บทที่ 832 ปัญหาเรื่องขวดนม

เฉินชางเห็นหัวหน้าแย่งกันเป็นผู้ช่วยเยอะแล้วไม่ได้ตกใจ แต่อย่างใด! ไม่มีใครแย่งสิแปลก… แต่เฉินชางมองหม่าเยว่ฮุยอย่างสงสัย ทำไมวันนี้หัวหน้าทีม หม่านี่นิ่งได้ขนาดนี้นะ ค่อยมีท่าทางของหัวหน้าทีมขึ้นมาหน่อย! ส่วนหมอจ้าวแพทย์ผู้ดูแลหลักที่อยู่อีกด้านนั้นงงไปเลย ตอนแรกเขายังคิดว่าตนที่เป็นแพทย์ผู้ดูแลหลักของผู้ป่วยก็คง มีโอกาสเข้าร่วมผ่าตัด แต่ตอนนี้ดูท่า…เข้าร่วมงั้นเหรอ คงต้องการเราแค่ตอนเข็นเตียงล่ะมั้ง นี่มีผู้ช่วยมือห้าหกเจ็ดแปดแล้ว จะยังมีที่ให้เราได้ยังไง! จะว่าไป หัวหน้าเยอะขนาดนี้ เขายังจะแย่งใครได้… พอคิดถึงตรงนี้ เขาก็ส่ายหน้าอย่างจนใจ คนพวกนี้มันเวอร์ไป แล้ว แค่การผ่าตัดโดยที่หัวใจไม่หยุดเต้นครั้งเดียวก็เป็นกันแบบนี้เฮ้อ… …… หลังจากพูดคุยเรื่องเคส ในที่สุดก็สรุปการผ่าตัดได้ ต่อไปก็คือ การพูดคุยกับญาติผู้ป่วย จูฮั่นเลี่ยงเดินเข้ามาในแผนก เห็นว่ามีหัวหน้าอยู่สิบกว่าคน แล้วจึงอดยิ้มอย่างซึ้งใจไม่ได้ “ลำบากหัวหน้าทุกคนแล้วครับ!” สวีจื่อหมิงยิ้มพลางเอ่ย “เชิญนั่งครับคุณจู” จูฮั่นเลี่ยงนั่งลงอย่างร้อนอกร้อนใจ ที่จริงพอเห็นว่ามีหัวหน้า มาคุมมากขนาดนี้ เขาเองก็เชื่อมั่นขึ้นเยอะ แต่เรื่องนี้เกี่ยวกับลูกชาย ของตน ใครจะคลายกังวลได้ นี่ก็เหมือนกับเข้าไปฟังคำพิพากษาจากศาล! จูฮั่นเลี่ยงมองดูพวกสวีจื่อหมิง “หัวหน้าสวี คุณหมายความว่า …” สวีจื่อหมิงชี้เฉินชางพลางพูดว่า “จากที่พวกเราคุยกัน พวกเรา คิดว่าการผ่าตัดของหมอเฉินชางคงมีค่าสัมประสิทธิ์ความปลอดภัยสูงสุด ภาวะแทรกซ้อนหลังจากผ่าตัดน้อยที่สุดที่พวกเราคิดได้ใน ตอนนี้แล้วครับ! นั่นก็คือการผ่าตัดเปลี่ยนลิ้นหัวใจไมทรัลทั้งที่หัวใจไม่หยุดเต้น แต่การผ่าตัดมีความเสี่ยงเสมอ ยิ่งไปกว่านั้น หัวใจลูกชายคุณ ยังทำงานได้แย่ขนาดนั้นแล้วด้วย ที่จริงคุณต้องตัดสินใจตอนนี้เลย” จูฮั่นเลี่ยงนิ่งคิดครู่หนึ่ง ถอนหายใจแล้วกัดฟัน “ผมเชื่อ พวกคุณ!” …………สรุปการผ่าตัดแล้วว่าวันนี้กับพรุ่งนี้จะเตรียมการก่อนผ่าตัดให้เสร็จ บ่ายสี่โมงพรุ่งนี้จะเริ่มผ่าตัดตรงเวลา!ตอนที่ไม่มีใครอยู่ในลิฟต์ที่ลงมาจากแผนกศัลยกรรมหัวใจหม่าเยว่ฮุยถามอย่างสงสัย “เสี่ยวเฉิน คุณไม่ตื่นเต้นสักนิดเลยเหรอ”เฉินชางผงะไป “ตื่นเต้นอะไรครับ”หม่าเยว่ฮุยเอ่ยขึ้นทันที “หัวหน้ามากประสบการณ์มาช่วยคุณผ่าตัดเยอะขนาดนั้น คุณไม่ตื่นเต้นเลยเหรอ”พอหม่าเยว่ฮุยพูดกับเขาอย่างนี้ เฉินชางก็ส่ายหัวเนิบๆ “ไม่ได้รู้สึกแบบนี้นะครับ คงเพราะชินแล้วมั้ง…”ลิฟต์หยุดลง เฉินชางก้าวไปข้างหน้า ทิ้งให้หม่าเยว่ฮุยเหม่ออยู่ในลิฟต์ไอ้หนูนี่…จะเต๊ะท่าเก่งไปแล้วมั้งชินแล้วงั้นเหรอคุณไปชินมาจากไหนกัน โรงพยาบาลอันดับสองกะจ้อยร่อยของคุณมีตัวพ่อเยอะขนาดนี้ซะที่ไหน!เฉินชางไม่ได้โม้อยู่แล้ว ไม่ต้องพูดถึงใครอื่น แค่ที่เมืองหลวงก็หลายคนแล้ว โจวหงกวงแผนกศัลยกรรมตับและถุงน้ำดีคนหนึ่งล่ะไหนจะพวกหัวหน้ากู้หงเหมยจากแผนกศัลยกรรมมือโรงพยาบาลจีสุ่ยถานนั่นอีก อ้อ! ยังมีรองประธานสมาคมศัลยกรรมตกแต่งด้วย…นี่ตอนแรกงอแงอยากตามมาดูการผ่าตัดทั้งนั้นเลย!เฉินชางเดินไปสองสามก้าวแล้วจู่ๆ ก็พบว่าหม่าเยว่ฮุยไม่ได้ตามมาด้วย จึงหันหลังขวับ “ถึงชั้นหนึ่งแล้ว ทำไมคุณยังไม่ออกมาล่ะครับ”หม่าเยว่ฮุยจึงอึ้งไป รีบร้อนวิ่งออกมาเฉินชางหมดคำพูด!คนอะไรเนี่ย…โธ่!หัวหน้าทีมรอบนี้ดูแลยากจังเลย ช่างเถอะ เห็นแก่เงินทุนวิจัยสองล้านของคุณหรอก จะทำเท่าที่ทำได้แล้วกันเฉินชางกลับจากแผนกศัลยกรรมหัวใจแล้วก็กลายเป็นแพทย์ประจำ บ้านระดับล่างอีกครั้งตอนที่เพิ่งออกมาจากห้องเวรก็พบว่าหยางเจี๋ยถือขวดขวดหนึ่งเดินมาหา “หมอเฉิน อย่าปิดประตูนะคะ ฉันไปวางของหน่อย”เฉินชางชะงักไป เห็นขวดในมือหยางเจี๋ยแล้วจึงยิ้ม “พี่หยางช่วงนี้ผมอ่านรายงานวิจัย นมแม่ถ้าเก็บไม่ดีจะเกิดแบคทีเรียได้ง่าย