บทที่ 861 กินข้าวให้ตรงเวลา

ช่วงนี้เฉินชางงานยุ่งแต่มีความสุขมาก! การผ่าตัดทุกเคสล้วนให้ประสบการณ์นับหมื่น อัพเกรดเป็น มอนสเตอร์ระดับสูงจากการผ่าตัดโดยหัวใจไม่หยุดเต้นห้าสิบเคส ติดต่อกัน! ในที่สุดเฉินชางก็ตระหนักได้ว่า โรงพยาบาลใหญ่ๆ เป็นดัน เจี้ยนระดับสูงอย่างที่คิดไว้ไม่มีผิด [ยาฟื้นฟู x30 ยาบำรุงพลัง x10 ยาคงทน x5 ยาเพิ่มพลัง x5!] แต่สิ่งที่เฉินชางประหลาดใจคือ ทำไมไม่ให้อุปกรณ์ระเบิดกับ เขา! เฉินชางตรวจดูเลเวลของตนเอง [เฉินชาง: เลเวล 49!] เฉินชางคิดไม่ถึงเลยว่าเวลาสองสัปดาห์จะไต่ขึ้นมาหกเลเวล ตอนนี้การอัปเลเวลยากขึ้นเรื่อยๆ แล้ว แต่เฉินชางรับรู้ได้ถึงความแตกต่างอยู่รางๆ!เขารู้สึกว่าไม่ว่าจะเป็นความคิดทางการวินิจฉัยหรือ ความเข้าใจเกี่ยวกับโรค ล้วนมีการพัฒนาอย่างเงียบๆ ตามความสูง ของเลเวล! เรื่องนี้ทำให้เฉินชางดีใจเล็กน้อย ตอนแรกคิดว่าการอัปเลเวลมีประโยชน์เพียงแค่คะแนนทักษะ เท่านั้น แต่คะแนนทักษะแค่นี้ ตอนนี้ถึงขั้นดูไม่มีค่าแล้ว ตอนนี้ดูเหมือนว่าการอัปเลเวลไม่เพียงแต่เปิดโลกทัศน์ให้ กว้างขึ้นเท่านั้น แต่ยังยกระดับการรับรู้เกี่ยวกับความรู้การรักษาใหม่ ๆ ในอนาคตได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการตัดสินเกี่ยวกับการรักษา ทางการแพทย์ การแพทย์เป็นวิชาชีพที่เกี่ยวโยงกับการพัฒนา มีเพียงแค่ ทักษะการผ่าตัดไม่มีทางเป็นหมอที่ยิ่งใหญ่ได้ วิธีการและทักษะที่ยอดเยี่ยมก็ช่วยชีวิตคนได้! แต่โลกทัศน์และการปฏิรูปทางการแพทย์ช่วยชีวิตผู้คนได้ หลายสิบล้านคน!เฉินชางหวังว่าวันหนึ่งเมื่อผู้คนใต้หล้าป่วยด้วยโรคร้ายแรง เขาจะช่วยเหลือได้อย่างเต็มที่ ทว่าแม้ไม่มีอุปกรณ์ระเบิด แต่ยาเหล่านี้ก็ทำให้เฉินชางดื่มด่ำ มาก! ช่างเป็นยาที่โกงมาก เฉินชางยิ่งดูก็ยิ่งชอบการฟื้นฟู การบำรุงพลัง การคงทน การเพิ่มพลังพวกนี้…อืมความจริงก็เท่านั้นแหละ ร่างกายของเขาดีมาก ไม่ต้องการหรอกเขาเขียนคู่มือการผ่าตัดโดยหัวใจไม่หยุดเต้นแล้ว ในระหว่างการผ่าตัดหลังจากนี้ เฉินชางจะสอนพวกนักเรียนอย่างต่อเนื่องเฉินชางที่มั่งคั่งใจกว้างใช้ยาฟื้นฟูขวดหนึ่งไปอย่างไม่ลังเลการผ่าตัดทั้งสี่เคสในช่วงบ่าย เฉินชางไม่ได้ลงมือเองทั้งหมดแต่เริ่มสั่งการพวกลูกศิษย์ระดับหัวหน้าเหล่านั้น ให้พวกเขาลงมือเอง ไปเผชิญหน้ากับสถานการณ์ต่างๆ ด้วยตัวเอง…………หลังจากเด็กชายเตียงสิบเอ็ดและเด็กสาวเตียงสิบเก้ากลับมาจากห้องผ่าตัด ไม่นานก็ฟื้นตอนที่พวกเขาลืมตาขึ้นมาก็เห็นพ่อแม่ของตนน้ำตาไหลพรากลงมาทันที!แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร!พวกเขารู้ว่า ในที่สุดพวกเขาก็รอดแล้วตั้งแต่จำ ความได้ พวกเขาก็รู้แล้วว่า ตัวเองแตกต่างจากเด็กทั่วไป พวกเขาเหนื่อยไม่ได้ เล่นตามอำเภอใจไม่ได้ ถึงขั้นที่ไปเรียนกับเพื่อนๆ ไม่ได้พวกเขารู้ว่าตัวเองจะต้องผ่าตัด!ถ้าการผ่าตัดสำ เร็จ พวกเขาก็จะใช้ชีวิตอย่างคนปกติได้ตอนนี้พวกเขาลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง แม้ภาพตรงหน้าจะไม่ได้แตกต่างไปจากเดิม แต่พวกเขารู้ว่า ชีวิตหลังจากนี้จะต้องสนุกมาก“พ่อคะ แม่คะ การผ่าตัดของน้องชายตัวน้อยสำ เร็จไหมคะ”เด็กสาวถามอย่างประหม่าพ่อแม่ได้ยินแล้วชะงักไปเล็กน้อย พลันนึกถึงเด็กชายเตียงสิบเอ็ด “สำ เร็จค่ะ! การผ่าตัดของพวกหนูประสบความสำ เร็จทั้งสองคนเลย”เด็กสาวน้ำตาไหลพรูไหลออกมา “หนูจะไปโรงเรียนได้แล้วใช่ไหมคะ มีเพื่อนได้หรือยังคะ”พ่อแม่สะเทือนใจเล็กน้อยหลายปีที่ผ่านมาก็เป็นฝันร้ายของพวกเขาเช่นกัน!ตอนนี้ในที่สุดก็ตื่นจากฝันร้ายแล้ว!