บทที่ 899 ปกติพวกเราก็เป็นแบบนี้! จริงๆ นะ!

พอเฉินชางเห็นเสียงเตือนระบบแล้วก็ดีใจขึ้นมาในทันใด! เพราะเขาไม่ได้เจอบอสแถมยังจัดการตามลำพังมาพักใหญ่ แล้ว… ช่วงนี้ก็ได้เจอบอส แต่…บอสระดับเจ้าดินแดนพวกนี้ เฉินชางก็ จัดการไม่ได้ ย่อมไม่มีทางเข้าไปลองสุ่มสี่สุ่มห้า เกิดไม่ระวังผ่าตัด ล้มเหลว ไม่ใช่แค่ตัวเองหน้าที่การงานพัง ที่สำ คัญยิ่งกว่าคือผู้ป่วย เสียชีวิต พอคิดถึงตรงนี้ เขาย่อมรู้สึกตั้งตาคอยมากขึ้นด้วย ไม่รอแล้ว! เริ่มเลยเถอะ ไม่งั้นถ้าหัวหน้าหม่ามา ไม่แน่ว่าบอสตัวนี้จะตกเป็นของใคร แน่นอนว่าสิ่งที่สำ คัญที่สุดคือใช่ว่าผู้ป่วยจะรอนานได้พอคิดถึงตรงนี้ เฉินชางก็มองเฮ่อเจิ้งจื้อ “คุณตื่นเต้นนิดหน่อย ใช่ไหม” เฮ่อเจิ้งจื้อไม่ตื่นเต้น เขากระวนกระวายไปหมด! ถึงยังไง…การผ่าตัดแบบนี้ คุณดูสิว่ากระเพาะนั่นเป็นไงแล้ว คุณทำสำ เร็จได้จริงหรือ เฮ่อเจิ้งจื้ออยากร้องไห้แต่ร้องไม่ออก คุณมาถามว่าผมตื่นเต้น ไหม… “นิดหน่อยครับ…หมอเฉิน พวกเรารอหัวหน้าหม่าเถอะ ถึงยังไงการผ่าตัดนี่ก็มีค่าสัมประสิทธิ์ความยากสูงเกินไป คุณดูแผล นี่สิ ชั้นเนื้อเยื่อเกี่ยวพัน[1]ขาดหมดแล้ว มีรูรั่วหลายจุดด้วย นี่ต้อง คำนึงถึงปัญหาเรื่องขนาดกับขอบเขตกระเพาะที่ตัดออกด้วย รอ หัวหน้าหม่ามาแล้วค่อยปรึกษากันเถอะ!” “อีกอย่าง ผู้ป่วยคนนี้เป็นชาวต่างชาติ ว่ากันว่าเป็นคนดังอะไร ด้วย พวกเราสองคนล้วงไปล้วงมาแบบนี้…ผมกลัวจะเกิดเรื่องอะไร เข้า”เฉินชางพยักหน้ายิ้มให้ “โอเคครับ งั้นพวกเราล้างช่องท้อง ก่อนดีกว่า รอหัวหน้าหม่ามาผ่าตัดเป็นยังไงครับ” เฮ่อเจิ้งจื้อได้ยินแล้วซาบซึ้งใจน้ำตาไหล ไม่มีคำพูดไหนทำให้ เขาดีใจไปกว่านี้อีกแล้ว! ที่แท้หมอเฉินก็คุยง่ายแบบนี้! เฮ่อเจิ้งจื้อพยักหน้าไวๆ “ได้ครับ เดี๋ยวผมช่วย!” การล้างช่องท้องเป็นงานที่ยุ่งยาก ทั้งยังต้องระมัดระวังเป็น อย่างยิ่ง ดังนั้น พอเห็นเฮ่อเจิ้งจื้อค่อนข้างตื่นเต้น เฉินชางก็รู้สึกว่าการ ปลอบเป็นกลยุทธ์ที่ดีที่สุด ถึงอย่างไรเขาก็คำนึงถึงปัจจัยทุกอย่างไว้ หมดแล้วพอเห็นว่าตอนนี้เฮ่อเจิ้งจื่อไม่กระวนกระวายแล้ว เฉินชางจึงเริ่มล้างช่องท้องต้องล้างสิ่งที่อยู่ในกระเพาะออกให้หมดที่จริงแล้วขั้นตอนนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับคุณล้างเนื้อผ้าขี้ริ้วตอนกินหม้อไฟนักบางครั้งก็รู้สึกว่าการผ่าตัดเป็นงานละเอียด แต่บางครั้งกลับรู้สึกว่าคนกับสัตว์ต่างกันตรงไหนนะถ้าหากไม่ใช่น้ำเลือดที่ไหลจ๊อกๆ นั้นมีอุณหภูมิสามสิบหกองศาอยู่…“น้ำเกลืออุ่นล้างกระเพาะ”เฮ่อเจิ้งจื้อพยักหน้าขณะนี้หมอเฮ่อก็ไม่ประม่าแล้ว เขารู้สึกว่าหมอเฉินคนนี้นิสัยดีฟังคำเสนอแนะของคนอื่น ที่จริงแล้วพูดคุยสื่อสารกันง่ายในตอนนี้เพราะลำไส้อัมพาต จึงทำให้กระเพาะและลำไส้ไม่บีบตัว เหมือนลำไส้อุดตันลำไส้ส่วนบนก็ถูกกางออกจนโป่งนูนศัลยกรรมระบบย่อยอาหารนั้นมีกลิ่น เรื่องนี้จึงทดสอบจิตใจแพทย์ค่อนข้างมากถ้าใช้คำพูดของหลี่เยว่ ที่จริงแล้วพวกเราก็คือ ‘เด็กล้างห้องน้ำ’ใช้เวลาอยู่นาน ทั้งสองถึงล้างช่องท้องสะอาด จากนั้นก็ใช้ยาปฏิชีวนะป้องกันไม่ให้ติดเชื้อรุนแรงขึ้นเพราะเวลาผ่าตัดค่อนข้างนาน ผู้ป่วยจึงรับยาปฏิชีวนะไปแล้วหลังจากทำความสะอาดช่องท้อง เฮ่อเจิ้งจื้อก็มองเฉินชางอย่างลังเล “หัวหน้าทีมหม่ายังไม่มาหรือ”เฉินชางพยักหน้า “ใช่ครับ!”“ไม่งั้น…พวกเราแยกส่วนโค้งใหญ่ของกระเพาะออกมาก่อนเถอะ!”เฮ่อเจิ้งจื้ออึ้งไปครู่หนึ่ง เขามองเฉินชาง รู้สึกแค่แววตาเขาแจ่มใส “ไม่รอหัวหน้าทีมหม่าหรือ”เฉินชางยิ้มน้อยๆ “ไม่ต้องหรอกครับ หัวหน้าทีมหม่ามาผ่าตัดเลยก็พอ พวกเราเตรียมการผ่าตัดช่วงแรกให้เรียบร้อย เขาเองก็จะได้วางใจ!”เฮ่อเจิ้งจื้อมองวิสัญญีแพทย์โจวเฮ่ออย่างกังขา กลืนน้ำลายมองเฉินชาง “ปกติคุณเป็นแบบนี้หรือ”เฉินชางพยักหน้า “ใช่ครับ จะหัวหน้าหม่าหรือหัวหน้าอวี๋พวกเขาก็แค่ผ่าตัดส่วนสำ คัญ ถึงยังไงพวกเขายุ่งขนาดนี้จะมีเวลาที่ไหนกันครับ ถ้าพวกเราจัดการไม่ดีพวกเขากลับไม่แฮปปี้!”พอเฮ่อเจิ้งจื้อได้ยินก็รู้สึกว่าเฉินชางพูดมีเหตุผล