้ให้ ตัวเองฟัง ด้านสวี่จื่อหมิง เขาอ่านฟิล์มแล้วพูดกับหม่าเยว่ฮุยว่า “หัวหน้า ทีมหม่า อาการก็ประมาณนี้ละ นี่ก็เป็นเหตุผลที่ผมให้คุณมา เพราะตอนนี้ถ้าผ่าตัดโดยใช้เครื่องเอคโม่ ไม่ว่าโอกาสสำ เร็จ จะมากแค่ไหน อัตราการเสียชีวิตหลังผ่าตัดก็สูงอยู่ดี พวกเรารู้กัน หมด! ผมกำลังคิดอยู่ว่าจะผ่าตัดทั้งที่หัวใจไม่หยุดเต้นได้ไหม จะได้ คว้าเอาโอกาสมาให้ผู้ป่วยได้สักครั้ง!” พอหม่าเยว่ฮุยได้ยินเข้าก็สบตาเฉินชาง ในที่สุดก็รู้แล้วว่าเกิด อะไรขึ้น!แต่ตอนนี้เฉินชางกลับมุ่นคิ้วพลางหลับตาครุ่นคิดครู่หนึ่ง แล้ว จากนั้นก็พลันลืมตา อดพูดขึ้นไม่ได้ว่า “ไปดูผู้ป่วยก่อนเถอะครับ!” จูฮั่นเลี่ยงพยักหน้า ปลอบภรรยาตัวเองจึงได้เห็นน้ำตาของเธอ “ที่รัก คุณไปพักเดี๋ยวหนึ่งแล้วค่อยเข้ามาเถอะ ผมเข้าไปด้วยก็ พอแล้ว” เขาไม่อยากให้ลูกเห็นแม่ตัวเองร้องไห้ระหว่างที่พูด ทุกคนก็เข้ามาในห้องแล้ว พอผลักประตูเข้ามาก็เห็นเด็กหนุ่มนอนอยู่บนเตียง ทรงผมและการแต่งตัวเหมือนตัวการ์ตูน บนตู้เสื้อผ้าที่อยู่ด้านหนึ่งมีเสื้อสไตล์ร็อคแขวนอยู่ ข้างเตียงมีกีต้าร์โปร่งวางอยู่ตัวหนึ่ง!ตัวเขานอนอยู่บนเตียง หลับตาใส่หูฟัง ใบหน้าเผยรอยยิ้มไม่หวั่นกลัว หรือพูดได้ว่าหยามโลกจูฮั่นเลี่ยงดึงหูฟังออก พูดยิ้มๆ ว่า “หมิงหมิง ให้หมอตรวจร่างกายหน่อย พวกเราจะได้รีบจัดการผ่าตัด!”เด็กหนุ่มคล้ายไม่กังวลกับอาการป่วยของตนแม้แต่นิดเดียวกลับหัวเราะเบิกบานปลอบผู้เป็นพ่อ “ไม่ต้องห่วงครับ พ่อ! ไม่เป็นไรครับ แม่ไปร้องไห้อีกแล้วเหรอ พ่อไปปลอบแม่ก่อนเถอะ”เฉินชางมองดูเด็กหนุ่มอายุสิบห้าสิบหกคนนี้ ตรวจหัวใจด้วยการเคาะและฟังเสียง…หลังจากตรวจเสร็จ ในสมองของเฉินชางก็มีหัวใจที่เต้นไม่หยุดดวงหนึ่ง ลิ้นหัวใจไมทรัลเสียหาย ปิดไม่สนิทเลือดไหลย้อนกลับ ทั้งหัวใจซ้ายก็ทำงานผิดปกติปรากฏขึ้น…ขณะนี้เฉินชางพิจารณาความเป็นไปได้ในการผ่าตัดไม่หยุดผ่านไปสักพักจึงหันไปพูดว่า “ไปตรวจการทำงานของหัวใจตอนนี้เลย ผมอยากเห็นค่าปริมาณสูบฉีดเลือดล่าสุด!”ทุกคนได้ยินคำพูดของเฉินชางแล้วไม่เคลื่อนไหว!แต่มองหม่าเยว่ฮุยหม่าเยว่ฮุยผงะไป “หัวหน้าสวี เตรียมตรวจ…มองผมทำไม”พ่อของผู้ป่วยจูฮั่นเลี่ยงเห็นหม่าเยว่ฮุยอึ้งไป “หัวหน้าทีมหม่าคุณไม่ไปตรวจเหรอ”หม่าเยว่ฮุยพลันสับสน แต่ก็ตั้งสติกลับมาได้ทันที “ผมไม่ใช่แพทย์ผ่าตัดหลักครับ หมอเฉินชางต่างหาก พวกคุณฟังเขาก็พอ!”พอพูดแบบนี้ออกมา รอบๆ ก็เงียบลงทันใดทุกคนเริ่มจ้องเฉินชาง สีหน้าทั้งตื่นตะลึงและสงสัยเด็กชายท่าทางคล้ายตัวการ์ตูนที่นอนอยู่บนเตียงยังเป็นไปด้วยหม่าเยว่ฮุยเอ่ยต่อ “ที่จริงการผ่าตัดลิ้นหัวใจไมทรัลทั้งที่หัวใจไม่หยุดเต้นครั้งนั้น เฉินชางก็ผ่าตัดเสร็จคนเดียว พวกคุณคุยกับเขาก็ได้”พอพูดแบบนี้ทุกคนที่อยู่รอบๆ ก็งงไปหมดสวีจื่อหมิงอดสูดหายใจไม่ได้ เจ้าหมอนี่มาไม่ได้ไม่ทันไรก็เริ่ม